Γράφει ο Δρ Αθανάσιος Ε.Δρούγος

Διεθνολόγος-Γεωστρατηγικός Αναλυτής

Οι αυτοδιοικητικές εκλογές στην γειτονική Τουρκία σχεδόν 9 μήνες μετά την επικράτηση του Ερντογάν στις προεδρικές εκλογές καθώς και της Λαικής Συμμαχίας (του κόμματος AKP με το Κόμμα Εθνικής Δράσης ΜΗP του Μπαχτσελί) στις βουλευτικές της ίδιας χρονιάς ,στέλνουν στον Ερντογάν πολυποίκιλα μηνύματα , αφού από την μία πλευρά σε παντουρκικό επίπεδο διατηρεί υψηλά ποσοστά, όμως σε επίπεδο μητροπολιτικών δήμων υπέστη σοβαρή και υπολογίσιμη ήττα σε Κωνσταντιούπολη και Άγκυρα , δηλαδή σε δύο περιοχές- κλειδιά όπου από το 2002(που είναι στην εξουσία για να μην πάω και πιο πίσω χρονικά ) η παντοδυναμία του ήταν δεδομένη. Από την άλλη πλευρά η Σμύρνη ήταν από τα προπύργια του αντιπολιτευόμενου Λαικού-Ρεπουμπλικανικού κόμματος(CHP) , οπότε δεν είχε πιθανότητες ο υποψήφιος του και πρώην υπουργός Οικονομικών Ζειμπεκτσί να εκλεγεί.Όπως και να έχουνε τα πράγματα η ήττα των υποψηφίων του σε Κωνσταντινούπολη(αν δεν υπάρξει κάποια αλλαγή) και Άγκυρα δείχνει ότι η άσχημη οικονομική κατάσταση, ο κλυδωισμός του εθνικού νομίσματος, ο υψηλός πηθωρισμός και η αυξανόμενη ανεργία , έστρεψαν τουλάχιστον στα μεγάλα αστικά κέντρα σημαντικές ομάδες του πληθυσμού να καταψηφίσουν τον εκλεκτό του υποψήφιο στην Κωνσταντινούπολη και πρώην πρωθυπουργό Γιλντιρίμ . Επίσης η απώλεια του Μητροπολιτικού Δήμου της Αγκυρας που είναι το κυβερνητικό κέντρο αποφάσεων με την επικράτηση καθαρά του υποψηφίου του CHP Σαβάς αποτελεί σοβαρό πλήγμα για τον εγωιστή και υπερόπτη Τούρκο πρόεδρο.

Για να δούμε κάποια σημαντικά στοιχεία των εκλογών και τι ακριβώς δείχνουν (αν και απαιτείται ενδελεχής μελέτη τους για αρκετό χρονικό διάστημα )

Πρώτο:Εξακολουθεί να εμφανίζεται μία σημαντική υποχώρηση του Ερντογάν (σε μορφή ημισελήνου) στις παραλιακές επαρχίες από την Ανατολική Θράκη μέχρι τον Κόλπο της Μερσίνας. Είναι ορατή στις επαρχίες της Γιάλοβα, Τσανάκαλε, Τεκιρντάκ, Αιδινίου, Σινώπης, Μούγκλα, Μερσίνας, Αδάνων, Αττάλειας, Σμύρνης, Εσκησεχίρ και Χατάι όπου οι αντιπολιτευόμενοι επικράτησαν

Δεύτερο: Παρά την απώλεια συγκεκριμένων Μητροπολιτικών Δήμων η Λαική Συμμαχία καταλαμβάνει τους 15 από αυτούς, έναντι 11 της αντιπολίτευσης με δύο δήμους να κερδίζονται από το Κουρδικό HDP.Επιπλέον η Συμμαχία του Ερντογάν με το Μπαχτσελί εξασφαλίζει την πλειοψηφία των 24-10 στους επιμέρους μεγάλους δήμους καθώς και 536-192 στους μικρότερους (σε παντουρκική βάση επί των 81 επαρχιών της χώρας). Παρά τα προβλήματα λόγω των σκληρών μέτρω εναντίον τους το Κουρδικό Κόμμα παραμένει κυρίαρχο στις επαρχίες του Καρς, Βαν, Χακάρ, Μπάτμαν, Σουρτ και Μάρντιν.Πάντως και σε αυτές τις επαρχίες το Κόμμα του Ερντογάν έρχεται δεύτερο ενώ παραμένει αδύναμο το CHP..Εππροσθετα οι Κούρδοι σε διάφορες άλλες επαρχίες της χώρας ψήφισαν υπέρ της αντιπολίτευσης ενώ το ίδιο φέρεται να έκαναν οι Γκιουλενιστές , οι οποίοι μετά το αποτυχημένο πραξικόπημα του Ιουλίου του 2016 διώκονται ανηλεώς από τον Ερντογάν και το κατεστημένο.

Τρίτο : Σημειώνω ότι στην Τουρκική ενδοχώρα ο Ερντογάν παραμένει επικυρίαρχος αφού διατηρεί υψηλά ποσοστά σε επαρχίες όπως η Μπούρσα, η Μαλάτεια, το Ερζερούμ, η Κιουτάχεια, το Καραμάνμαρας, το Κίλις, η Καισάρεια, η Σανλιούρφα, η Γκαζιαντέπ, η Κόνια, το Ούσακ, η Ρίζε, η Τραπεζούντα κα. Μάλιστα σε περιοχές που συνορεύουν με την Συρία εμφανίζεται ενισχυμένος προφανώς λόγω των μέτρων που έλαβε στην διάρκεια της Συριακής κρίσης και την χρησιμοποίηση του στρατού σε βασικές μεθοριακές θέσεις… Άρα παγιώνεται η διαφορά της βαθιάς γεωγραφικά εσωτερικής Τουρκίας με την αντίστοιχη παραλιακή που δεν συμβαδίζει με τις τάσεις του Τούρκου Προέδρου. Κορυφαίοι Τουρκολόγοι σε ΗΠΑ κα Δυτική Ευρώπη επισημαίνουν αυτό το χάσμα σε συνάρτηση και με την οικονομική κατάσταση.

Τέταρτο:Υπό λογικές συνθήκες ο Ερντογάν μέχρι το 2023 δεν έχει μπροστά του άλλες εκλογικές αναμετρήσεις, οπότε θα επιδιώξει την βελτίωση των οικονομικών μεγεθών γιατί εκεί “πονάει” πάρα πολύ .Σε ζητήμτα εξωτερικής και αμυντικής πολιτικής η Άγκυρα έχει πάντα δεδομένη επιθετική -προκλητική και διαχρονικά επεκτατική συμπεριφορά , άρα εκτιμώ ότι στα ζητήματα που θέτει σε Αιγαίο και ΝΑ Μεσόγειο , καθώς και στα μέτωπα της Συρίας και του Ιράκ η στάση της θα είναι περίπου η ίδια. Ασφαλως έχει μπροστά του και την πολύ κρίσιμη τελική φάση του ζητήματος της επιλογής του Ρωσικού αντιπυραυλικού συστήματος S400 και των Αμερικανικών εξοπλιστικών προτάσεων προμήθειας των F35-PATRIT/PAC3 ως και των λίαν επικίνδυνων ισορροπιών μεταξύ των Αμερικανών και των Ρώσων στα κρίσιμα Μεσανατολικά θέματα.

Πέμπτο :Ο Ερντογάν στις αυτοδιοικητικές εκλογές του 2019 με τις 102 ομιλίες και την σκληρή εθνκιστική γραμμή ως και προκλήσεις “πήρε επάνω του όλο τον προεκλογκό αγώνα”. Παρά τα υψηλά ποσοστά του AKP , αναμφίβολα οι ανωτέρω απώλειες προκαλούν πονοκεφάλους. Δεν κινδυνέυει η πολιτική του παρουσία και το ισχυρό προεδρικό σύστημα , αλλά έχει αρχίσει μία πιο δυνατή φάση αποδυναμώσης του σε ορισμένους τομείς.Οι επόμενοι 12 μήνες σε οικονομικά και εξωτερικής πολιτικής θέματα θα κρίνουν πολλά..

Leave a Reply

  • (not be published)