Δρ Αθανάσιος Ε. Δρούγος
Διεθνολόγος-Γεωστρατηγικός Αναλυτής
Οι Ουκρανικές δυνάμεις έπληξαν προχθές (επιβεβαιωμένο) μια Ρωσική συστοιχία αεράμυνας S-300/400 στην συνοριακή περιφέρεια Μπελγκορόντ (έναντι Χάρκοβο) πιθανότατα με HIMARS .Οι γεωτοποθετημένες -δορυφορικές εικόνες που δημοσιεύθηκαν χθες δείχνουν δύο πλήρως κατεστραμμένους εκτοξευτές ως και ένα κατεστραμμένο διοικητήριο Ρωσικής αεράμυνας S-300/400 σε ένα αγροτικό χώρο ανατολικά του χωριού Kισέλβοβο (ακριβώς βόρεια της πόλης Μπελγκορόντ) . Ρωσικές πηγές εκτιμούν ευρέως ότι οι Ουκρανικές δυνάμεις χρησιμοποίησαν HIMARS που παρείχαν οι ΗΠΑ, αλλά οι Ουκρανοί αξιωματούχοι στο Κίεβο δεν έχουν ακόμη σχολιάσει το χτύπημα.
Σύμφωνα με δυτικές(Βρετανικές και Πολωνικές) πηγές το σύστημα αεράμυνας S-300/400 βρισκόταν περίπου 60 χιλιόμετρα από την τρέχουσα πρώτη γραμμή του μετώπου (μετά τη πρόσφατη Ρωσική εισβολή στη βόρεια περιοχή του Χάρκοβο) και πάνω από 80 χιλιόμετρα από την πόλη του Χάρκοβο, και η οποία βρίσκεται εντός της εμβέλειας του Ουκρανικού HIMARS
Ρωσικές πηγές επεσήμαναν χθες ότι όλο και περισσότερο οι Ουκρανοί χρησιμοποιούν το τελευταίο χρονικό διάστημα HIMARS για να χτυπήσουν το Μπέλγκοροντ, αφού οι ΗΠΑ έχουν άρει τους περιορισμούς στην δυνατότητα της Ουκρανίας να χρησιμοποιεί όπλα που παρέχονται από τις ΗΠΑ και ορισμένα Ευρωπαϊκά κράτη του ΝΑΤΟ για να πλήξει στρατιωτικούς στόχους στις Ρωσικές συνοριακές περιοχές που είναι έναντι των Ουκρανικών περιφερειών Χάρκοβο και Σούμυ . Η κατάσταση εκτιμάται ότι θα χειροτερεύσει προσεχώς πάρα πολύ , ενώ έχουμε ήδη περάσει 830 ημέρες πολεμικών επιχειρήσεων.
Το χτύπημα και η απόφαση Μπάιντεν.
Η απόφαση της κυβέρνησης Μπάιντεν να εγκρίνει τη χρήση Αμερικανικών όπλων από την Ουκρανία για να επιτεθεί σε στόχους εντός της Ρωσίας είναι μεγάλη υπόθεση. Οι Ουκρανοί υποστηρίζουν ότι αυτή η αλλαγή θα εκτροχιάσει την επίθεση του Κρεμλίνου στην περιοχή του Χάρκοβο και ίσως ακόμη και να αλλάξει το ρου του πολέμου. Ρώσοι αξιωματούχοι και προπαγανδιστές ισχυρίζονται ότι πρόκειται για μεγάλη κλιμάκωση και έχουν απειλήσει να αντεπιτεθούν απευθείας στις Ηνωμένες Πολιτείες ή τους συμμάχους τους.(ενώ εκ νέου απειλούν με τακτικά πυρηνικά όπλα) . Αυτή η απόφαση είναι συνεπακόλουθη και σηματοδοτεί μια άλλη στροφή που συνεχώς αυξάνει τους κινδύνους ενός ευρύτερου πολέμου χωρίς να προσφέρει κάποιο δρόμο για τον τερματισμό αυτού.
Δεν είναι η πρώτη φορά που οι ΗΠΑ υπό την πίεση της Ουκρανίας και των δυτικών συμμάχων, περνούν ένα όριο που προηγουμένως θεωρούνταν υπερβολικά κλιμακωτό. Οι προηγούμενες αποφάσεις για εκτοξευτές HIMARS, βόμβες διασποράς, πυρομαχικά μεγάλου βεληνεκούς, άρματα μάχης και F-16 βασίστηκαν επίσης σε κάποια Ρωσικά τοπικά κέρδη στο πεδίο της μάχης. Τα χτυπήματα στη Ρωσία με χρήση Αμερικανικών όπλων ενδέχεται να επιβραδύνουν τις στρατιωτικές επιχειρήσεις της Μόσχας γύρω από το Χάρκοβο, αλλά δεν θα αλλάξουν ολοκληρωτικά την κατάσταση . Η προώθηση της Ρωσίας στο Χάρκοβο έχει ήδη βαλτώσει αρκετά (τις τελευταίες δυο εβδομάδες) γύρω από την πόλη Βοβτσάνσκ , η οποία απέχει λιγότερο από οκτώ χιλιόμετρα από τα Ρωσικά σύνορα. Με τα χτυπήματα στις γραμμές ανεφοδιασμού στη Ρωσία, η επίθεση θα μπορούσε να επιβραδυνθεί περαιτέρω, αλλά οι Ρώσοι είναι πιθανό να επιδιώξουν να προσαρμοστούν,( όπως και στις προηγούμενες κινήσεις των ΗΠΑ)
.Εξάλλου, τα όπλα των ΗΠΑ χρησιμοποιούνται συνήθως για να χτυπήσουν Ρωσικές γραμμές ανεφοδιασμού και θέσεις διοίκησης στην κατεχόμενη ανατολική Ουκρανία, και έτσι ο σκληρός, φθοροποιός πόλεμος θα συνεχιστεί. Προηγούμενα στοιχεία δείχνουν επίσης ότι η Ρωσία δεν πρόκειται να κλιμακώσει αποκλειστικά και μόνο επειδή οι ΗΠΑ παρέχουν ένα νέο οπλικό σύστημα ή χαλαρώνουν τους περιορισμούς σε ένα υπάρχον. Η Μόσχα μπορεί κάλλιστα να απαντήσει, αλλά είναι πιθανό να το κάνει με έμμεσο ή ασύμμετρο τρόπο, αντί να εκτοξεύσει έναν πύραυλο σε μια Ευρωπαϊκή πρωτεύουσα πχ την επόμενη εβδομάδα.
Το πραγματικό πρόβλημα με την απόφαση του Μπάιντεν είναι ότι η Ουάσιγκτον έκανε και πάλι μια σημαντική αλλαγή πολιτικής αντιδραστικά ( ως απάντηση στις στρατιωτικές κινήσεις της Ρωσίας και όχι ως μέρος μιας ευρύτερης στρατηγικής για τον τερματισμό του πολέμου.) Οι Ρώσοι θα συνεχίσουν να πιέζουν και σε τρεις ή έξι μήνες οι ΗΠΑ θα μπορούσαν να βρεθούν ξανά εδώ, κάτω από μια παρόμοια εκστρατεία πίεσης( από την Ουκρανία και τους συμμάχους,) στον πειρασμό να ξεπεράσουν το επόμενο όριο (αν πράγματι υπάρχουν τέτοια) .
Όπως είπε ο υπεξ των ΗΠΑ Άντονι Μπλίνκεν στη πολύ πρόσφατη σύνοδο των υπεξ των 32 κρατών-μελών του ΝΑΤΟ στη Πράγα «θα συνεχίσουμε να κάνουμε αυτό που κάναμε, το οποίο είναι, όπως χρειάζεται, προσαρμογή στη προσαρμογή». Αλλά η προσαρμογή στη προσαρμογή δεν συνιστούν στρατηγική και η αντιδραστική κλιμάκωση χωρίς στρατηγική δεν είναι η πλέον σωστή επιλογή. Η κλιμάκωση της εμπλοκής των ΗΠΑ σε αυτή τη σύγκρουση θα πρέπει να καθοδηγείται από μια ιδέα για το πώς θα υποχωρήσει (και αν) ο Πούτιν.Σε αυτή την περίπτωση, αυτό θα απαιτούσε να αποδειχθεί ότι τα Ουκρανικά πλήγματα εντός της Ρωσίας χρησιμοποιώντας συστήματα των ΗΠΑ αποτελούν μέρος μιας ολοκληρωμένης στρατηγικής για τον τερματισμό του πολέμου με όρους ευνοϊκούς για την Ουκρανία και τις Ηνωμένες Πολιτείες.
Επιβάλλεται στρατιωτικό κόστος στον αντίπαλό ” με στόχο να τον κάνετε αυτό που θέλετε, όχι απλώς για να αντιμετωπίσετε τον τελευταίο ελιγμό του”. Και η επιβολή κόστους χωρίς κάποια πολιτική διαδικασία καθιστά αναπόφευκτη την περαιτέρω κλιμάκωση. Όπως σημείωσε ο κορυφαίος Τόμας Σέλινγκ( ο γκουρού του στρατιωτικού εξαναγκασμού,) «Αν ο πόνος [του εχθρού μας] ήταν η μεγαλύτερη απόλαυση μας και η ικανοποίησή μας το μεγαλύτερο κρίμα του, θα συνεχίζαμε απλώς να πληγώνουμε και να απογοητεύουμε ο ένας τον άλλον»(με τη λεγόμενη σπειροειδή δυναμική)
