«ΕΝΑΣ ΕΠΙΔΕΞΙΟΣ ΠΟΛΕΜΙΣΤΗΣ ΚΙΝΕΙ ΤΟΝ ΑΝΤΙΠΑΛΟ ΤΟΥ – ΔΕΝ ΠΕΡΙΜΕΝΕΙ Ο ΑΝΤΙΠΑΛΟΣ ΤΟΥ ΝΑ ΚΙΝΗΣΕΙ ΑΥΤΟΝ» ( Σουν Τζου, 5ος αιών π.χ.)

Posted on October 07, 2019, 8:50 pm
FavoriteLoadingAdd to favorites 18 secs

Στις αρχές Αυγούστου, οι Ηνωμένες Πολιτείες αποσύρθηκαν επισήμως από την Συνθήκη για τις Πυρηνικές Δυνάμεις Μέσου Βεληνεκούς (Intermediate-Range Nuclear Forces, INF). Δύο εβδομάδες αργότερα, σε ένα μικρό νησί στα ανοικτά των ακτών της Καλιφόρνιας, το Πεντάγωνο δοκίμασε έναν χερσαίας βάσης, πύραυλο που είχε απαγορευτεί από την συμφωνία.

Η αιτία για την Ουάσιγκτον, ήταν οι συνεχείς ρωσικές παραβιάσεις, τουλάχιστον πέντε ετών, καθώς και η αδυναμία να πείσουν τον Πούτιν να σταματήσει τη δοκιμή και την ανάπτυξη του πυραύλου ενδιάμεσης εμβέλειας που παραβιάζει τη συνθήκη. Από την πλευρά της, η Ρωσία κατηγορεί τις ΗΠΑ ότι παραβιάζουν τη συνθήκη αναπτύσσοντας  αντιβαλλιστικά συστήματα, στην Αν. Ευρώπη.

Το Kh-47M2 Kinzhal (μαχαίρι) είναι ένας ρωσικός υπερηχητικός βαλλιστικός πύραυλος που εκτοξεύεται με πυρηνικά όπλα (ALBM).

Μεταφέρει συμβατικές και πυρηνικές κεφαλές και μπορεί να εκτοξευθεί από βομβαρδιστικά Tu-22M3 ή MiG-31K. Στοχεύει τα πολεμικά πλοία των ΗΠΑ και του ΝΑΤΟ καθώς και τα πυραυλικά αμυντικά συστήματα   (Aegis Ashore) στη Ρουμανία και την Πολωνία.

Η συνθήκη INF σχεδιάστηκε το 1987 για την εξάλειψη χερσαίων βαλλιστικών πυραύλων και αντίστοιχων τύπου cruise, με εμβέλεια από 500 έως 5500 χλμ. Αυτό το σύνολο συμφωνιών εξυπηρετούσε τα συμφέροντα των δύο δυνάμεων για την εθνική ασφάλεια και οδήγησε σε σημαντική μείωση του πυρηνικού τους οπλοστασίου. Επιπλέον, τους βοήθησε να διατηρήσουν στρατηγική σταθερότητα εδώ και δεκαετίες.

Η απόφαση των ΗΠΑ ,όμως σχετίζεται και με το γεγονός ότι οι πύραυλοι ενδιάμεσης εμβέλειας της Κίνας δεν καλύπτονται από καμία συμφωνία ελέγχου όπλων και έτσι έχει καταστεί η πρώτη συμβατική πυραυλική δύναμη. Αυτοί οι πύραυλοι αποτελούν απειλή για τις ΗΠΑ. Η Ρωσία ανησυχεί επίσης για την ανεξέλεγκτη διάδοση των κινεζικών πυραύλων.

Η Κίνα κατάφερε να αναπτύξει αυτά τα ιδιαίτερα αποτελεσματικά όπλα με μικρότερο κόστος από ό, τι οι Ηνωμένες Πολιτείες μπορούν να αμυνθούν απέναντί τους, καθιστώντας οποιαδήποτε μελλοντική σύγκρουση εξαιρετικά δαπανηρή και επικίνδυνη. Οι αεροπορικές βάσεις των ΗΠΑ και τα αεροπλανοφόρα είναι τεχνολογικά εξελιγμένα σε σύγκριση με της Κίνας, αλλά είναι ευάλωτα στις κινεζικές πυραυλικές δυνάμεις.

Στη πρόσφατη στρατιωτική παρέλαση στο Πεκίνο για την 70η επέτειο από την ίδρυση της Λαϊκής Δημοκρατίας της Κίνας, παρουσιάστηκαν μεταξύ άλλων υπερηχητικοί πύραυλοι. Μεταξύ των νέων πυραύλων ξεχωρίζει ο Dongfeng-21D και DF-17, γνωστός και ως «φονέας αεροπλανοφόρων», που παρουσιάστηκε για πρώτη φορά το 2015.

ΕΙΚΟΝΑ 2

Ο πύραυλος είναι ικανός να πλήττει στόχους σε απόσταση 1.500 χλμ. Με ιδιαίτερο ενδιαφέρον  αναμένεται η παρουσίαση του διηπειρωτικού βαλλιστικού πυραύλου DF-41, ικανού να μεταφέρει πολλαπλές πυρηνικές κεφαλές και να χτυπήσει τις ηπειρωτικές ΗΠΑ. Ραγδαία πρόοδο έχει σημειώσει, επίσης, το Πεκίνο στην ανάπτυξη υπερηχητικών πυραύλων, οι οποίοι θεωρούνται ικανοί να πραγματοποιούν απότομες στροφές σε υπερηχητική ταχύτητα, γεγονός που εμποδίζει την παρακολούθησή τους. Η μεγάλη πλειοψηφία των πυραύλων της Κίνας έχουν βάση στην ξηρά και ως εκ τούτου είναι δύσκολο να εντοπιστούν και να εξουδετερωθούν πριν από την εκτόξευσή τους .

Οι ΗΠΑ παραδέχονται ότι έχουν μείνει πίσω, παρότι ήταν πρωτοπόροι στην έρευνα υπερηχητικών πυραύλων. Τα αμυντικά τους συστήματα Patriot (PAC 3), AEGIS και RIM-116, δεν μπορούν προς το παρόν να τους αντιμετωπίσουν. Μόνο το THAAD (Terminal High Altitude Area Defence), ίσως έχει αυτή τη δυνατότητα, αλλά  έχει αναπτυχθεί σε ορισμένες μόνο περιοχές, όπως στη Γκουάμ, στα ΗΑΕ και Ν. Κορέα.

Δεδομένων των σημαντικών γεωστρατηγικών και τεχνολογικών αλλαγών, αλλά και των νέων παικτών στον τομέα των πυραύλων, όπως η Βόρεια Κορέα, το Ιράν, η Ινδία και το Πακιστάν, θα πρέπει να γίνουν προσαρμογές σε παγκόσμιο επίπεδο, ώστε στη επόμενη συμφωνία στρατηγικής σταθερότητας να συμπεριληφθούν πέραν του πεδίου της πυρηνικής ενέργειας, οι νέες τεχνολογίες, ιδιαιτέρως οι  δυνατότητες στον κυβερνοχώρο, καθώς και οι νέοι «δρώντες».

Η έξοδος από την Συνθήκη INF δεν αποτελεί πανάκεια, αλλά ανοίγει πολύ απαραίτητες δυνατότητες για την Ουάσιγκτον, η οποία εκμεταλλευόμενη αυτή την ευκαιρία μπορεί να εξελίξει και αναπτύξει τους δικούς της πυραύλους, ώστε να αντιμετωπίσει την κινεζική απειλή. Εάν οι Κινέζοι τελικά έρθουν στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων για τον έλεγχο των εξοπλισμών, αυτό θα οφείλεται στο γεγονός ότι η Ουάσιγκτον επιδίωξε νέες δυνατότητες.  Η Ρωσία επίσης φοβάται την υπέρμετρη στρατηγική ανάπτυξη της Κίνας και θα είναι στο πλευρό των ΗΠΑ.

Του Απόστολου Τσιμογιάννη

Ο Απόστολος Τσιμογιάννης είναι ανώτατος αξκός (ε.α), με μεγάλη επιτελική και διοικητική εμπειρία στον τομέα των Millitary Logistics. Έχει υπηρετήσει σε ανάλογη επιτελική θέση του NATO/NSPA. Είναι τακτικό μέλος της Ελληνικής Εταιρείας Logistics.

Leave a Reply

  • (not be published)