Είναι ολοφάνερη και πολλά έχουν γραφτεί, για όλη αυτή την πολιτική συμβιβασμού και υποχωρητικότητας της Ελλάδας έναντι της Τουρκίας, κυρίως κατά τις τελευταίες δύο δεκαετίες, όπου δεν κάνουμε τίποτα περισσότερο, από το να θεωρούμε δεδομένες τις Τουρκικές παράνομες και θρασύτατες παραβιάσεις στο Αιγαίο, αλλά και να ανεχόμαστε όλη την παράνομη δράση του Τουρκικού προξενείου στη Θράκη. Από το 1987 ουσιαστικά έχουμε να επιδείξουμε κάποια αντίδραση στις τουρκικές ορέξεις.
Με χαρά λοιπόν διαπιστώσαμε ότι παρά τις απειλές και εντολές του Ερντογάν προς την Ελληνική Κυβέρνηση, για άμεση έκδοση των οκτώ Τούρκων στρατιωτικών που ζήτησαν άσυλο και παρά την ανησυχία που είχαμε, ότι πάλι θα ενδώσουμε στην τουρκική προκλητικότητα, η Ελλάδα στάθηκε με θάρρος απέναντι στον σουλτάνο, που έχει σπείρει τον θάνατο σε εχθρούς και φίλους, βάζοντας τέρμα στις ανασφάλειες της.
Μάλιστα οι Τούρκοι, σύμφωνα με τον τύπο τους, βρέθηκαν προ εκπλήξεως, πως είναι δυνατόν να μην υπακούσουμε στην τουρκική απαίτηση και πλέον άρχισαν πάλι τις διάφορες απειλές. Βέβαια η απόφαση αφορά μόνο τους τρεις από τους οκτώ και αναμένονται οι αποφάσεις και για τους υπόλοιπους, που ελπίζουμε και αυτές να είναι αρνητικές στην έκδοση.
Είχαμε γράψει στο παρελθόν και επιμένουμε ακόμη ότι, οι υπόψη αποφάσεις δεν είναι μόνο δικαστικές αλλά και πολιτικές. Δηλαδή δεν μπορεί να ικανοποιείς τις απαιτήσεις κάποιου που αμφισβητεί τα κυριαρχικά σου δικαιώματα και σε αγνοεί λες και είσαι κομπάρσος στον τόπο σου.
Έτσι, σαν κάτι το αναπάντεχο παρουσιάζουν τα τουρκικά μέσα ενημέρωσης την απόφαση του Ελληνικού Δικαστηρίου να μην εκδοθούν στην Τουρκία, οι τρεις πρώτοι δικασθέντες Τούρκοι Αξιωματικοί που κατηγορήθηκαν για συμμετοχή στο τουρκικό πραξικόπημα. Μάλιστα μόλις εκδόθηκε η απόφαση τα τουρκικά κανάλια, διέκοψαν τα προγράμματα τους και με έκτακτες ανταποκρίσεις από την Ελλάδα, μετέδιδαν την είδηση, δημιουργώντας κλίμα οργής κατά της χώρας μας.
Ο Υπουργός Εθνικής Άμυνας της Τουρκίας, Φικρί Ισίκ, για το θέμα προέβη άμεσα σε μια σύντομη αρχική δήλωση, «Αναμένουμε από την Ελλάδα να καταβάλλει προσπάθεια για την έκδοση όλων των μελών της Οργάνωσης Φέτο (Κίνημα Γκιουλέν)».
Κύκλοι μάλιστα του κυβερνώντος Κόμματος Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης (ΑΚΡ), απειλούν ανοικτά ότι, η μη έκδοση των πραξικοπηματιών στην Τουρκία θα έχει συνέπειες στα ελληνοτουρκικά, τις διμερείς σχέσεις των δυο χωρών και τις κρίσιμες συνομιλίες στο Κυπριακό Ζήτημα και επιμένουν να ζητάνε ξανά από την Αθήνα και να σταθεί στο πλευρό της Τουρκίας στον πόλεμο κατά της «τρομοκρατίας» της Οργάνωσης Γκιουλέν και προβάλλουν θρασύτατα την υπόδειξη ότι η έκδοση των πραξικοπηματιών έπρεπε να είχε λάβει χώρα πριν από πολύ καιρό και δίχως καμία καθυστέρηση.
Θεωρούμε ότι η Ελλάδα μετά από πολλά χρόνια και χωρίς καμία διάθεση να κάνουμε πολιτική, κάτι που αποδεικνύουμε με τα άρθρα μας καθημερινά, έπραξε το ορθόν, προβάλλοντας αντίσταση στις τουρκικές απαιτήσεις. Η Ελλάδα ακολούθησε το δρόμο του Εθνικού Συμφέροντος και ευχόμαστε να το κάνει στο συγκεκριμένο ζήτημα μέχρι τέλος. Παράλληλα ελπίζουμε σε εθνική συνεννόηση για το συγκεκριμένο θέμα αλλά και για όλα τα Εθνικά θέματα, ώστε να αποφευχθεί η Φινλανδοποίηση της χώρας, στην οποία τόσο πολύ έχουν επενδύσει ξένοι και εγχώριοι πράκτορες …
Χρήστος Καλογερόπουλος – Βαλκάνιος
Στρατηγικός Αναλυτής
Εξειδικευμένος σε Θέματα Διεθνούς Ασφάλειας
στη ΝΑ Μεσόγειο
