Με «δέος» παρακολουθούμε την θερινή επιθετική ενέργεια των Ουκρανών στη περιοχή του Κούρσκ. Μαθαίνουμε ότι έχουν καταλάβει έκταση περίπου 1.300 τετρ. Χλμ. Υπόψη ότι η έκταση της Ρωσίας είναι περίπου 1.710.000 τετρ. Χλμ. Δηλαδή έχει καταληφθεί λιγότερο από το 1/1000 της χώρας.
Επίσης μαθαίνουμε ότι οι δυτικοί σύμμαχοι δεν επιτρέπουν στους Ουκρανούς τη χρήση οπλικών συστημάτων μεγάλου βεληνεκούς. Αναρωτιόμαστε γιατί τους τα έδωσαν; Μήπως φοβούνται εντοπισμό, καταστροφή τους από τις Ρωσικές δυνάμεις και αποκάλυψη τυχόν τρωτότητάς τους ; Μήπως εδόθησαν, μόνο για ανύψωση του ηθικού; Ή μήπως δε θέλουν να προκαλέσουν μια πυρηνική κλιμάκωση;
Οι επιθετικές ενέργειες τέτοιου τύπου είναι πάντα μέσα στο σχεδιασμό των επιχειρήσεων, αποσκοπούν συνήθως στην ανακατάληψη εδάφους ή στη κατάληψη άλλης περιοχής προς εξισορρόπηση απολεσθέντων εδαφών (ισοδύναμο τετελεσμένο). Οι θριαμβευτικές αφηγήσεις όμως, δεν έχουν κάποιο όφελος, εκτός ίσως από τη προπαγάνδα και εν μέρει την ανύψωση του ηθικού, συνήθως του ασθενέστερου, των αντιπάλων.
Βεβαίως επειδή η προπαγάνδα διαχέεται σε παγκόσμιο επίπεδο, εκτιμάται ότι αποσκοπεί ιδιαίτερα στο να πλήξει το κύρος και την αποτελεσματικότητα των Ρωσικών δυνάμεων και του ίδιου του Πούτιν. Ο Σεργκέι Μάρκοφ, πρώην σύμβουλος του Κρεμλίνου, λέει ότι οι Ουκρανοί «σ’ αυτή την περίπτωση πέτυχαν. Ο Πούτιν μπορεί να είναι προσβεβλημένος, αλλά δεν πρόκειται να αντιδράσει υπερβολικά».
Αν προσέξουμε στο χάρτη θα διαπιστώσουμε ότι η περιοχή του Κούρσκ βρίσκεται περίπου 500χλμ, Α–ΒΑ του Κιέβου (απόσταση 6 ωρών). Συνεπώς εκτιμώ ότι η κατάληψη της ευρύτερης περιοχής αποσκοπεί εκτός των άλλων, στη προστασία/κάλυψη του Κιέβου από εχθρικές ενέργειες.
Το τελευταίο διάστημα είχαν κυκλοφορήσει πληροφορίες ότι οι Ρώσοι θα πραγματοποιούσαν επίθεση στην περιοχή του Σούμι, για να αδυνατίσουν περαιτέρω την ουκρανική αμυντική διάταξη.
Στη περιοχή του Κούρσκ (Σούτζα) υπάρχει επίσης κόμβος μεταφοράς φυσικού αερίου. Περίπου 42.000.000 κυβ, μέτρα, διοχετεύονται μέσω αγωγών προς Ουγγαρία, Σλοβακία και Αυστρία, γεγονός που δημιουργεί οικονομική πίεση στη Ρωσική πλευρά και δυσχέρειες στις φιλορωσικές κυβερνήσεις (Όρμπαν, Φίκο) και στην ουδέτερη Αυστρία.
Δεν αναφέρομαι στο υπάρχον πυρηνικό εργοστάσιο, καθώς εκτιμώ ότι δεν θα υπάρξει καμία σκέψη καταστροφής ή δολιοφθοράς, που θα πλήξει εξίσου και τις δύο χώρες και όχι μόνο. Ήδη έχει παρέμβει ο αρμόδιος διεθνής οργανισμός.
Επιπλέον η εκκένωση πληθυσμών περίπου 200.000 ανθρώπων από τα Ρωσικά σύνορα, επιβαρύνει και περιπλέκει τις στρατιωτικές επιχειρήσεις.
Άλλος σκοπός της πράγματι μη αναμενόμενης Ουκρανικής επιθετικής ενέργειας, ήταν ο εξαναγκασμός του εχθρού σε διάσπαση των δυνάμεών του και μεταφορά μέρους αυτών από τις νοτιότερες περιοχές Χάρκοβο, Ντονμπάς, προκειμένου μειωθεί η σημαντική πίεση που δέχονται εκεί οι Ουκρανικές δυνάμεις.
Η επίθεση των Ουκρανών και η κατάληψη εδαφών σε μια σχετικά αφύλακτη και ήρεμη βιομηχανική περιοχή, έφερε το πόλεμο μέσα στο Ρωσικό έδαφος και οι ντόπιοι πληθυσμοί το αντιλαμβάνονται πλέον με οδυνηρό τρόπο. Αναλύσεις σημειώνουν την οργή τους, επειδή διαπιστώνουν την αδυναμία του κράτους να τους προστατέψει, εκτιμούν όμως ότι τελικώς και αυτοί θα υποστηρίξουν το πόλεμο, τώρα που επλήγησαν τα δικά τους εδάφη.
Μία στρατιωτική επιχείρηση κατάληψης εδάφους εντός των συνόρων του εχθρού και η δημιουργία προγεφυρώματος (Π/Γ), απαιτεί διαρκή ενίσχυση, ώστε να διατηρηθεί το όποιο πλεονέκτημα. Η επιχείρηση αυτή είναι εξαιρετικά δύσκολη καθώς ο ανεφοδιασμός των δυνάμεων εντός εχθρικού εδάφους είναι ευάλωτος είναι ιδιαίτερα απαιτητικός, η δε μεταφορά νέων δυνάμεων γίνεται πλέον δυσκολότερη, καθώς ο αντίπαλος εστιάζει πλέον τις αντιδράσεις του στη περιοχή, όπου έχει το τοπικό πλεονέκτημα.
Συνεπώς είναι μια επιχείρηση που δεν μπορεί να έχει διάρκεια, λαμβάνοντας υπόψη και την σοβαρή έλλειψη στρατευσίμων, αλλά και την αποφυγή στράτευσης στην Ουκρανία. Ειδικά αν μετακίνησαν εφεδρείες από περιοχές νότια, όπου δέχονται σοβαρή πίεση, υπάρχει ο κίνδυνος να διευκολυνθούν οι Ρωσικές επιθέσεις, αλλά και κίνδυνος εγκλωβισμού των Ουκρανικών δυνάμεων.
Κλείνοντας να υπενθυμίσω σε ορισμένους παραφιλολογούντες για δήθεν σημαδιακό χτύπημα των Ρώσων, ότι η μάχη του Κούρσκ, που διεξήχθη από 5 Ιουλίου έως 23 Αυγούστου 1943, είναι γνωστή ως η μεγαλύτερη αρματομαχία στην ιστορία του Β΄ ΠΠ και έληξε με αποφασιστική νίκη του Κόκκινου Στρατού, υπήρξε δε η αρχή του τέλους των Γερμανικών επιχειρήσεων στο Ανατολικό μέτωπο.
Απόστολος Τσιμογιάννης
Ο Απόστολος Τσιμογιάννης είναι Υποστράτηγος (ε.α), με μεγάλη επιτελική και διοικητική εμπειρία στον τομέα των Millitary Logistics. Έχει υπηρετήσει σε ανάλογη επιτελική θέση του NATO/NSPA. Είναι τακτικό μέλος της Ελληνικής Εταιρείας Logistics.
