Γράφει ο Δρ Αθανάσιος Ε.Δρούγος
Και φυσικά δεν πρόκειται για τρελό σενάριο, αλλά για πραγματικότητα. Ένα σενάριο που επαναλαμβάνεται για δεύτερη φορά μέσα σε διάστημα 15 ημερών περίπου στο ίδιο ακριβώς μέρος, με τους ίδιους πάνω κάτω πρωταγωνιστές. Πολυπληθής ομάδα μεταναστών κατέλαβαν (εκ νέου) το οδόστρωμα στην περιοχή της Καβύλης του βορείου Έβρου, διακόπτοντας για αρκετή ώρα την κυκλοφορία. Αγανακτισμένοι οδηγοί (μεταξύ αυτών και πολλοί στρατιωτικοί) που μετέβαιναν στις δουλειές του σχημάτισαν ουρές αρκετών δεκάδων μέτρων με τα οχήματά τους, ενώ η αστυνομική δύναμη που έφτασε επί τόπου, απλά παρακολουθούσε την κατάσταση χωρίς να επέμβει για την απομάκρυνσή τους και την αποκατάσταση της κυκλοφορίας.
Το γεγονός αυτό καθ εαυτό, φανερώνει στρεβλώσεις και αγκυλώσεις ιδεολογικές και κομματικές των κυβερνώντων, που μάλλον δείχνουν πιο πολύ συμπόνια και κατανόηση προς τους οποιασδήποτε μορφής και προέλευσης μετανάστες, παρά στην εύρυθμη λειτουργία του κράτους, των δομών και των υπηρεσιών του και στην προάσπιση των δικαιωμάτων των πολιτών του, αυτών δηλαδή που με την εντολή τους κυβερνούν σήμερα οι προσωρινοί διαχειριστές της χώρας (γιατί οι κυβερνήτες δεν είναι μόνιμοι αλλά ανανεώνονται ανά 4ετία και ανάλογα με την ψήφο των πολιτών) .
Σημείο άξιο αναφοράς όμως είναι οι παρενέργειες που υπάρχουν αλλά δεν μπορούν να αντιληφθούν όσοι είναι κοντόφθαλμοι, στενόμυαλοι, με χαμηλό δείκτη IQ και με ιδεολογικές παρωπίδες. Και αναφερόμαστε στο θέμα των ασύμμετρων απειλών. Ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή. Λαμβάνουμε ως υπόθεση εργασίας αλλά και ως δεδομένα που δεν επιδέχονται αμφισβήτηση, τα γεγονότα που προαναφέρθηκαν. Παρατηρήθηκε μεγάλη καθυστέρηση στην προσέλευση των στελεχών των μονάδων στις θέσεις τους για ανάληψη υπηρεσίας. Ο δε χρόνος μπορεί να κυμανθεί από 1 ώρα (το ελάχιστο) έως και αρκετές (3-4 ώρες), πράγμα που σημαίνει ότι εάν αυτά τα στελέχη εγκλωβιστούν στο μποτιλιάρισμα που θα υπάρξει, και μη μπορώντας να ακολουθήσουν άλλο παραπλήσιο δρομολόγιο, θα προσέλθουν καθυστερημένα στην υπηρεσία τους.
Ο παραπάνω χρόνος είναι αρκετά κρίσιμος ιδίως αν τα περιστατικά αυτά σημειωθούν σε περιόδους έντασης με την Τουρκία, η όταν οι μονάδες τεθούν λόγω κάποιου θερμού επεισοδίου σε συναγερμό και η προσέλευση θα είναι αρκετά αργή λόγω των μπλόκων. Ας το επεκτείνουμε περισσότερο, θεωρώντας ότι κηρύσσεται μερική ή γενική επιστράτευση και οι έφεδροι δεν μπορούν να προσέλθουν λόγω των μπλόκων. Ποια τα αποτελέσματα και οι παρενέργειες; Άραγε υπάρχει κανείς που να ενδιαφέρεται για την αποτροπή τέτοιων περιστατικών; Υπάρχει η πολιτική βούληση ώστε να εμπεδωθεί από τους «φιλοξενούμενους», ότι ναι θα τους παρασχεθεί βοήθεια, αλλά στην ασυδοσία και στην ανομία θα υπάρξουν συνέπειες; Ότι θα πρέπει να σέβονται τους κανόνες λειτουργίας του κράτους που τους φιλοξενεί ειδάλλως θα επιστρέφουν στις χώρες που προέρχονται;
Και στην τελική ποιος θα αναλάβει την ευθύνη αν κάποια μέρα σε ένα τέτοιο περιστατικό, κάποιος αγανακτισμένος θολώσει στο μυαλό και πάρει φόρα με το ΙΧ του και πάρει σβάρνα τους καθήμενους στο οδόστρωμα διαμαρτυρόμενους επισκέπτες μας; Τι θα κάνει τότε η ΕΛΑΣ (η πολιτική της ηγεσία βασικά); Θα επέμβει ή θα συνεχίσει να παρακολουθεί απαθής;
Καλώς ή κακώς τα γεγονότα και τα μηνύματά τους δεν είναι ευχάριστα για κανέναν μας. Εάν δεν παρθούν άμεσα προληπτικά, αποτρεπτικά αλλά στην έσχατη περίπτωση και κατασταλτικά μέτρα, τότε θα είμαστε όλοι συντελεστές και συνένοχοι στη διόγκωση του προβλήματος με τις όποιες προεκτάσεις του σημαντικές ή μη, μικρές και μεγάλες. Ειδικά δε που η γειτονική μας χώρα εδώ και καιρό, ψάχνει συνεχώς να βρει κενά στην αμυντική μας διάταξη δοκιμάζοντας συνεχώς νέες τακτικές και ειδικότερα ειδικών μορφών επιχειρήσεων.
