Η ΕΛΛΑΔΑ ΣΤΗΡΙΖΕΙ ΤΟ ΕΘΝΙΚΟ ΟΡΑΜΑ ΤΗΣ ΤΟΥΡΚΙΑΣ !!!

Posted on December 02, 2018, 2:21 pm
FavoriteLoadingAdd to favorites 5 secs

Οι επισκέπτες έλκονται από την αρχιτεκτονική, την κοινωνική ζωή, το πλούσιο πολιτιστικό μωσαϊκό και την  γειτονική  περιοχή της την λαμπερή  Μίντιατ. Στο Tur-Abdin, γνωστό ως το βουνό των υπηρετών του Θεού, χιλιάδες χριστιανοί μοναχοί ασκήτεψαν στα σχεδόν ογδόντα μοναστήρια που  ιδρύθηκαν στην περιοχή από τον 4ο αι π.χ..

Στις 18 Ιανουαρίου 2010, στο συνέδριο Τούρκων πρέσβεων που έγινε στην πόλη Μάρτιν, ο τότε υπουργός εξωτερικών Αχμέτ Νταβούτογλου έκανε μια εξαιρετικά εντυπωσιακή ομιλία.

Ο τόπος που διεξάχθηκε το συνέδριο έχει κάποιο συμβολισμό, αφού το Μάρτιν είναι η πόλη κέντρο των Ασσυρίων, των οποίων η αγνοημένη γενοκτονία από το τουρκικό κράτος εκτυλίσσεται μέχρι τις μέρες μας.

Ξεκινώντας την ομιλία του ανέφερε ότι το Μάρντιν εκφράζει αφ’ εαυτού το ιστορικό, αλλά επίσης και ένα φιλοσοφικό και διανοητικό βάθος. Γι’ αυτό επέλεξε ένα ταιριαστό τίτλο για το συνέδριο «Από τον αρχαίο πολιτισμό στην παγκοσμιοποιημένη τάξη».

Συνεχίζοντας εξήγησε το γιατί η Τουρκία μπορεί να γίνει κεντρικός παίκτης στην παγκόσμια τάξη που τώρα μορφοποιείται στον κόσμο, υπογραμμίζοντας ότι αυτό το ρόλο μπορεί να παίξει μόνο κάποιος που έχει ρίζες τόσο βαθιές όσο του πλάτανου.

«Οι πρόγονοί μας διάλεξαν ως σύμβολο τους το πλατάνι, επειδή οι ρίζες του είναι βαθιές και δεν μπορεί εύκολα να ξεριζωθεί. Η σκιά του πλάτανου είναι πραγματική σκιά. Κι όταν γίνονται σκιάδι τα πλατάνια μας δεν κάνουν διάκριση ανάμεσα σε δόγμα, φυλή και θρησκεία ».

Εν συνεχεία αναφέρθηκε διεξοδικά στην ιστορία των πόλεων και τη σχέση τους με τον πολιτισμό, ξεχωρίζοντας τις πόλεις που αποτελούν «σύνοψη» πολιτισμών και συμπύκνωση της ιστορίας της ανθρωπότητας, όπως η Κωνσταντινούπολη και η Νέα Υόρκη. «Δεν υπάρχει πολιτισμός όπου δεν υπάρχει πόλη, δεν υπάρχει ανθρωπότητα εκεί όπου δεν υπάρχει πολιτισμός ».

Τόνισε ότι οι κοινότητες που έφεραν μαζί τους την κινητικότητα ενώθηκαν με τις εγκατεστημένες, αυτές δηλαδή που κατοικούσαν εκείνη την εποχή σε κάποιο χώρο και μαζί δημιούργησαν μεγάλους και ισχυρούς πολιτισμούς. Σύνθεση δύο πολιτισμών από τους οποίους ο ένας ήταν πιο κινητικός ό άλλος πιο εγκατεστημένος.

Λέει στη συνέχεια ο κύριος Νταβούτογλου, ότι ο κόσμος χρειάζεται μια νέα τάξη, στην οποία η Τουρκία έχει όλα τα φόντα να παίξει πρωτεύοντα ρόλο, ακολουθώντας το δυτικό παράδειγμα και τις ντιρεκτίβες του, στη δική της περιοχή. Κατά τον ίδιο τρόπο που ο Μέγας Αλέξανδρος μετάφερε τον ελληνικό πολιτισμό στα βάθη της Ασίας, η Τουρκία θα μεταφέρει τον δικό της τουρκοϊσλαμικό σε όλη τη γύρω της περιοχή κι ακόμα πιο πέρα, ποιος ξέρει, πόσο μακριά – αφού μέχρι την Υεμένη και τη Βοσνία-Ερζεγοβίνη φτάνουν, για την ώρα, οι «συμπατριωτικές» της βλέψεις .

«Η Τουρκία», λέει, «είναι γέφυρα ανάμεσα στην Ανατολή και τη Δύση», είναι «ρυθμιστικός παράγοντας ανάμεσα στον Βορρά και το Νότο», είναι «υπερασπιστής της ανάμειξης Ανατολής-Δύσης και των διαφόρων πολιτισμών στο πρόγραμμα του Συνασπισμού των Πολιτισμών», και είναι «άμεσος ανακλαστήρας των οικονομικών ανισοτήτων ανάμεσα σε Βορρά και Νότο ως μέλος των G 20».

Ο ρόλος αυτός για να επιτύχει πρέπει να βασιστεί σε τρείς προϋποθέσεις: η νέα τάξη πρέπει  να δέχεται χωρίς διακρίσεις όλους τους ανθρώπους, δημιουργώντας μία ενοποιητική ταυτότητα. Επίσης να είναι συμμετοχική, να δίνονται σ’ όλους ίσες ευκαιρίες και δυνατότητες, καθώς και «συνθετική», να συνθέτει απόψεις και συμφέροντα μακριά από προκαταλήψεις και αρνητικές εμπειρίες  του παρελθόντος, για ένα καλύτερο μέλλον.

Επισημαίνει επίσης ότι τα σύνορα δεν πρέπει να λειτουργούν ως τείχη, για να χωρίζουν τους ανθρώπους και θέλει να τα μετατρέψει σε ανοιχτές πύλες.

Η αναβίωση δηλαδή,  της Οθωμανικής αυτοκρατορίας, σε μία πιο χαλαρή μορφή, με πρότυπο την Ευρωπαϊκή ένωση και ηγεμονικό ρόλο της Τουρκίας.

Η ομιλία, εμπνευσμένη και εμπεριστατωμένη, αποτελεί στην ουσία την περιγραφή του «οράματος» της σημερινής Τουρκίας που αφορά στο μέλλον της και στο ηγετικό ρόλο που καλείται, κατά τη γνώμη της να διαδραματίσει.

Η πραγματικά πολύ σημαντική ομιλία του Νταβούτογλου,  εξακολουθεί να μην μπορεί να κρύψει τις αληθινές φιλοδοξίες και τα αληθινά οράματα της Τουρκίας, που κατά βάθος διαποτίζονται από έναν ασταμάτητο επεκτατισμό. Είναι εμφανείς βεβαίως οι ιστορικές ακροβασίες και οι εσκεμμένες παραλήψεις( π.χ.  καμία αναφορά σε γενοκτονίες των λαών της περιοχής). Όπως και ο ευρηματικός ορισμός του «συμπατριωτισμού» που τον χρησιμοποιεί για να βρει στοιχεία ενοποιητικά μεταξύ διαφόρων λαών, πρώην υπηκόων της Οθωμανικής αυτοκρατορίας .

Ο Νταβούτογλου ξεκινά ακριβώς την ομιλία του με την παραδοχή ότι χωρίς έναν αρχαίο πολιτισμό ως θεμέλιο, δεν είναι δυνατό να φτιαχτεί ένας καινούργιος.

Η αγωνία αυτή της Τουρκίας για μια δική της αρχαία Ιστορία, ένα δικό της αρχαίο πολιτισμό, της έχει γίνει μια πραγματικά «έμμονη ιδέα» και έχει, ίσως, τις ρίζες της στην ανασφάλεια που της δημιουργεί η πολύ πρόσφατη εδραίωση της σε εδάφη που δεν της ανήκαν πάντα.

Είτε μας αρέσει το όραμά της είτε όχι, είτε συμφωνούμε είτε διαφωνούμε με την παγκοσμιοποίηση στην οποία προτίθεται να παίξει σημαίνοντα ρόλο, προωθώντας κι ένα δικό της «συμπατριωτισμό» με συγγενικούς η ομογενείς της λαούς, η Τουρκία έχει όραμα.

Εμείς τι ακριβώς εκπροσωπούμε σήμερα και ποιο είναι το εθνικό μας όραμα ; Αποποιούμαστε σταδιακά το ιστορικό μας παρελθόν, τη στιγμή που ο Νταβούτογλου επισημαίνει ότι «δεν υπάρχει μέλλον χωρίς μακρινό παρελθόν». Βαφτίζουμε εθνικιστικό και αναχρονιστικό οτιδήποτε εθνικό-χριστιανικό, στηρίζοντας κατ’ ουσία και αποδεχόμενοι τον εθνικισμό των αντιπάλων μας. Γι’ αυτό δεν μπορούμε να προσβλέπουμε σε εθνική επιβίωση χωρίς πολιτισμική άνοδο.

Η Τουρκία που «οραματίζεται» την ειρηνική κατάργηση των συνόρων ανάμεσα σ’ εκείνη και τους συγγενικούς της ή ομογενείς λαούς, στο μεταξύ δεν χάνει ευκαιρίες να δημιουργεί δια της βίας νέα σύνορα, όπως για παράδειγμα στην Κύπρο. Αφού εποίκισε την Κύπρο ,κάνει το ίδιο και στο Αιγαίο με συγγενικούς ή ομογενείς λαούς, εκμεταλλευόμενη τις ανόητες ιδεοληψίες των κυβερνώντων, οπότε οι νέοι κάτοικοι που θα κουβαλήσει εκεί, ως «πιο κινητικοί» σε βάρος των «εγκατεστημένων», θα της δίνουν κάθε δικαίωμα να καταργήσει πάλι τα καινούργια σύνορα που διαχωρίζουν τους λαούς για χάρη της παγκοσμιοποίησης, της ειρήνης και του…«συμπατριωτισμού»!

Απόστολος Τσιμογιάννης

Υποστράτηγος (ε.α), με μεγάλη επιτελική και διοικητική εμπειρία στον τομέα των Millitary Logistics. Έχει υπηρετήσει σε ανάλογη επιτελική θέση του NATO/NSPA. Είναι τακτικό μέλος της Ελληνικής Εταιρείας Logistics.

Leave a Reply

  • (not be published)