Όπως αναφέρει σε άρθρο του, στο Foreign Affairs ο καθηγητής και πρώην υφυπουργός εξωτερικών κ. Γιάννης Βαληνάκης, η Ελλάδα από το 2004 είχε προβεί σε σχεδιασμό για την ελληνική ΑΟΖ, ο οποίος αποτελούσε μια ολοκληρωμένη πολιτική με συνολικό οραματικό στόχο και πρόβλεψη για σταδιακά βήματα προς την υλοποίηση.
Το Σχέδιο αυτό με την ονομασία «Ελλάς επί τέσσερα» αποτέλεσε έναν από τους κεντρικούς άξονες της εξωτερικής πολιτικής της Διακυβέρνησης της Νέας Δημοκρατίας (2004-2009). Ο σχεδιασμός αφορούσε στις τρεις από τις τέσσερεις θάλασσες, δηλ. το Ιόνιο, το Κρητικό/Λιβυκό πέλαγος και την Ανατ. Μεσόγειο, αλλά όχι το Αιγαίο για το οποίο υπήρχε ο γενικότερος κυβερνητικός σχεδιασμός των ελληνοτουρκικών σχέσεων, μέρος του οποίου ήταν και οι διερευνητικές συνομιλίες με την Τουρκία. Με την απόφαση αυτή του πρωθυπουργού Κώστα Καραμανλή ανατρεπόταν παράλληλα το μέχρι τότε δόγμα των προηγουμένων κυβερνήσεων ΠΑΣΟΚ ότι δεν θα έπρεπε να προχωρήσει η Ελλάδα σε οριοθετήσεις με τις γειτονικές χώρες όσο διαρκούσε ο διάλογος με την Τουρκία στο Αιγαίο.
Παράλληλα με πρωτοβουλία του κ. Βαληνάκη προωθείτο η ιδέα μιας ευρωπαϊκής ΑΟΖ στη Μεσόγειο καθώς επίσης και μια Ευρωπαϊκή Ακτοφυλακή που θα ασκούσε έλεγχο των ζωνών αυτών. Συγκλονιστικές ιστορικές λεπτομέρειες για την εξέλιξη των θεμάτων στο σχετικό άρθρο.
Την περίοδο όμως εκείνη μεγάλη μερίδα του Ελληνικού λαού και η πλειοψηφία των ΜΜΕ, ασχολούταν με την ανάδειξη ανύπαρκτων, όπως αποδείχθηκε σκανδάλων και γενικότερα με την προετοιμασία ανακατάληψης της εξουσίας από το ΠΑΣΟΚ, του «λεφτά υπάρχουνε» και δεν έχουμε ανάγκη κανένα…
Η συγκυρία της εποχής έφερε στο προσκήνιο ηγεσίες με όραμα και αγάπη στη πατρίδα. Κώστας Καραμανλής, Τάσος Παπαδόπουλος, Αρχιεπίσκοπος Χριστόδουλος. Όλοι εξουδετερώθηκαν και ο μόνος που πρόλαβε να κάνει το μεγάλο άλμα ήταν ο Τάσος Παπαδόπουλος. Η μητέρα πατρίδα είχε εμπλακεί σ΄ ένα φαύλο κύκλο και η πάντα αναγκαία εθνική συνοχή και υποστήριξη δεν υπήρξε.
Ακολούθησε μια αποτυχημένη οικονομική διαχείριση, εγκατάλειψη των παραπάνω σχεδιασμών, στο πλαίσιο μιας ελληνοτουρκικής «ζειμπεκιάς».
Η επόμενη συγκυβέρνηση Σαμαρά-Βενιζέλου κατάφερε να ξαναβάλει τα πράγματα σε ανοδική πορεία, αφού σταθεροποίησε με σκληρά ομολογουμένως μέτρα, την οικονομία και αύξησε σημαντικά την αξιοπιστία της χώρας. Τότε ενεργοποιήθηκε η στρατηγική συνεργασία με το Ισραήλ, ξεκίνησαν οι τριμερείς συμφωνίες με Αίγυπτο, Κύπρο και Ισραήλ, ξεκίνησαν οι διαδικασίες εκχώρησης θαλασσίων οικοπέδων για έρευνες υδρογονανθράκων, με βάση το νόμο Μανιάτη.
Βέβαια και πάλι ο Ελληνικός λαός, αποφάσισε την κρίσιμη ώρα να πατήσει φρένο, παρασυρόμενος από ένα «αριστερό αφήγημα». Έτσι ξαναμπήκαμε σε φαύλο κύκλο, ο εγωισμός και η ψευτομαγκιά, μας οδήγησε στην παραλίγο έξοδο από τη ζώνη του Ευρώ και ίσως της Ε.Ε, αλλά 62% των Ελλήνων έδωσαν ηχηρό χαστούκι στους κουτόφραγκους.
Όταν η ΕΕ είχε μεγάλη ανάπτυξη, εμείς ζούσαμε το μύθο μας !!!
Στο μεταξύ η Τουρκία υπό την αυταρχική ηγεσία του Ερντογάν εκτοξευόταν οικονομικά, στρατιωτικά και δημογραφικά, ενώ ακόμα διατηρούσε την καλή εικόνα του προς τη Δύση.
Εμείς εδώ ασχολούμασταν με σύμφωνα συμβίωσης, αλλαγή φύλου, ιθαγένειες στους μετανάστες, κομπίνες με απίθανα λαμόγια, το επονείδιστο χρέος και τις Γερμανικές αποζημιώσεις, τον έρπη του Τσίπρα από την περίφημη 17ωρη διαπραγμάτευση κλπ. Κι΄ έτσι πέρναγε ο καιρός.
Ήδη από το 2018 οι κ. Φώσκολος και Καρυώτης, διεθνώς γνωστοί για την ενασχόληση τους με τα ενεργειακά, μελετώντας τα γεωλογικά στοιχεία της θαλάσσιας περιοχής μεταξύ Κρήτης και Λιβύης, διέβλεπαν την πρόθεση συνεργασίας της Τουρκίας με τη Λιβύη και προειδοποιούσαν.
Εμείς όμως τότε σχεδιάζαμε το ξεπούλημα της Μακεδονίας, την ελληνοποίηση των μεταναστών και βεβαίως το αγκίστρωμα του ΣΥΡΙΖΑ στη εξουσία.
Τώρα ερχόμαστε να φωνάζουμε, να κρίνουμε και να κατηγορούμε γιατί δεν ανακηρύσσουμε ΑΟΖ, γιατί δεν προλάβαμε τους Τούρκους, γιατί δεν βυθίσαμε το ORUS REIS, γιατί οι συνταξιούχοι δεν παίρνουνε πίσω όλα τα αναδρομικά, γιατί μας φοράνε μάσκες, …
Τώρα τρέχουμε και δεν φτάνουμε. Άντε γειά λοιπόν Ελληναρά μου μάγκα κι’ αλανιάρη.
Του Απόστολου Τσιμογιάννη
Ο Απόστολος Τσιμογιάννης είναι ανώτατος αξκός (ε.α), με μεγάλη επιτελική και διοικητική εμπειρία στον τομέα των Millitary Logistics. Έχει υπηρετήσει σε ανάλογη επιτελική θέση του NATO/NSPA. Είναι τακτικό μέλος της Ελληνικής Εταιρείας Logistics.
