Μόλις έχω τελειώσει μια παρτίδα σκάκι, όπου αν και νέος στο άθλημα, έχω επιφέρει πολλαπλά «εγκεφαλικά» (Σαχ για τους επαΐοντες) στον αντίπαλο, οπότε επέρχεται τελικά το μοιραίο γι’ αυτόν «Μάτ».
Με τον αέρα του νικητή, αφήνω τη σκέψη μου να οραματίζεται. Το μυαλό μου σταματά στο 2021 μ.Χ. . Σε 36 μήνες συμπληρώνονται 200 χρόνια από τις ηρωικές στιγμές που μας έβγαλαν από την εθνική ταπείνωση και μας έκαναν πάλι περήφανους.
Ποιες είναι όμως σήμερα οι προοπτικές και κάτω από ποιες προϋποθέσεις θ’ ανακτήσουμε τη χαμένη μας εθνική αξιοπρέπεια; Μήπως το όραμά μας έχει προϋποθέσεις ήττας, όπως το 1921; Ναι, αν συνεχίσουμε :
Να διχάζουμε την κοινωνία.
Να δημιουργούμε κλίμα μισαλλοδοξίας στο πολιτικό σκηνικό.
Να ευνοούμε την δημιουργία εμφυλιοπολεμικού κλίματος.
Να μην εμποδίζουμε το Δούρειο ίππο των παράνομων μεταναστών, να μπει μέσα στα τείχη.
Να απομακρυνόμαστε από τις ρίζες μας και την ορθοδοξία.
Να επιτείνουμε την οικονομική αβεβαιότητα.
Να λέμε ψέματα και να τρέφουμε αυταπάτες.
Να επιδιώκουμε την παροχή απίστευτων δικαιωμάτων σε κάθε λογής μειοψηφία, ενίοτε εις βάρος των πολλών.
Να υποχωρούμε από κυριαρχικά δικαιώματα, στο όνομα του δήθεν κατευνασμού.
Να αναζητούμε φταίχτες και προστάτες.
Ίσως όχι, μπορεί να έχει δυναμική νίκης, όπως το 1821, αν :
Σταθεροποιήσουμε την οικονομία, πετύχουμε ανάπτυξη και σταδιακή μείωση της ανεργίας.
Προβούμε σε άμεση αναμόρφωση της παιδείας. Η Ελλάδα κέντρο κλασικών και θεολογικών σπουδών.
Ανακτήσουμε την αξιοπιστία μας.
Επουλώσουμε σταδιακά με στοχευμένες ενέργειες τις κοινωνικές πληγές και αποκαταστήσουμε την κοινωνική συνοχή.
Καταστήσουμε τη χώρα μας, με κατάλληλες επενδύσεις, σημείο σύγκλισης διεθνών συμφερόντων.
Αντιμετωπίσουμε με θάρρος, ειλικρίνεια και διάθεση βελτίωσης τον κακό μας εαυτό.
Φροντίσουμε για τη σωστή αντιμετώπιση των μεταναστών-προσφύγων.
Μεριμνήσουμε για την εθνική μας επιβίωση.
Αντιμετωπίσουμε με δυναμισμό και αυτοπεποίθηση τους εξωτερικούς εχθρούς. Ας μοιράσουμε και μερικά «εγκεφαλικά », όπως στο σκάκι.
Επιστρέψουμε στις ρίζες μας που μας κρατάνε ζωντανούς χιλιάδες χρόνια.
Είμαι σίγουρος ότι η σκέψη όλων μας ταυτίζεται με τη δυναμική νίκης. Δύσκολο το εγχείρημα αλλά όχι ακατόρθωτο. Δεν χρειάζεται πάλι να βιώσουμε μια εθνική ταπείνωση για να ξυπνήσουμε. Ελπίζω ότι την ύστατη τούτη ώρα θα βρεθούν οι κατάλληλοι άνθρωποι και επειδή οι ιστορικές αποφάσεις δεν βασίζονται πάντα στη λογική, ας θυμηθούμε τα λόγια του «Μαύρου καβαλάρη» :
«…την Ελλάδα θα την αρπάξουμε από τ΄αυτί και θα την σώσουμε , θέλει δεν θέλει….» (Νικόλαος Πλαστήρας)
Απόστολος Τσιμογιάννης
* Ο Απόστολος Τσιμογιάννης είναι ανώτατος αξκός (ε.α), με μεγάλη επιτελική και διοικητική εμπειρία στον τομέα των Millitary Logistics. Έχει υπηρετήσει σε ανάλογη επιτελική θέση του NATO/NSPA. Είναι τακτικό μέλος της Ελληνικής Εταιρείας Logistics.
