Τα Βαλκάνια ποτέ δεν υπήρξαν το μέρος που θα αποτελούσε παράδειγμα ειρηνικής συμβίωσης των λαών. Η Βαλκανοποίηση αποτελούσε και αποτελεί όρο στενά συνδεδεμένο με την αστάθεια, που ιδιαίτερα στις μέρες μας είναι πολύ επίκαιρος. Αυτή τη φορά τον λόγο τον έχουν οι μειονότητες που αναζητούν αυτονομία και αλλαγές συνόρων καθώς και ανακατανομές πληθυσμών. Δεν είναι καινούργιες οι ιδέες αυτές, όμως δεν ήταν σε τόσο μεγάλη έξαρση μετά τον πόλεμο της Γιουγκοσλαβίας, όπως είναι στις μέρες μας.
Από την άλλη στην Ελλάδα βλέπουμε με πολύ περισυλλογή, την ηγεσία των Ενόπλων Δυνάμεων, να ασχολείται περισσότερο με ανούσιες λειτουργικές αλλαγές, αλλά και επικίνδυνες επιχειρησιακές ανακατανομές, όπως είχαμε αναφερθεί σε πρόσφατα άρθρα μας με την υπαγωγή της ΑΣΔΕΝ, αντί να προετοιμάζει το στράτευμα αλλά το κυριότερο να εκπαιδεύει την εφεδρεία, για να μπορεί να αναλάβει διάφορες αποστολές.
Έτσι, ο πρώην ειδικός επί βαλκανικών θεμάτων της CIA Στίβεν Μάιερ, πρότεινε ανταλλαγή εδαφών για να λυθεί το πρόβλημα με το Κοσσυφοπέδιο που αποτελεί πάντα εστία διενέξεων. Δηλαδή το βόρειο τμήμα, που κατοικείται κυρίως από Σέρβους να προσαρτηθεί στη Σερβία και ο σερβικός πληθυσμός στο υπόλοιπο τμήμα με τη βοήθεια του Ερυθρού Σταυρού να μετεγκατασταθεί στη Σερβία. Σε αντάλλαγμα η Σερβία να αναγνωρίσει την ανεξαρτησία της πρώην επαρχίας της.
Σε αυτήν την περίπτωση, ο αρχηγός των Αλβανών που ζουν στο νότιο τμήμα της Σερβίας, Γιόνουζ Μοσλίζιου θέλει να προσαρτηθεί στην Αλβανία η περιοχή γύρω από το Μπουγιάνοβιτς και το Πρέσεβο. Από την πλευρά του, ο πρώην πρόεδρος της Αλβανίας Σάλι Μπερίσα, ζητά από το κοινοβούλιο την επανένωση του Κοσσυφοπεδίου με τη «μητέρα» Αλβανία. Και ενώ η ανταλλαγή εδαφών γύρω από το Κοσσυφοπέδιο φαίνεται να προκαλεί ανησυχία, τα προβλήματα στη Βοσνία – Ερζεγοβίνη είναι πιο πολύπλοκα, με την σερβική Δημοκρατία να αναζητά όλο και περισσότερο τρόπους αυτονόμησης.
Θεωρούμε ότι η κατάσταση είναι εξαιρετικά ρευστή και οι ιδέες μετακίνησης πληθυσμών αλλά και επαναχάραξης συνόρων, πάρα πολύ επικίνδυνες και αν γίνει η αρχή τότε δεν θα γλυτώσει κανένας. Η Πολιτική όσο και Στρατιωτική Ηγεσία στην Ελλάδα θα πρέπει να προβληματιστεί ιδιαίτερα από αυτές τις εξελίξεις, που μπορεί εύκολα να πλήξουν και την Ελληνική πραγματικότητα. Αντί λοιπόν να ασχολούνται με ανούσιες αλλαγές και επιχειρησιακά πειράματα, ας στηρίξουν το μόνιμο προσωπικό, που τόσο πολύ πλήττεται από την κρίση και ας αφήσουν τις ανούσιες αλλαγές εντυπωσιασμού και κλαδικών συμφερόντων.
Χρήστος Καλογερόπουλος – Βαλκάνιος
Στρατηγικός Αναλυτής
Εξειδικευμένος σε Θέματα Διεθνούς Ασφάλειας
στη ΝΑ Μεσόγειο
