Η Διομολόγηση ( Capitulations )είναι όρος που απαντάται στο Διεθνές Δίκαιο και που αφορά συμβάσεις, συνήθως, προνομίων. Με τον όρο αυτό χαρακτηρίζονται οι συμβάσεις δυνάμει των οποίων παρέχονται εξαιρετικά προνόμια στους υπηκόους ενός κράτους, που διαμένουν στο έδαφος ενός άλλου κράτους.
Οι διομολογήσεις διαφέρουν σημαντικά από τις Συνθήκες κυρίως στο στοιχείο ότι δεν αποτελούν αντικείμενα αμοιβαίων διαπραγματεύσεων από τα ενδιαφερόμενα μέρη και δεν επικυρώνονται από αυτά επί τη βάσει αμοιβαίων συμφερόντων και υποχωρήσεων. Αποτελούν μονόπλευρα παραχωρούμενα προνόμια με την ευχερή δυνατότητα της απόσυρσής των, όποτε η ενδιαφερόμενη Κυβέρνηση, που τις επέβαλε, το επιθυμήσει.
Για ορισμένους ιστορικούς η παρακμή της οθωμανικής αυτοκρατορίας ορίζεται μεν με τον θάνατο του σουλτάνου Σουλεϊμάν του Μεγαλοπρεπούς, συσχετίζεται δε με την οικονομική διείσδυση των Μεγάλων δυνάμεων στη Οθωμανική αυτοκρατορία, με την σύναψη ευνοϊκών εμπορικών συνθηκών, που λειτούργησαν μονομερώς για την εκμετάλλευση των πόρων της οθωμανικής αυτοκρατορίας.
Οι μεγάλες δυνάμεις είχαν φροντίσει να εμπλακούν από νωρίς στα εσωτερικά προβλήματα της αυτοκρατορίας και ανάλογα με τις εξελίξεις προετοίμαζαν την πολιτική τους. Οι μεταρρυθμίσεις που επιβλήθηκαν απέτυχαν ή δεν εφαρμόστηκαν και αυτό σε συνδυασμό με τον οικονομικό μαρασμό, τα δάνεια και την απόσχιση εδαφών οδήγησε στην κατάρρευση της αυτοκρατορίας, τέσσερις αιώνες μετά τη αποδοχή των πρώτων διομολογήσεων.
Σύμφωνα με την παράδοση το καθεστώς των διομολογήσεων χρονολογείται από το 1536 επί Σουλτάνου Σουλεϊμάν Α΄ του Μεγαλοπρεπούς, κατ’ απαίτηση του πρέσβη του Βασιλέως Φραγκίσκου Α΄ της Γαλλίας και καταργήθηκε με τη συνθήκη της Λωζάννης το 1923. Το ελληνικό σύνταγμα τις απαγορεύει στο άρθρο 28 παράγραφος 1 εδάφιο β΄.
Η τότε Οθωμανική αυτοκρατορία, στη προσπάθεια να εξασφαλίσει συμμάχους και να ισορροπήσει την σταδιακή εξασθένησή της, επέτρεψε την είσοδο του Δούρειου ίππου των διομολογήσεων.
Μήπως τα προαναφερθέντα σας θυμίζουν κάτι από τη πρόσφατη οικονομική περιπέτεια της χώρας μας, η οποία συνεχίζεται με την αθρόα είσοδο μεταναστών, που παρεμποδίζονται από τους εταίρους μας στην ΕΕ να μετακινηθούν, την περίεργη συμφωνία των Πρεσπών με τις ιδιαίτερες προβλέψεις, το αναβαθμισμένο ενδιαφέρον του Ερντογάν για τη Θράκη, τον ανταγωνισμό για τηναπόκτηση λιμανιών στη Β. Ελλάδα, την αναμενόμενη εξόρυξη υδρογονανθράκων στην Κρήτη, κ.λ.π.
Το Φεβρουάριο του 2016, στην Αθήνα, το Κέντρο Φιλελεύθερων Μελετών διοργάνωσε εκδήλωση με θέμα «Πρόταση για τη Λειτουργία Ειδικής οικονομικής Ζώνης στην Ελλάδα», προϊόν της συνεργασίας του ΚΕΦίΜ, της ομάδας μελέτης των φοιτητών νομικής Αθηνών και εκδόθηκε με τη στήριξη του Friedrich Naumann Foundation for Freedom. Οι περιφέρειες καλούνται να συμμετάσχουν σε τέτοια προγράμματα.
Όπως προαναφέραμε στο 1ο μέρος, οι περιφέρειες και οι αυξημένες αρμοδιότητες που διαθέτουν πλέον, τους δίνουν δυνατότητες απ’ ευθείας σύναψης συμφωνιών οικονομικής φύσης. Θεωρούσα και θεωρώ το θεσμό της Περιφέρειας δυναμίτιδα στη συνοχή ενός κράτους.
Τι θα γίνει αν στις επερχόμενες εκλογές για την τοπική αυτοδιοίκηση, δημιουργηθούν, λόγω απλής αναλογικής, τέτοιοι συσχετισμοί που θα καταστήσουν τους τοπικούς άρχοντες δέσμιους της μουσουλμανικής μειονότητας ? Ήδη έχουμε αποδεχτεί διδασκαλία της τουρκικής γλώσσας και στα νηπιαγωγεία, απόλυση διορισμένων μουφτήδων, δυνητική εκλογή νέων από τοπικές κοινωνίες κ.λ.π.
Δημιουργούμε σταδιακά τις συνθήκες για αυτοδιάθεση της εκεί μειονότητας και αυτοπροσδιορισμού της ως Τουρκικής και όχι μουσουλμανικής, ακυρώνοντας εθελοντικά και σκόπιμα τις προβλέψεις της συνθήκης της Λωζάνης, που θέλει να αλλάξει ο Ερντογάν…
Δεν ανησυχεί τυχαία λοιπόν ο Μητροπολίτης της Αλεξανδρούπολης. Επισημαίνει με έμφαση σε κείμενό του με τίτλο «Εθνική ανάγκη η Ελληνική Θράκη και όχι ΕΟΖ», ότι: «Η εμμονή στην ιδεοληψία θεσμοθέτησης ΕΟΖ στη Θράκη είναι άκρως επικίνδυνη και διόλου αθώα. Η διαφοροποίηση του γεωγραφικού μας διαμερίσματος από την υπόλοιπη πατρίδα μας θα είναι απαρχή εδαφικής ανεξαρτητοποιήσεως.»
Του Απόστολου Τσιμογιάννη
* Ο Απόστολος Τσιμογιάννης είναι Υπτγός (ε.α), με μεγάλη επιτελική και διοικητική εμπειρία στον τομέα των Millitary Logistics. Έχει υπηρετήσει σε ανάλογη επιτελική θέση του NATO/NSPA. Είναι τακτικό μέλος της Ελληνικής Εταιρείας Logistics.
