15 Αυγούστου 1940 και περί ώρα 08:25′, λίγο πριν τη λιτάνευση της ιερής εικόνας της Παναγίας Τήνου, και ενώ στη προκυμαία υπήρχε ήδη πολύς κόσμος, το ιταλικό υποβρύχιο Delfino “εν καταδύσει” πλησίασε τον θαλάσσιο χώρο εξαπολύοντας τρεις τορπίλες κατά του εύδρομου ΕΛΛΗ, ενώ ήταν αγκυροβολημένο έξω από τον λιμένα της Τήνου όπου και συμμετείχε στις εκδηλώσεις του εορτασμού της Κοιμήσεως της Θεοτόκου.
Ο Μουσολίνι μεθυσμένος από αλαζονεία, προσπαθεί να δώσει έκφραση σ΄ ένα παλιότερο όνειρο του. Την ανασύσταση της ρωμαϊκής αυτοκρατορίας. Δυστυχώς υπάρχουν στο κόσμο αρχηγοί λαών, καθεστώτα, που δεν έχουν καταλάβει ότι η ιστορία δεν αντιγράφεται. Δημιουργείται και πάντα με νέα δεδομένα, νέους όρους, νέα πεπρωμένα, ανάλογα με τη γενική ανθρώπινη πορεία.
Ήδη από τη προηγούμενη χρονιά η Ιταλία, προβαίνει σε συνεχείς εχθρικές κινήσεις, προκαλώντας τη πατρίδα μας και αναζητώντας προσχήματα για να δράσει, με αποκορύφωμα το ύπουλο χτύπημα, ανήμερα στη γιορτή της Παναγιάς.
Παρόλα αυτά η Ελληνική κυβέρνηση παρακολουθώντας τις διεθνείς εξελίξεις και τον επικείμενο παγκόσμιο πόλεμο, έχει αποφασίσει να ακολουθήσει την στρατηγική του κατευνασμού. Όπως αναλύει στο βιβλίο του «Βυζαντινή Υψηλή Στρατηγική», ο καθηγητής κ. Χ. Παπασωτηρίου, το πλεονέκτημα αυτής της στρατηγικής έγκειται στα οφέλη από τη μείωση του συγκρουσιακού στοιχείου, ενώ το μειονέκτημα είναι ότι μπορεί να εκληφθεί από τον αντίπαλο, ως ένδειξη αδυναμίας και να τον ωθήσει σε αύξηση της επιθετικότητας του. Η στρατηγική του κατευνασμού πρέπει να συνδυαστεί με αυτή της στρατιωτικής ανάσχεσης-επέκτασης , όπου συνδυάζεται η στρατιωτική απειλή με μια συμβιβαστική διάθεση. Το προαναφερθέν μειονέκτημα, αναιρείται από το κέρδος χρόνου και την κατάλληλη προετοιμασία για την αντιμετώπιση της απειλής.
Έτσι λοιπόν η κυβέρνηση Μεταξά, αξιοποίησε το χρόνο για την πολεμική προετοιμασία (γραμμή οχυρώσεων, προμήθειες οπλισμού, πυρομαχικών και πάσης φύσεως εφοδίων), την αναπτέρωση του ηθικού και την εθνική ανύψωση του λαού, μετά τη ντροπή του 1922 και την βελτίωση του αμυντικού σχεδιασμού. Αποτέλεσμα ήταν η ηρωική και επιτυχής απόκρουση των Ιταλών, η προέλαση στη Β. Ήπειρο και η καταβαράθρωση του οράματος του Μουσολίνι.
80 χρόνια μετά ο Ελληνισμός βρίσκεται πάλι αντιμέτωπος με την αναθεωρητική πλέον Τουρκία, όπου ως άλλος Μουσολίνι, ο Ερντογάν έμπλεος από αλαζονεία και περισσή αυτοπεποίθηση, επιδιώκει να πραγματοποιήσει το δικό του όνειρο, την αναβίωση της Οθωμανικής αυτοκρατορίας.
Η Ελληνική κυβέρνηση, ακολουθώντας την προαναφερθείσα στρατηγική κατάφερε αφενός μεν να δημιουργήσει διεθνή ερείσματα και συμμαχίες, αφετέρου δε να προχωρήσει σε μέτρα ανακούφισης του λαού, από τη δεκαετή οικονομική λιτότητα και να αυξήσει τις δυνατοτήτες των ΕΔ, παρά την ατυχή συγκυρία της πανδημίας. Ταυτόχρονα επετεύχθη η ανάδειξη της Ελλάδας στο πλέον αξιόπιστο σύμμαχο και εταίρο. Η Ελλάδα πλέον δεν ζητά, διεκδικεί !
Ο έγκαιρος σχεδιασμός και η αποφασιστικότητα που επιδείχθηκε, τόσο στον Έβρο, τον Φεβρουάριο, όσο και στις πρόσφατες προκλητικές ενέργειες των Τούρκων στο Αιγαίο, σε συνδυασμό με την ενεργητική/επιθετική εξωτερική πολιτική, αιφνιδίασε τον Ερντογάν και βραχυκύκλωσε τους σχεδιασμούς του. Ήδη διακρίνονται οι υποχωρητικές κινήσεις του εχθρού, που κατάφερε να στρέψει εναντίον του ακόμα και τους φίλους του, ενώ ξύπνησε τον κοιμισμένο Έλληνα.
Η αδρεναλίνη στα ύψη, ο φόβος στριμωγμένος ανάμεσα στη περηφάνεια και τη συναίσθηση του ιστορικού καθήκοντος, η αγωνία σε κορύφωση και τα τουρκικά πλοία εγκλωβισμένα στο Αιγαίο, αναζητούν δρόμο αξιοπρεπούς διαφυγής. Ο Ελληνισμός και πάλι στη προμετωπίδα της προάσπισης του πολιτισμένου κόσμου απ΄ τους βαρβάρους.
Κάποιοι ψευτοπατριώτες παίζουν το παιχνίδι του Τούρκου και εξαπολύουν πυραύλους και βόμβες από το πληκτρολόγιο τους. Ίσως έχουν εξασφαλίσει τα παιδιά τους στο εσωτερικό και τα χρήματα τους στο εξωτερικό…Μην τους ακούτε.
Εμείς ατρόμητοι, γιατί από πάνω στέκει η Παναγιά μας, «… με τη καλύπτρα της αναριγμένη από το κεφάλι στους ώμους, η μάνα, η Μεγαλόψυχη στον πόνο και στη δόξα, η λαβωμένη της Τήνου, η Υπέρμαχος Στρατηγός …»( Ελληνική Εποποιΐα, Άγγελου Τερζάκη).
Ατενίζοντας το απέραντο γαλάζιο του Αιγαίου, ας ευχηθούμε καλή δύναμη στους εν ενεργεία συναδέλφους και τα στρατευμένα Ελληνόπουλα, που θεία τύχη τους έφερε αυτές τις ώρες στη πρώτη γραμμή !!!
Όσον αφορά στους εκλεκτούς αρχηγούς μας, να θυμούνται ότι οι ικανοί μαχητές αξίζουν άριστες ηγεσίες !!!
Χρόνια Πολλά με υγεία και Εθνικές επιτυχίες.
Του Απόστολου Τσιμογιάννη
Ο Απόστολος Τσιμογιάννης είναι ανώτατος αξκός (ε.α), με μεγάλη επιτελική και διοικητική εμπειρία στον τομέα των Millitary Logistics. Έχει υπηρετήσει σε ανάλογη επιτελική θέση του NATO/NSPA. Είναι τακτικό μέλος της Ελληνικής Εταιρείας Logistics.
