Η επανάσταση του 1821, είχε ένα σαφή και ξεκάθαρο στόχο. Την απελευθέρωση και αναγέννηση του Ελληνικού έθνους. Ένας στόχος που στη συνέχεια αμαυρώθηκε και οι πρωτεργάτες διχάστηκαν, μέχρι τον επόμενο κίνδυνο…
Σε κάθε περίπτωση ήταν, είναι και θα είναι μια αφορμή για εθνική ομοψυχία. Για πολλά χρόνια οι σχετικές σχολικές και λοιπές εκδηλώσεις, καθώς και οι παρελάσεις μαθητών και στρατού αποσπούσαν τα χειροκροτήματα όλων των παρευρισκόμενων, ανεξαρτήτως πολιτικής ή θρησκευτικής πεποίθησης, ανεξαρτήτως οικονομικής τάξης ή ποδοσφαιρικής ομάδας.
Όλα πήγαιναν καλά μέχρι που τις τελευταίες δεκαετίες άρχισαν να παρεισφρύουν τα ζιζάνια της διχόνοιας, με ιδιαίτερα ύπουλο τρόπο. Παρουσιάστηκαν οι λεγόμενοι αναθεωρητικοί ή ρεαλιστές ιστορικοί, άνθρωποι μορφωμένοι, με παρωπίδες όπως αποδείχτηκε, άνθρωποι που δυστυχώς μπορούσαν να επηρεάζουν τα νέα παιδιά και κατάφεραν να επιβάλλουν τις απόψεις τους ή τουλάχιστον να πυροδοτήσουν αντιπαραθέσεις και διχασμό στη κοινωνία. Η εθνική περηφάνεια και αυτοπεποίθηση, πληγώθηκαν βαθιά.
Η αρχή τους ήταν ότι η ιστορία και τα ιστορικά γεγονότα πρέπει να παρουσιάζονται όπως ήταν, στεγνά, χωρίς «σάλτσες» και μυθοπλασίες, που κατά τη γνώμη τους οδηγούν σε λάθος συμπεράσματα. Δεν πρέπει και δεν χρειάζεται η ανύψωση των πολεμιστών σε εθνικούς ήρωες, σε ήρωες γενικότερα. Ο Κολοκοτρώνης θεωρήθηκε «σφαγέας» των τούρκων, όταν μπήκε στη Τριπολιτσά. Ο Παλαιών Πατρών Γερμανός, σύρθηκε με το ζόρι… να ευλογήσει την έναρξη της επανάστασης, που δεν έγινε στις 25 Μαρτίου στα Καλάβρυτα. Οι αρχηγοί της Φιλικής εταιρίας δεν ήταν οι γνωστοί, αλλά κάποιοι άλλοι, η Μπουμπουλίνα ήταν ερωμένη του τάδε… κ.ό.κ. Ξέχασα να πω ότι οι Τούρκοι μας φέρθηκαν με… αγάπη αφού είχαν αφήσει σχετική ελευθερία στα σχολεία, στα μοναστήρια, τα κρυφά σχολεία ήταν παραμυθάκι της εποχής !
Ο συνδυασμός όλων αυτών με μια παραπαίουσα ελληνική κοινωνία και μια αδιάφορη σχολική μόρφωση, καθώς και η αναπτυχθείσα δήθεν προοδευτική κουλτούρα των δήθεν παραμορφωμένων και υποψιασμένων νεόπλουτων πολιτών, που δεν «μασάνε κουτόχορτο», μας οδήγησε στην αποδόμηση των εθνικών συμβόλων και συμβολισμών, σε μια απογύμνωση των εθνικών ηρώων, αυτών που ως άνθρωποι με ελαττώματα, πρόταξαν το γενικό συμφέρον και έδωσαν τη ζωή τους, ώστε εμείς σήμερα «να το παίζουμε σκεπτόμενοι » !
Δεν έχω καταλάβει τι ακριβώς επιδιώκει η σημερινή κυβέρνηση και η επικεφαλής της επιτροπής για τα 200 χρόνια από την ηρωική εκείνη επανάσταση του 1821, που ξεσήκωσε όχι μόνο τον Ελληνισμό, αλλά προσέλκυσε και το παγκόσμιο ενδιαφέρον, δημιουργώντας ένα μεγάλο κύμα φιλελληνισμού. Οι μέχρι σήμερα εντυπώσεις είναι χλιαρές, χωρίς καμία αναφορά στο «εθνικό ζήτημα» και την ορθοδοξία. Ίσως γιατί αυτά θεωρούνται, στη σύγχρονη, τεχνολογική, φιλελεύθερη και παγκοσμιοποιημένη εποχή, εθνικιστικά, αναχρονιστικά, με θεοκρατική αντίληψη μιας άλλης εποχής !!!
Το 1821 είναι παράδοση, δημοτικό τραγούδι, ήθη και έθιμα, ορθοδοξία, εθνική συνείδηση, πνεύμα ελευθερίας, εθνικό όραμα, σύμπνοια και συμπόρευση της κοινωνίας, ήρωες που αφιέρωσαν ζωή, προνόμια και περιουσίες στη πατρίδα.
Η Ελληνική σημαία αντικαταστάθηκε από μια ριγέ κορδέλα, ίσως για να προκαλέσει την εθνική μας συνείδησή ή να μας δείξει ότι έτσι την έχουμε καταντήσει… Θέλω να πιστεύω ότι το μήνυμα είναι προβοκατόρικο, για να μας αφυπνίσει !
Σε παλαιότερο, προ διετίας, άρθρο μου με τίτλο «Η Ελλάδα προς το 2021», είχα αναρωτηθεί και θέσει κάποιες προϋποθέσεις για το εθνικό όραμα. Η αλήθεια είναι ότι βλέπω σιγά -σιγά να εκπληρώνονται οι προϋποθέσεις για τη δυναμική νίκης. Μένει να αποδειχθεί, αφού δεν αρκεί η όποια κυβερνητική απόφαση ή ενέργεια, αλλά πρωτίστως απαιτείται η δική μας ατομική προσπάθεια και υπέρβαση.
Ένα έθνος με αυτοπεποίθηση δεν πρέπει ν’ ανατρέχει συνεχώς στους προγόνους του για να καλύπτει την απραξία του και να παρηγορεί τις ανασφάλειές του. Αυτοί έκαναν το χρέος τους στην πατρίδα. Ας μη στριφογυρίζει συνεχώς στο μυαλό μας, πως όλοι μας επιβουλεύονται ή ότι όλα είναι προσχεδιασμένα από τους «μεγάλους». Ας αξιοποιήσουμε τα δικά μας όπλα κι’ ας σχεδιάσουμε εμείς για το μέλλον μας.
Απόστολος Τσιμογιάννης
Ο Απόστολος Τσιμογιάννης είναι Υποστράτηγος (ε.α), με μεγάλη επιτελική και διοικητική εμπειρία στον τομέα των Millitary Logistics. Έχει υπηρετήσει σε ανάλογη επιτελική θέση του NATO/NSPA. Είναι τακτικό μέλος της Ελληνικής Εταιρείας Logistics.
