Ο ύπουλες κινήσεις της Τουρκίας περιφερειακά της Ελλάδος
Γράφει ο Δρ Αθανάσιος Ε. Δρούγος
Διεθνολόγος-Γεωστρατηγικός Αναλυτής
Η Άγκυρα μεθοδικά και βάσει στρατηγικού ως και πολύχρονου σχεδιασμού κινείται απέναντι στην χώρα μας, με σκοπό να την “περικυκλώσει” από όλα τα σημεία του ορίζοντα. Λόγω της διαχρονικά νωχελικής και αναιμικής διπλωματικής μας παρουσίας και πολλαπλασιαστικά λαθεμένων εκτιμήσεών μας έχει προχωρήσει με υπολογίσιμα βήματα, μέσω της Αλβανίας του Έντι Ράμα , ως και της νόμιμης κυβέρνησης -βάσει του ΟΗΕ και των αποφάσεων της διάσκεψης του Σκιράτ στο Μαρόκο το 2015 – της Λιβύης,ενώ έχει παράλληλα επιτύχει σημαντικές συμφωνίες και σε στρατιωτικό-ναυτικό πλαίσιο με την Αλγερία και την Τυνησία.Την ίδια στιγμή κανένας δεν μπορεί συνολικά να είναι βέβαιος για την όποια τυχόν σύγκλιση θέσεων με την Ρώμη , το Τελ Αβίβ/Ιερουσαλήμ ως και με το Κάιρο του δικτάτορα Αλ Σίσι που αντιμετωπίζει τεράστια εσωτερικά και εξωτερικά προβλήματα (τζιχαντιστές στο Σινά, την πανίσχυση Μουσουλμανική Αδελφότητα, αλλά και με την διαχείριση των νερών του Γαλάζιου Νείλου, δεδομένου ότι βρίσκεται σε αντιπαράθεση με το Σουδάν και την Αιθιοπία εξ αιτίας των φραγμάτων που κατασκέυασε και κατασκευάζει κυρίως η Αντίς Αμπέμπα ). Και με τις τρεις πρωτεύουσες παρά τα προβλήματα και διαφωνίες η Τουρκική διπλωματία ‘φλερτάρει’ μαζί τους και δεν εγκαταλείπει σχετικές προσπάθειες για οριοθέτηση ΑΟΖ με το Ισραήλ και την Αίγυπτο ως και κοινή δράση στο Λιβυκό με την Ιταλία.
Η περίπτωση της Λιβύης έχει προκαλέσει σοβαρότατους “πονοκεφάλους ” στον εθνικό μας σχεδιασμό, αφού ΄”άνοιξε κεφάλαια” αστάθειας από το νότιο μέτωπο με την Άγκυρα (πέραν της γραμμής Έβρου, του Αιγαίου και της Κύπρου), ενώ εγκυμονούν πάρα πολλοί κίνδυνοι και απειλές λόγω α)του ιδιότυπου και προβληματικού μνημονίου Τρίπολης-Άγκυρας της 27ης Νοεμβρίου 2019 για τις θαλάσσιες ζώνες νοτιοανατολικά του νομού Λασιθίου , β) εξ αιτίας της μόνιμης πλέον παρουσίας Τουρκικών ναυτικών δυνάμεων κρούσης πολύ κοντά στις Βορειοαφρικανικές ακτές(μεταξύ 6-8 φρεγατών ως και επιπρόσθετα βοηθητικά πλοία) γ) λόγω της επικράτησης των δυνάμεων της Κεντρικής κυβέρνησης GNA του Σάρατζ στην Δυτική Λιβύη σε βάρος των μισθοφορικών δυνάμεων του πολέμαρχου Χάφταρ(προφανώς αυτό έγινε με την πολυεπίπεδη Τουρκική στρατιωτική συνδρομή σε άνδρες-υλικό-συμβούλους και ενεργό εμπλοκή των μη-επανδρωμένων αεροσκαφών/drones που επικράτησαν πλήρως των Ρωσικών αντιαεροπορικών του Χάφταρ) ως και δ)από την επικείμενη ανάπτυξη Τουρκικών αεροπορικών δυνάμεων στην βάση Αλ Ουατίγια καθώς και πλοίων επιφανείας ως και υποβρυχίων στην Μισράτα (ανατολικά της Τρίπολης). Η συγκεριμένη πόλη ήταν πάντοτε το βασικό κέντρο επιρροής και δραστηριοτήτων των Οθωμανών στην Λιβύη επί δεκαετίες.Παράλληλα η Τουρκική κρατική εταιρεία πετρλαίων TRAO εισέρχεται δυναμικά στον χώρο τον ενεργειακό στην Λιβύη, κάτι που ασφαλώς προβληματίζει πολλούς.σε διάφορες πρωτευούσες. Οι συμφωνίες που έχει παράλληλα υπογράψει η Άγκυρα με την Τύνιδα και το Αλγέρι(και δεν έχουν δει το φως της δημοσιότητας μέχρι σήμερα) ενδυναμώνουν την Τουρκική παρουσία στο Μάγκρεμπ, ως και προς την Υποσαχάριο Αφρική/Σαχέλ. Ας μην λησμονούμε τις στενές σχέσεις της Τουρκίας με τις νότιες γειτονικές χώρες της Λιβύης δηλαδή τη Νιγηρία, το Τσαντ και το Νίγηρα(μέσω του Οργανισμού Ισλαμικής Διάσκεψης)
Πέραν της Τουρκικής διείσδυσης στις συγκεκριμένες περιοχές (η Άγκυρα ήδη διαθέτει βάσεις στην Ντόχα του Κατάρ, αγκυροβόλιο στο Σουακίν του Σουδάν ως και στο Μογκαντίσου της Σομαλίας), ας λαμβάνουμε πάντοτε υπόψη ότι η Τουρκία διεξάγει πολέμους σε Λιβύη, σε 4 μέτωπα της Συρίας(Τζαραμπλούς-Αφρίν-Ταλ Αμπιάντ-Ιντλίμπ),βομβαρδίζει τους Κούρδους μαχητές στο βόρειο Ιράκ (επιχείρηση τα “νύχια της τίγρης”), ενώ εκπαιδεύει Ισλαμικές ομάδες στην Υεμένη (όπου διεξάγεται ένας από τους χειρότερους εμφυλίους πολέμους).Παράλληλα διατηρεί στρατιωτικές αποστολές(σε Αλβανία και Αζερμπαιτζάν), αλλά και στρατιωτικές μάχιμες μονάδες στα πλαίσια του ΝΑΤΟ σε Κόσοβο-Πρίζρεν (KFOR) ενώ είναι επικεφαλής της πολυεθνικής ταξιαρχίας στην Καμπούλ στο Αφγανιστάν (στα πλαίσια της επιχείρησης του ΝΑΤΟ/RESOLUTE SUPPORT. Περίτεχνα η Άγκυρα “εκμεταλλεύεται” το ΝΑΤΟ εμφανιζόμενη σε Συρία και Λιβύη ως ‘προστάτιδα” των Διατλαντικών συμφερόντων και κυρίως των Αμερικανικών , απέναντι στον Ρωσικό επεκτατισμό στην Μέση Ανατολή και στην Μεσόγειο..Επιπλέον σε διμερή βάση συνεργάζεται με την Διοίκηση Αφρικής (AFRICOM) των ΗΠΑ που εδρεύει στην Στουτγκάρδη , και η οποία μεταξύ άλλων παρακολουθεί τις κινήσεις της Μόσχας. και ανταλλάσει μ την Άγκυρα πληροφορίες για Λιβύη-Μάγκρεμπ κα..
Αναφορικά με τα Τίρανα η Άγκυρα έχει υπογράψει σειρά συμφωνιών ,μεταξύ των οποίων και διευρυμένης στρατιωτικής συνεργασίας σε θέματα πληροφοριών, εκπαίδευσης Αλβανών αξιωνμτικών και υπαξιωματικών σε Τουρκικές στρτιωτικές σχολές, ελλιμενισμό Τουρκικών πλοίων και υποβρυχίων σε Αυλώνα και Δυρράχειο, καθώς σε ζητήματα πολεμικής βιομηχανίας (στο εξής η Αλβανία θα προμηθεύεται σε υπολογίσιμο ποσοστό στρατιωτικό υλικό από την Τουρκία).Η πρόσφατη συμφωνία Ελλάδος-Ιταλίας για τις θαλάσσιες ζώνες είναι σχετικά ικανοποιητική για εμάς,αλλά κανένας δεν μπορεί να προδικάσει την στάση της Ρώμης σε άλλα θέματα(πχ στο θέμα της Λιβύης η κυβέρνηση Κόντε υποστηρίζει την νόμιμη κυβέρνηση Σάρατζ, ενώ εμείς έχουμε ταχθεί υπέρ του Χαφτάρ και της πρόσφατης Αιγυπτιακής πρότασης για αποκλιμάκωση των εχθροπραξιών ). Πάντως στο ΝΑΤΟ και σε πολύ ισχυρούς κύκλους επικρατεί δυσαρέσκεια για την Ελληνική θέση που φανερά υποστηρίζει τον πολέμαρχο και κάποτε Κανταφικό συνταγματάρχη Χαφτάρ κάτι που δείχνει την περιορισμένη επιρροή μας στους Ευρωατλαντικούς κυκλους.
Συμπερασματικά η κατάσταση εγκυμονεί κινδύνους για την θέση της χώρας μας, ενώ στο Ισραήλ και στην Αίγυπτο ,υπάρχουν ισχυροί παράγοντες που δεν διάκεινται θετικά για τις επαφές Αθηνών-Καίρου και Αθηνών-ΤελΑβίβ.Μάλιστα αρκετοί πο αυτούς είναι κορυφαίοι στρατιωτικοί και διπλωμάτες.Λόγω πολυ φορτισμένου κλίματος στην ανατολική Μεσόγειο,όλα είναι πιθανά. μέσα στους πόμενους 3-4 μήνες, όπου αναμένονται Τουρκικές κινήσεις σε αρκετά μέτωπα….
