Δεν αποτελεί βέβαια και είδηση ότι η Ευρώπη βλέπει την Ελλάδα σαν τον φτωχό συγγενή αλλά και σαν “άνθρωπό του χεριού της” κάτι που αποκτά ακόμα μεγαλύτερη διάσταση όταν φτάνει να την συγκρίνει με την Τουρκία. Όλα αυτά βέβαια δεν τα αναφέρουμε αυθαίρετα, αλλά μας το έχει αποδείξει η ιστορία και ιδιαίτερα αυτή των τελευταίων 50 ετών. Όμως αυτό που συμβαίνει σήμερα ίσως δεν έχει προηγούμενο, δηλαδή η τόσο απροκάλυπτη στήριξη μέχρι και των αυθαιρεσιών του Ερντογάν. Δηλαδή για παράδειγμα στην συμφωνία με τους μετανάστες, ο Ερντογάν κοροϊδεύει και μάλιστα χρησιμοποιεί τους μετανάστες ως μοχλό πίεσης και η ΕΕ το ανέχεται. Το ίδιο στο επιζητούμενο καθεστώς visas, που οι θεσμικές απαιτήσεις έχουν αρχίσει να ξεθωριάζουν και πλέον η τραγική ΕΕ έχει αρχίσει να κλείνει σιγά – σιγά τα μάτια στην απαίτηση της Τουρκίας ότι, δεν χρειάζεται να αναγνωρίσει την Κυπριακή Δημοκρατία για να συνάψει συμφωνίες ή να ανοίξει κεφάλαια … Όλη αυτή η αρνητική στάση ήρθε να επιβεβαιωθεί ξεκάθαρα ακόμα μια φορά, όταν σε ενημερώσεις του Ελληνικού ΥΠΕΞ, μέσω των πρέσβεων στις αρμόδιες κυβερνητικές αρχές Ευρωπαϊκών χωρών, όπου προσπαθούν να τους ενημερώσουν για τις αναθεωρητικές τάσεις Ερντογάν και τους κινδύνους για την ασφάλεια, που πηγάζουν από όλη αυτή την επεκτατική του πολιτική με τις προκλήσεις στο Αιγαίο, εισπράττεται με τις απαντήσεις τους όχι μόνο αδιαφορία, αλλά και μια στάση που μπορούμε κάλλιστα να μεταφράσουμε όπως “μην μας ενοχλείται και σεις με το Αιγαίο σας” !!! και “εδώ προσπαθούμε να στηρίξουμε την Τουρκία και εσείς μας βάζετε εμπόδια” !!!
Έτσι, διπλωματικές επαφές σε πολιτικό αλλά και υψηλόβαθμο υπηρεσιακό επίπεδο, σε πολλές ευρωπαϊκές, συμμαχικές και μη, πρωτεύουσες, έχει ξεκινήσει ήδη και θα συνεχίσει να προωθεί τις επόμενες ημέρες η Ελλάδα, προκειμένου να ενημερώσει για τις θέσεις της χώρας ως προς τη Συνθήκη της Λωζάνης, την τουρκική τακτική αμφισβήτησης της με ευθύνη του ίδιου του προέδρου της Τουρκίας κ. Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, αλλά και την κατάσταση στο Αιγαίο Πέλαγος.
Στις συναντήσεις που έχουν μέχρι τώρα οι Έλληνες διπλωμάτες σε πρωτεύουσες και διεθνείς οργανισμούς αντιλαμβάνονται ότι, πέρα από την κατανόηση, κάθε χώρα διατηρεί και τις απαραίτητες αποστάσεις στα ενημερωτικά διαβήματα των διπλωματών. Είναι ενδεικτικό ότι πέρα από μια πολύ γενική εικόνα (και ορισμένες φορές παραπληροφόρηση ή και πλήρη απουσία ενημέρωσης) οι εταίροι της Ελλάδας στην Ευρώπη αντιλαμβάνονται την κατάσταση στο Αιγαίο ως μικρής σημασίας και σε κάθε περίπτωση, δευτερεύουσας σε σχέση με τις στρατηγικές στοχεύσεις των Τούρκων στη Συρία και το Ιράκ. Οι περισσότεροι από τους Ευρωπαίους μάλιστα, φαίνεται ότι ιεραρχούν, πάνω απ’ όλα, τη συμφωνία Ε.Ε. – Τουρκίας για το προσφυγικό.
Εξαιρετικά ενδιαφέρουσες για την εικόνα της Τουρκίας στην Ευρώπη είναι οι απαντήσεις που έλαβαν οι Έλληνες διπλωμάτες από συναδέλφους τους ή και πολιτικούς. Στην περίπτωση μεγάλης δυτικοευρωπαϊκής χώρας, οι ελληνικές θέσεις έγιναν κατανοητές και ο Δυτικοευρωπαίος συνομιλητής του Έλληνα πρέσβη σχολίασε ότι πρέπει να ληφθεί υπόψη η κατάσταση διεθνούς απομόνωσης την οποία διέρχεται η Τουρκία, λόγω των εξελίξεων στην ευρύτερη περιοχή της !!!
Άλλος Δυτικοευρωπαίος διπλωμάτης παραδέχθηκε ότι, πράγματι, η ελληνική ανησυχία δεν είναι αδικαιολόγητη λόγω της παράδοξης συμπεριφοράς της Τουρκίας. Ωστόσο, συμπλήρωσε, η Δύση δεν έχει την πολυτέλεια να αφήσει τις σχέσεις της με την Τουρκία να ατονήσουν καθώς, μεταξύ άλλων, είναι αδιανόητη πιθανή αποτυχία εφαρμογής της Κοινής Δήλωσης Τουρκίας – Ε.Ε. για το προσφυγικό !!!
Από την άλλη οι Ανατολικοευρωπαίοι διπλωμάτες, σε πολύ διαφορετικό τόνο από τους Δυτικούς συναδέλφους τους, αφενός συμφωνούν ότι η ρητορική Ερντογάν είναι λανθασμένη και δημιουργεί κινδύνους για τη διεθνή νομιμότητα (λόγω αμφισβήτησης της Συνθήκης της Λωζάνης), αφετέρου εντοπίζουν αρκετά κοινά σημεία στη συμπεριφορά της Τουρκίας στο Αιγαίο με εκείνη της Ρωσίας στη Βαλτική. Συνεπώς η καταδίκη της Τουρκίας κυρίως έχει να κάνει με την μόνιμη αντιρωσική επωδό τους, παρά με την έννοια στήριξης του δικαίου της Ελληνικής περίπτωσης.
Θεωρούμε ότι η Ελλάδα σε όλη την προσπάθεια στήριξης των Εθνικών δικαίων της είναι ανάδελφη … Οι συμμαχίες τόσο στην ΕΕ όσο και το ΝΑΤΟ απλά αποτελούν μια προϋπόθεση αποφυγής της απομόνωσης, χωρίς όμως να λειτουργούν κατ ανάγκη και υποστηρικτικά στα Εθνικά Δίκαια. Αυτό αποτελεί και την μόνη αλήθεια και θα πρέπει πάντα να έχουμε την ικανότητα, εκπαίδευση και εξοπλισμό να αντιμετωπίζουμε αυτόνομα τις απειλές. Αυτό που απαιτείται άμεσα είναι η βελτίωση των εξοπλισμών στην αεροπορία και δευτερευόντως σε ναυτικό και στρατό. Παράλληλα η εξασφάλιση το συντομότερο αξιόμαχης εφεδρείας. Όσον αφορά την πολιτική όταν έχει στα χέρια της αξιόπιστες Ένοπλες Δυνάμεις και υπάρχει έμπρακτη απόδειξη βούλησης προάσπισης του Εθνικού Χώρου και όχι εκχώρηση αυτών των δικαιωμάτων σε όποιους διεθνείς οργανισμούς, τότε σίγουρα οι απαντήσεις που θα έρχονται από τις πρωτεύουσες των Ευρωπαϊκών χωρών θα είναι καλύτερες από αυτές που λαμβάνουμε σήμερα, όσον αφορά τις ανησυχίες της Αθήνας.
Γράφει ο Χρήστος Βαλκάνιος
Χρήστος Καλογερόπουλος – Βαλκάνιος
Στρατηγικός Αναλυτής
Εξειδικευμένος σε Θέματα Διεθνούς Ασφάλειας
στη ΝΑ Μεσόγειο
