Στην κρίσιμη σύνοδο της ΕΕ για τα Ευρωτουρκικά…..
EΛΕΥΘΕΡΟΣ ΤΥΠΟΣ/6 ΔΕΚ
Γράφει ο Δρ Αθανάσιος Ε. Δρούγος
Διεθνολόγος-Γεωστρατηγικός Αναλυτής
Εισερχόμαστε στην τελευταία χρονική φάση πριν την κρίσιμη διήμερη σύνοδο των αρχηγών των 27 κρατών της ΕΕ , η οποία θα αποφασίσει αν θα υιοθετηθούν κάποιες κυρώσεις στην Άγκυρα για την συνεχή παραβατική και απαράδεκτη συμπεριφορά της απέναντι σε Αθήνα και Λευκωσία κυρίως για τα μείζονα ζητήματα της ανατολικής Μεσογείου. Η κατάσταση είναι ιδιαίτερα ομιχλώδης, αφού βασικοί εταίροι μας στην ΕΕ ή δεν επιθυμούν κυρώσεις ή επεξεργάζονται κάποια περιοριστικά μέτρα που θα είναι οριακά και όχι σφιχτά που να “πονέσουν” την Άγκυρα(πχ επενδυτικής φύσης εμπόδια , μη-διατραπεζικές συνεργασίες ή συγκοινωνιακούς/αεροπορικούς περιορισμούς κα). Ορισμένοι αναμένουν την στάση της νέας Αμερικανικής κυβέρνησης ,και την περίπτωση να επιτευχθεί μέσα στην άνοιξη μία κοινή διατλαντική θέση για να τιμωρηθεί η Άγκυρα, ενώ η απερχόμενη στα τέλη του μήνα Γερμανική προεδρία της ΕΕ -αν και παραδέχεται ότι δεν έχει υπάρξει πρόοδος στα Ευρωτουρκικά-, δεν υποστηρίζει τις σκληρές κυρώσεις και φυσικά ούτε συζήτηση για εμπάργκο στους εξοπλισμούς της Άγκυρας. Αναφορικά με τα εξοπλιστικά στο ίδιο μήκος κύματος με το Βερολίνο είναι η Ρώμη και η Μαδρίτη.
Από την πλευρά της η Τουρκία παρά το προσχηματικό “κλείσιμο του ματιού” σε κάποιες Ευρωπαϊκές θέσεις, δεν έχει αλλάξει στάση ,αφού στην σύνοδο των υπεξ του ΝΑΤΟ η συμπεριφορά Τσαβούσγλου ήταν έντονα προκλητική απέναντι στον Πομπέο, ο υδρογραφικός σταθμός της Αττάλειας εξέδωσε νέα NAVTEX 1507/20 για την 9η Δεκεμβρίου καλύπτοντας και υπολογίσιμη γεωγραφική περιοχή μεταξύ Ρόδου και Καστελόριζου, διατηρεί την έντονα επιθετική στάση στο Κυπριακό και στο πρόσφατο παράνομο άνοιγμα των Βαρώσιων/Αμμοχώστου , ενισχύει κανονικά τον εξοπλισμό και την εκπαίδευση του Λιβυκού στρατού (πρόσφατα με τα ειδικά σεμινάρια και ασκήσεις για χρήση πολλαπλών εκτοξευτών), ενώ την παραμονή της συνόδου των 27 στις Βρυξέλες, ο Ερντογάν θα είναι στο Μπακού του Αζερμπαϊτζάν και θα παρακολουθήσει με τον Αζέρο πρόεδρο Ιλχάν Αλέφ την παρέλαση για την στρατιωτική επικράτηση των Αζέρων επί των Αρμενίων στον πόλεμο των έξι εβδομάδων στο θύλακα του Ναγκόρνο Καραμπάχ στον οποίο η συνδρομή της Τουρκίας ήταν καθοριστική σε όπλα, μη-επανδρωμένα αεροσκάφη-πληροφορίες- συμβούλους κα.
Επιπρόσθετα κάποιες ευρύτερες κινήσεις της Τουρκίας θα πρέπει να μας προβληματίσουν έντονα, όπως είναι η σύμπραξη της Άγκυρας με την Φινλανδία σε ορισμένες πρωτοβουλίες όπου συμπροεδρεύει με το Ελσίνκι σε θέματα του ΟΗΕ για ανθρώπινα δικαιώματα , η τεράστια οικονομική αρωγή του πλούσιου Εμιράτου του Κατάρ που επισφραγίστηκε με την προ εβδομάδος επίσκεψη του Εμίρη Αλ Θάνι στην Τουρκική πρωτεύουσα, αλλά και οι πιέσεις των διαφόρων ισχυρών Αμερικανικών πολιτικών και διπλωματικών κύκλων να υπάρξει σύντομα επαναπροσέγγιση της Τουρκίας με την Σαουδική Αραβία και να αποσυρθεί το Ριαντ από την ομάδα των Αραβικών χωρών που έχει επιβάλει οικονομικές, τουριστικές και αεροπορικές κυρώσεις στο Κατάρ εδώ και τρία χρόνια.. Πρόκειται για κινήσεις που “διευκολύνουν” την Τουρκία σε ορισμένα ζητήματα…..
Σε επίπεδο ΕΕ υπάρχουν δηλώσεις ότι όλα είναι στο τραπέζι (πχ από τον Σαρλ Μισέλ και από τον επίτροπο Ζοσέπ Μπορέλ κα) αλλά η Γερμανία εκθειάζει την Άγκυρα ειδικά στο προσφυγικό θέμα και στην συγκράτηση 3 και πλέον εκατ προσφύγων στο Τουρκικό έδαφος που έχουν ως βασικό σκοπό τους να περάσουν στην Ευρώπη .Όπως και να έχουν τα πράγματα η Γαλλία, η Αυστρία, η Τσεχία, η Ιρλανδία και το Μεγάλο Δουκάτο του Λουξεμβούργου είναι στο πλευρό της Ελλάδος και της Κύπρου ,αλλά οι δυσκολίες είναι πολλές , και μήπως είναι η ώρα να σκεφτούμε “και άλλες ατραπούς πέραν του εγκλωβισμού σε κυκεώνα περιοριστικών μέτρων…” με μηδαμινά ή περιορισμένα αποτελέσματα.
Από την άλλη πλευρά του Ατλαντικού έχουμε ακόμα μερικές εβδομάδες προεδρίας Τραμπ , που δύσκολα θα επιφέρουν καθοριστικές αλλαγές. Στα θετικά είναι η περίπτωση της ένταξης των κυρώσεων μέσω χρήσης της τροπολογίας CAATSA του καλοκαιριού του 2017, που επιβάλει κυρώσεις σε κράτη και φυσικά πρόσωπα που έχουν σχέσεις με την Ρωσία, το Ιράν και την Βόρειο Κορέα, στον κολοσσιαίο αμυντικό προϋπολογισμό των ΗΠΑ ,Ο Τραμπ επί σχεδόν τρία χρόνια απέφυγε να υλοποιήσει τις SECTION 231 -235 για να επιβάλει πέντε από τις κλιμακωτές κυρώσεις στην Άγκυρα για τους S400.Και αυτό παρά το ότι η τροπολογία ψηφίστηκε με συντριπτική πλειοψηφία από την Γερουσία και το Κογκρέσο. .Τώρα εντός του τεράστιου αμυντικού προϋπολογισμού των ΗΠΑ ύψους περίπου 750 δισ δολ /NDAA -4513 σελίδες λογικά θα πρέπει και υποχρεωτικά να ενεργοποιηθεί ,αλλά ο Τραμπ -για πρώτη φορά τα τελευταία 60 χρόνια-έχει επισημάνει ότι δεν θα υπογράψει τον συγκεκριμένο νομοσχέδιο του προϋπολογισμού . Αν το υπέγραφε θα έπρεπε μέσα σε 30 ημέρες να εισέρχονταν σε εφαρμογή οι προβλεπόμενες κυρώσεις. Συνεπώς το όλο ζήτημα μεταφέρεται σε προεδρία Μπάιντεν-Χάρις και θα δούμε αν και πως όλο αυτό το τεράστιο γραφειοκρατικό-νομικό πλαίσιο θα ουσιαστικοποιηθεί.
Πάντως αυτή απίστευτη Τουρκική προκλητικότητα και η μη-συμμόρφωσή της-παρά τις πιέσεις τόσων πολλών παραγόντων- θα πρέπει να διερευνηθεί σε μεγάλο βάθος , γιατί πιθανότατα κρύβονται πολλά και μυστικά “ατού” της Τουρκικής πολιτικό-στρατιωτικής ηγεσίας που χρειάζονται προσοχή και πιθανότατα να τα βρούμε μπροστά μας….
