H Τουρκική εισβολή στη ΒΑ Συρία και η περιφερειακή ασφάλεια.
Γράφει ο Δρ Αθανάσιος Ε.Δρούγος
Διεθνολόγος-Γεωστρατηγικός Αναλυτής
Η νέα στρατιωτική επιχείρηση της Άγκυρας στο έδαφος της ΒΑ Συρίας είναι ενέργεια ιδιαίτερα υψηλού ρίσκου,ενώ εγκυμονούν πάρα πολλοί κίνδυνοι για την Μεσανατολική αλλά και ευρύτερη ασφάλεια.Αν και είχε προαναγγελθεί εδώ και μήνες από την Τουρκική πολιτική ηγεσία η εισβολή δυνάμεων από το Ακτσάκαλε(κυρίως) , ήταν η στροφή του Αμερικανού προέδρου με την απόφαση για κλιμακωτή απόσυρση των περίπου 1800 ανδρών από μικρές αλλά υπολογίσιμες βάσεις στην συγκεκριμένη περιοχή που έχει διευρύνει τον κύκλο των ανησυχιών. Οι Τούρκοι προσπαθούν να “εκμεταλλευτούν’ διάφορες αποφάσεις του ΣΑ/ΟΗΕ κατά της διεθνούς τρομοκρατίας (1624-2170-2178 κα),επικαλούμενοι τις Κουρδικές ενέργειες , αλλά η διεθνής κιονότητα είναι από διστακτική ως αρνητική , αφού πολλά κράτη θεωρούν ότι ο Ερντογάν έχει στο μυαλό του μία αντζέντα προκλήσεων και κινήσεων που στοχεύουν σε εδαφικό επεκτατισμό ως και βίαιη αλλαγή των ισχυόντων σε κρίσιμα δημογραφικά ζητήματα της περιοχής(προφανώς και κυρίως σε βάρος των Κούρδων).
Η επιχείρηση “Πηγή Ειρήνης”.(πάντοτε η Άγκυρα υιοθετεί τέτοιες λέξεις,όπως το 2018 με την επιχείρηση “Κλαδί Ελιάς” στο Αφρίν), είναι άγνωστο πόση διάρκεια θα έχει.Σε συμβατικό επίπεδο ευνοείται η Τουρκία που διαθέτει την υπεροχή σε όλους τους τομείς απέναντι στους Κούρδους που αποτελούν μια ισχυρή μεν μη-κρατική οντότητα, αλλά αποκλειστικά προσηλωμένη σε αντάρτικο σε ορεινούς όγκους. Το έδαφος στην ΒΑ Συρία δεν προσφέρεται για κάτι τέτοιο,όποτε οι Κούρδοι θα πρέπει να ανοίξουν μέτωπα ή στην ευαίσθητη νότια Τουρκία ή να δώσουν μάχες σε περιβάλλον μικρών ή μεσαίων κατοικημένων περιοχών.Έχουν βελτιωθεί τα τελευταία χρόνια λόγω του πολέμου 2014-2018 κατά του ISIS ως και έχουν παραλάβει από τους Αμερικανούς σημαντικά οπλικά συστήματα, αλλά απέναντι σε οργανωμένο στρατό θα ΄έχουν τεράστιες δυσκολίες.Άλλωστε στο καντόνι του Άφριν αντιμετώπισαν παρόμοιο ζήτημα και τελικά υποχώρησαν,όμως σε αυτή εδώ την περίπτωση από το Ειν αλ Αράμπ μέχρι την Αλ Μαλικίγια (κοντά στο τριεθνές Τουρκίας-Συρίας-Ιράκ) είναι λίαν ζωτικά τα συμφέροντα τους ως και η ανάγκη επιβίωσης στην λεγόμενη Ροτζάβα.
Η Τουρκική εισβολή θα έχει επιπτώσεις σε πάρα πολλά επιμέρους ενεργά ως και μη-ενεργά μέτωπα.
*Μέσα στον Αραβικό κόσμο γιατί πχ το Κατάρ την υποστηρίζει, ενώ ορισμένες Αραβικές χώρες την επικρίνουν (ΗΑΕ-Αίγυπτος-Σαουδική Αραβία) και μερικές άλλες εμφανίζονται ως ουδέτερες (Ιορδανία-Σουδάν-Αλγερία -Κουβέιτ).Υπόψη το Εμιράτο του Κουβέιτ είναι αυτό το διάστημα μη-μόνιμο μέλος του ΣΑ/ΟΗΕ.
*Η Ισλαμική Δημοκρατία του Ιράν για δικούς της στρατηγικούς λόγους και συμφέροντα έχει επικρίνει τις ενέργειες της Άγκυρας,αφού ανησυχεί έντονα για ενδεχόμενη γεωγραφική επέκταση της Τουρκίας μέχρι πολύ νότια (Ντιερ ελ Ζορ),οπότε η Ιρανική Επαναστατική Φρουρά που έχει πολύπλευρη παρουσία στο Συριακό έδαφος θα μπορούσε να βρεθεί αντιμέτωπη με τις Τουρκικές δυνάμεις. Μπορεί η Τεχεράνη και η Άγκυρα να συνεργάζονται στην διαδικασία της Αστάνα για το Συριακό (μαζί με την Μόσχα), αλλά αυτό δεν αναιρεί τα διαφορετικά εθνικά τους συμφέροντα στην ΒΑ Συρία.
*Στο ΣΑ/ΟΗΕ ήταν ξεκάθαρη η διαφορετική εκτίμηση των πραγμάτων πό Αμερικανούς και Ρώσους,άσχετα αν και οι δύο με τον τρόπο τους υποστήριξαν την Τουρκική εισβολή .Οι στενές σχέσεις Ερντογάν-Πούτιν σε πάρα πολλούς τομείς,σε συνδυασμό με την συνάντηση του Τούρκου προέδρου στις 13 Νοεμβρίου με τον Τραμπ στην Αμερικανική πρωτεύουσα , αφήνουν ορισμένα χρονικά περιθώρια διαφόρων κινήσεων στο στρατιωτικό αλλά και στο πολιτικο-διπλωματικό σκέλος της σύρραξης των Τούρκων με τους Κούρδους των SDF.
*Στην αλλοπρόσαλη εποχή Τραμπ,δεν υπάρχουν δεδομένες φιλίες και έχθρες. για την πολιτική των ΗΠΑ. Η απομάκρυνση από τον πρόεδρο των ΗΠΑ κορυφαίων πολιτικών και στρατιωτικών προσωπικοτήτων την τελυταία τριετία(Τίλερσον-Μακμάστερ-Μάτις-Χέιλι κα) τον έχει οδηγήσει σε μία απόλυτα ιδιόρυθμη συμπεριφορά στο διεθνές γίγνεσθαι. Εμφανίζεται πιο κοντά στους απολυταρχικούς ηγέτες πχ της Τουρκίας της Αιγύπου και της Βραζιλίας ακόμα και στον ανεκδιήγητο Κιμ της Β..Κορέας παρά στο να ακολουθεί πάγιες δαχρονικές νόρμες της εξωτερικής πολιτικής των ΗΠΑ. Επίσης μην αναμένει κάποιος παρέμβαση ή εμπλοκή του ΝΑΤΟ.Η Συμμαχία διατηρεί πάντοτε τις ίσες αποστάσεις και κινείται επιλεκτικά.
*Στα δικά μας εθνικά θέματα καθώς και στην Κυπριακή ΑΟΖ μην περιμένει κάποιος αλλαγές στην στάση του Ερντογάν , αφού μέσω του πολυδιαφημισμένου δόγματος της Γαλάζιας Πατρίδας , της οπλοποίηση των πλωτών γεωτρύπανων , της στρατιωτικοποίησης της Ανατολικής Μεσογείου καθώς και της προκλητικής αεροναυτικής συμπεριφοράς σε όλα τα επιμέρους γεωγραφικά υπόμετωπα θα συνεχιστεί με αμείωτη ένταση η Τουρκική παραβατικότητα.Η Τουρκία πέραν των ανωτέρω διεξάγει ειδικής φύσης υβριδικό-πληροφοριακό πολεμο,με στόχους την Αθήνα και την Λευκωσία. Ο στρατηγος εα και υπουργός άμυνας Χουλουσί Ακάρ έχει επισημάνει ότι στην Μεσοποταμία θα κινηθούμε αεροχερσαία και στην περιοχή από την Μαρμαρίδα μέχρι το Ισκεντερούν αεροναυτικά(σε πρόσφατο κλειστό συμπόσιο στην Αττάλεια).Με άλλα λόγια θα αντιμετωπίσουμε πολλά προβλήματα στις σχέσεις μας με την Άγκυρα….και η κατάσταση θα χειροτερεύσει.
*Τέλος το προσφυγο-μεταναστευτικό κρίνεται ως ένα υπολογίσιμο βαθμό από την επιχείρηση στην ΒΑ Συρία. Αν εξελιχθεί όπως επιδιώκουν οι Τούρκοι ,τότε ένα μέρος των προσφύγων από την Συρία που είναι σε καταυλισμούς επί χρόνια σε Τουρκικό έδαφος θα μεταφερθεί στην συγκεκριμένη περιοχή που έχει πραγματοποιηθεί η εισβολή .Άν παρατηρηθεί στασιμότητα σε αυτό το μέτωπο σε συνδυασμό με την Ρωσο-Ασαντική πολεμική εμπλοκή και σκληρές επιχειρήσεις στο Ιντλίμπ,είναι αρκετά πιθανό να βρεθούμε μπροστά σε νέες προσφυγικές ροές.Επίσης δεν μπορεί να αποκλειστεί η αναβίωση του Ισλαμκού χαλιφάτου προσεχώς και αυτό λόγω της πρόκλησης νέων ανακατατάξεων σην Μεσοποταμία.(λόγω της παρουσίας πολλών και ανεξέλεγκτων τζιχαντιστών-πυρήνων στην ΒΑ Συρία)
