Ανάγκη Άμεσης Προσαρμογής των Ελληνικών Σχεδίων
Είναι πολλά τα χρόνια που ο Ερντογάν προσπαθεί να εξαφανίσει κάθε πολιτικό του αντίπαλο και να επιβάλλει ισλαμιστικά πρότυπα, κάτι που έλαβε μαζικότερη διάσταση μετά την απόπειρα πραξικοπήματος εναντίον του που έγινε πριν από ένα χρόνο.
Με αυτή την αφορμή μάλιστα του πραξικοπήματος, δεν έχει μείνει τίποτα όρθιο που να μην αποδέχεται την παντοκρατορία Ερντογάν, ενώ κάθε αντίθετη φωνή χαρακτηρίζεται ως τρομοκρατική και διώκεται ποινικά, με βέβαια την καταδίκη, αφού και το δικαστικό σύστημα έχει υποστεί και αυτό την ανάλογη «εξυγίανση».
Μεταξύ του αριθμού διωχθέντων κορυφαία θέση κατέχουν όπως είναι φυσικό οι στρατιωτικοί, οι οποίοι και αποτελούν την μεγαλύτερη απειλή κατά του καθεστώτος Ερντογάν.
Σύμφωνα με τουρκικές πηγές περίπου 138.148 άτομα, μεταξύ των οποίων περίπου 10.000 στρατιωτικοί απολύθηκαν από τις δουλειές τους. Περίπου 115.827 βρίσκονται υπό περιορισμό και περίπου 55.425 έχουν φυλακισθεί με την κατηγορία ότι είχαν κάποια σχέση με το πραξικόπημα της 10ης Ιουλίου.
Αποτέλεσμα αυτών των διώξεων, ειδικά στον τουρκικό στρατό, είναι μεταξύ των άλλων, να υπάρχει μεγάλη μείωση του αριθμού ανωτάτων αξιωματικών, θυμίζοντας, όπως αναφέρεται σε τουρκικές πηγές, την εποχή της περιόδου πριν το 1930, όταν ο Κεμάλ πραγματοποιούσε τους πολέμους για την εδραίωση του τουρκικού κράτους. Όπως τότε, έτσι και τώρα οι περισσότερες τουρκικές ταξιαρχίες διοικούνται από Συνταγματάρχες και Λοχαγούς, λόγω έλλειψης ταξιαρχών και στρατηγών καθόσον χιλιάδες υψηλόβαθμων αξιωματικών, όπως αναφέραμε έχουν διωχθεί.
Τι σημαίνει λοιπόν αυτό για την Ελλάδα, αλλά και κάθε πιθανό αντίπαλο της Τουρκίας σε μια στρατιωτική αναμέτρηση. Σίγουρα είναι κάτι που δεν μπορεί κάποιος να αγνοήσει και ασφαλώς δεν μπορούν να συγκριθούν οι εποχές του Κεμάλ με τις σημερινές. Όμως υπάρχουν κάποια αντικειμενικά δεδομένα που αν αναλυθούν θα μπορούσαν να αποκαλύψουν πλεονεκτήματα αλλά και μειονεκτήματα που δημιουργούνται στις τουρκικές ταξιαρχίες από την τοποθέτηση ως διοικητών συνταγματαρχών ή και λοχαγών ακόμα σε ορισμένες περιπτώσεις.
Πολύ επιγραμματικά θα μπορούσαμε να αναφέρουμε την έλλειψη εμπειρίας ως μειονέκτημα αλλά την ίδια στιγμή ο παρορμητισμός ενός νεαρού διοικητή εισάγει το στοιχείο του απρόβλεπτου, που ενδεχομένως θα μπορούσε να αιφνιδιάσει ένα αντίπαλο. Επίσης άλλο ένα σημαντικό στοιχείο είναι ότι όλοι αυτοί οι νέοι διοικητές, που σίγουρα αποτελούν πρωτοπαλίκαρα του Ερντοράν θα μεταφέρουν και θα προσπαθούν να εδραιώσουν στο στράτευμα μια ισλαμιστική νοοτροπία αλλάζοντας τα δεδομένα των δυτικών προτύπων που ξέραμε μέχρι σήμερα, χωρίς βέβαια να γνωρίζουμε τον βαθμό στον οποίο έχουν προχωρήσει αυτές οι αντιλήψεις.
Θεωρούμε ότι, όλα αυτά και πολλά άλλα, που κάποιος μπορεί να σκεφτεί από αυτή την αλλαγή εποχής στον τουρκικό στρατό, δημιουργούν την ανάγκη επανεξέτασης όλης της τουρκικής απειλής, πάνω στην οποία θα πρέπει να προσαρμοστεί νέα σχεδίαση και φιλοσοφία αντιμετώπισης των Ερντογανικών Ενόπλων Δυνάμεων, που αποτελούν κάτι τελείως διαφορετικό από αυτά που γνωρίζαμε μέχρι σήμερα. Όσο πιο γρήγορα αντιδράσουν τα επιτελεία και στους τρεις κλάδους των Ελληνικών Ενόπλων Δυνάμεων τόσο θα μειωθούν οι πιθανότητες του αιφνιδιασμού.
Χρήστος Καλογερόπουλος – Βαλκάνιος
Στρατηγικός Αναλυτής
Εξειδικευμένος σε Θέματα Διεθνούς Ασφάλειας
στη ΝΑ Μεσόγειο
