Australia – United Kingdom – United States τα τρία κράτη που συνήψαν πρόσφατα συμφωνία προστασίας των κοινών συμφερόντων τους στη περιοχή του Ινδό-ειρηνικού Ωκεανού (IOR), μια εκτεταμένη θαλάσσια περιοχή, όπου η Κίνα κάνει έντονη προβολή ισχύος. Οι ΗΠΑ επιδιώκουν:
· την οικοδόμηση ενός ελεύθερου και ανοιχτού Ινδο-Ειρηνικού
· άρνηση κυριαρχίας του Λαϊκού Απελευθερωτικού Στρατού (PLA), στον αέρα και στη θάλασσα στην πρώτη νησιωτική αλυσίδα σε σύγκρουση (Ιαπωνία, Ταϊβάν, βόρειες Φιλιππίνες )
· δημιουργία τοπικών ζωνών ανωτερότητας, έναντι του PLA, εντός της λεγόμενης πρώτης νησιωτικής αλυσίδας
· άσκηση πίεσης στην Κίνα για να διαπραγματευτεί σε σημαντικούς τομείς διμερούς συνεργασίας, όπως το εμπόριο, ο έλεγχος των όπλων και η ελευθερία ναυσιπλοΐας στη Θάλασσα της Νότιας Κίνας.
Πριν από ένα χρόνο, ο αντιναύαρχος και γραμματέας ναυτικού του υπουργείου άμυνας, επι κυβερνήσεως Τράμπ, Kenneth Braithwaite, είχε ζητήσει από το Πολεμικό Ναυτικό να δημιουργήσει έναν νέο στόλο πιο κοντά στο σταυροδρόμι μεταξύ του Ινδικού και του Ειρηνικού ωκεανού, για να αντιμετωπίσει πληρέστερα τις ναυτικές προκλήσεις στην περιοχή.
«Δεν μπορούμε να βασιστούμε μόνο στον 7ο Στόλο στην Ιαπωνία. Πρέπει να ενδιαφερθούμε και για τους συμμάχους και τους εταίρους μας, όπως η Σιγκαπούρη και η Ινδία. Το πιο σημαντικό, που μπορεί να προσφέρει είναι μια πολύ πιο αξιόλογη αποτροπή, αν Θεός φυλάξει, μπλέξουμε σε κάποια αντιπαράθεση».
«… πρόσφατα ήρθα από το Βορρά (πρέσβης στη Νορβηγία) όπου διαπίστωσα ότι η κινεζική παρουσία στην Αρκτική είναι άνευ προηγουμένου. Τελευταία ήμουν σε ένα ταξίδι στην Άπω Ανατολή. Όλοι οι σύμμαχοι και οι εταίροι μας ανησυχούν για το πόσο επιθετικοί είναι οι Κινέζοι. Από τον Πόλεμο του 1812 (εμπορικός πόλεμος Αμερικής – Βρετανίας) οι Ηνωμένες Πολιτείες και η κυριαρχία μας δεν δέχθηκαν τις πιέσεις που βλέπουμε σήμερα ».
Ο Braithwaite, είχε σχετικές συνομιλίες με την Ινδία και κατέστησε σαφές ότι οι ΗΠΑ μόνες τους δεν μπορούν να αντισταθούν στην Κίνα και ότι τα έθνη σε όλο τον Ειρηνικό και σε όλο τον κόσμο, έπρεπε να βοηθήσουν στην αποτροπή στρατιωτικά και οικονομικά.
Η προσθήκη του 1ου Στόλου, που καταργήθηκε το 1970, θα ανακούφιζε τον 7ο και θα επέτρεπε σε δύο διοικητές στόλου να δώσουν περισσότερη προσοχή σε μικρότερο αριθμό συμμάχων και εταίρων και μικρότερο γεωγραφικό χώρο.
Ο απόστρατος αξιωματικός του Ινδικού ναυτικού, με προϋπηρεσία στο Υπουργείο Άμυνας, Manoj Rawat, περιγράφει στο «The Geopolitics», την αναδυόμενη στρατηγική της Κίνας για προβολή ισχύος στον Ινδικό Ωκεανό.
Κατά την ομιλία του στο 19ο Εθνικό Συνέδριο του Κομμουνιστικού Κόμματος της Κίνας στις 18 Οκτωβρίου 2017, ο Πρόεδρος Σι Τζινπίνγκ έδωσε προτεραιότητα στην ανάπτυξη ενός « στρατού παγκόσμιας κλάσης » που περιλαμβάνει ένα Πολεμικό Ναυτικό (PLAN) , ικανό να πραγματοποιεί εκστρατευτικές επιχειρήσεις στο εξωτερικό.
Οι τρεις στρατηγικές απαιτήσεις για την προβολή ισχύος περιλαμβάνουν:
· την υπεράσπιση της κυριαρχίας,
· την άρνηση παρέμβασης στη Ταιβάν και
· την προστασία των υπερπόντιων συμφερόντων της Κίνας στο εξωτερικό.
Η μία περιοχή όπου οι Κινέζοι έχουν σημαντικό υπερπόντιο ενδιαφέρον είναι η περιοχή του Ινδικού Ωκεανού. Σχεδόν το 80% των εισαγωγών πετρελαίου, αλλά και η θαλάσσια οδός του Μεταξιού (BRI) διέρχονται μέσω της υπόψη περιοχής. Βεβαίως, εναλλακτικά, έχουν αναπτύξει και ανάλογη σιδηροδρομική γραμμή, μέσω Κ. Ασίας και Τουρκίας , προς Ευρώπη, όπως είχαμε αναφέρει σε παλιότερο άρθρο μας.
Σε άρθρο του περιοδικού PLA (Λαϊκός στρατός ) του Φεβρουαρίου 2019 , τονίζεται η βραχυπρόθεσμη ετοιμότητα για πόλεμο περιορισμένης έκτασης (ίσως Ταιβάν) και προετοιμασία μακροπρόθεσμα για “παγκόσμια προβολή”, με την αξιοποίηση των υπερπόντιων βάσεων, καθώς επίσης των εναέριων και διαστημικών μέσων, που πρέπει να προετοιμαστούν για ταχεία ανάπτυξη οπουδήποτε σε όλο τον κόσμο. Οι βραχυπρόθεσμες, μεσοπρόθεσμες και μακροπρόθεσμες περίοδοι που αναφέρονται στο άρθρο αφορούν :
· στην επίτευξη «πλήρους μηχανοποίησης» έως το 2020,
· τον εκσυγχρονισμό, έως το 2035 και
· τη μετάβαση σε στρατό «παγκόσμιας κλάσης» έως το 2050.
Η νέα κινεζική προσέγγιση δίνει σημαντική έμφαση στη στρατιωτική-πολιτική συγχώνευση των logistics για να υποστηρίξει την προβολή ισχύος και τις ικανότητες εκστρατείας. Το PLAN (Λαϊκό Απελευθερωτικός Στρατός- ναυτικό) θεωρεί τον εαυτό του αδύναμο στα στρατηγικά συστήματα εφοδιασμού. Διαθέτει μόνο 18 πλοία ναυτικής υποστήριξης τα οποία είναι εξαιρετικά ανεπαρκή για αξιόπιστη προβολή δύναμης σε μακρινές θάλασσες.
Το 2015, η Κίνα εξέδωσε τα Τεχνικά Πρότυπα για την Εφαρμογή των Απαιτήσεων Εθνικής Άμυνας στη ναυπήγηση εμπορικών πλοίων, και δεξαμενόπλοιων, που να πληρούν τις στρατιωτικές προδιαγραφές.
Ινδοί και Αμερικανοί παρατηρητές προσπάθησαν να εξηγήσουν την κινεζική στρατηγική και παρατήρησαν ότι οι επενδύσεις της Κίνας σε λιμάνια στον Ινδικό Ωκεανό θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν κρυφά για τη δημιουργία ενός δικτύου ναυτικών βάσεων. Αυτή έγινε γνωστή ως στρατηγική «String of Pearls». Εκτός απο το Τζιμπουτί, που είναι ολοκληρωμένη στρατιωτική βάση, έχουν επισημανθεί και οι ακόλουθες περιοχές : Ream (Καμπότζη), Gwadar (Πακιστάν), Sittwe (Μιανμάρ) και Duqm (Ομάν),κυρίως εμπορικής χρήσης, πλην όμως πλησίον διεθνών στενών και « choke points» .
Η εφαρμογή του υβριδικού μοντέλου εστιάζει στη «Διπλή χρήση Logistics Facility» (εμπορική/στρατιωτική) και ευθυγραμμίζεται περισσότερο με τις μεσοπρόθεσμες (2035), απαιτήσεις προβολής ισχύος, εξασφαλίζοντας περίπου 100 πλοία υποστήριξης διαφόρων τύπων.
Το πολεμικό ναυτικό (PLAN), βρίσκεται σε καλό δρόμο για την επίτευξη ισοτιμίας ακόμη και για να ξεπεράσει τις ναυτικές δυνατότητες των ΗΠΑ και της Ινδίας στο Ινδικό ωκεανό (IOR). Μέχρι το 2035 θα είναι εφικτό για το «ΣΧΕΔΙΟ» να αναπτύξει 2-3 Ομάδες αεροπλανοφόρων στον Ινδικό για την αντιμετώπιση ενός περιορισμένου σεναρίου πολέμου.
Το Ινδικό Ναυτικό θα πρέπει να εξετάσει την αρχιτεκτονική του για να αντιμετωπίσει την επιρροή του PLAN στο IOR. Τα τρέχοντα σχέδια του Ινδικού Ναυτικού για την κατασκευή συμβατικών και πυρηνικών υποβρυχίων επίθεσης θα πρέπει να επιταχυνθεί για να επιτευχθεί σημαντική αποτρεπτική ικανότητα έως το 2035.
Η τετραπλή ομάδα (QUAD) πρέπει να εξετάσει επίσης, την επέκταση της, ώστε να συμπεριλάβει επιπλέον νατοϊκούς και ασιατικούς στόλους.
Αυτά τα επιχειρησιακά σχέδια, σε συνδυασμό με την τεχνολογική και οικονομική εξέλιξη της Κίνας, δημιούργησαν ασφυκτικές συνθήκες ασφαλείας για τις χώρες της περιοχής και ταυτόχρονα επέβαλλαν τη σταδιακή μετατόπιση του παγκόσμιου κέντρου βάρους, στην περιοχή Ινδικού και Ειρηνικού ωκεανού.
Από την άλλη γεννάται το ερώτημα, μήπως η νέα στρατηγική συμφωνία των ΗΠΑ και των συμμάχων τους, οδηγήσει σε σφοδρή αντεπίθεση της Κίνας και ταυτόχρονα σε οριστική υποβάθμιση του ΝΑΤΟ ?
Και όπως ξέρουμε στην αναμπουμπούλα χαίρεται ο λύκος, αλλά και η κόκκινη αρκούδα, ο Βλαδίμηρος Πούτιν, που επανεξελέγη πρόσφατα !!!
Απόστολος ΤσιμογιάννηςΟ Απόστολος Τσιμογιάννης είναι Υποστράτηγος (ε.α), με μεγάλη επιτελική και διοικητική εμπειρία στον τομέα των Millitary Logistics. Έχει υπηρετήσει σε ανάλογη επιτελική θέση του NATO/NSPA. Ειδικός σε θέματα Ευρασίας και θεμάτων Ινδο-Ειρηνικού. Είναι τακτικό μέλος της Ελληνικής Εταιρείας Logistics.
