Δρ Αθανάσιος Ε. Δρούγος
Διεθνολόγος-Γεωστρατηγικ΄ς Αναλυτής
Μια αμερικανική επίθεση στην πυρηνική εγκατάσταση του Ιράν, το” κόσμημα του στέμματος,’ δεν θα έχει το επιθυμητό αποτέλεσμα που κάποιοι ελπίζουν και κινδυνεύει να σύρει τις ΗΠΑ σε έναν πόλεμο που ο ίδιος ορκίστηκε στους υποστηρικτές του ότι «δεν θα ξεκινήσει ποτέ». Το επιχείρημα ότι ο πόλεμος μεταξύ Ιράν και Ισραήλ θα καταλήξει στην τύχη του Fordow είναι άκαιρο και ακόμη και παραπλανητικό. Ας υποθέσουμε για μια στιγμή ότι ο Τραμπ αποφασίζει να στείλει αμερικανικά εναέρια μέσα για να καταστρέψουν την πυρηνική εγκατάσταση που είναι θαμμένη κάτω από το έδαφος, και μετά τι; Τι κάνουν οι Ηνωμένες Πολιτείες μετά από αυτό; Και πώς αντιδρά το Ιράν; Δεδομένης της βαθιάς ανησυχίας του Τραμπ για οποιαδήποτε αόριστη εμπλοκή στη Μέση Ανατολή (για όλους τους γνωστούς λόγους), πιθανότατα θα βάλει τέλος, θα στείλει τα βομβαρδιστικά πίσω στην πατρίδα του και θα ανακηρύξει τη νίκη. Αλλά θα έλυνε αυτό πραγματικά το πρόβλημα; Το αμφιβάλλω. Σε περίπτωση επίθεσης, το Ιράν έχει ορκιστεί να προβεί σε αντίποινα εναντίον των αμερικανικών δυνάμεων και του προσωπικού στην περιοχή, κάτι που θα ήταν πολύ πιο εύκολο για αυτό δεδομένης της γεωγραφικής εγγύτητας των αμερικανικών βάσεων στον Κόλπο (ένας σημαντικός λόγος για τον οποίο το Ιράν ήταν λιγότερο αποτελεσματικό στις επιθέσεις του κατά του Ισραήλ είναι η απόσταση, εκτός από την έλλειψη σύγχρονης αεροπορικής δύναμης). Εάν οι Ιρανοί αρχίσουν να πυροβολούν, κάτι που σίγουρα θα συμβεί, τότε οι Ηνωμένες Πολιτείες θα αναγκαστούν να απαντήσουν με καταστροφική δύναμη και πιθανώς να επιδιώξουν την εξόντωση αποκεφαλίζοντας την ηγεσία στην Τεχεράνη, και όπως ο ίδιος ο Τραμπ απείλησε πρόσφατα, σκοτώνοντας τον Ανώτατο Ηγέτη Αλί Χαμενεΐ. Σε μια τέτοια ανταλλαγή πυροβολισμών, οι αμερικανικές απώλειες θα είναι αναπόφευκτες (αν και πιθανώς μειωμένες επειδή η Κεντρική Διοίκηση των ΗΠΑ βρίσκεται σε υψηλή επιφυλακή και ο Τραμπ διέταξε την εκκένωση μεγάλου αριθμού αμερικανικού προσωπικού από την περιοχή), αλλά τίποτα σε σύγκριση με αυτό που θα υποστεί το Ιράν.
Αν κάποιος πιστεύει ότι ο Ρεζά Παχλεβί, ο μεγαλύτερος γιος του τελευταίου Σάχη του Ιράν, θα γίνει ευπρόσδεκτος από τους Ιρανούς σε περίπτωση αλλαγής καθεστώτος, ας με χαρακτηρίσει σκεπτικισμός
Μαθήματα από την ιστορία
Ας αναπαραστήσουμε αυτό το σενάριο άμεσου πολέμου ΗΠΑ-Ιράν. Θα ήταν προς το συμφέρον των ΗΠΑ να υπάρχει ένα πολιτικό και πιθανότατα κενό ασφαλείας στο Ιράν, ένα έθνος 90 και πλέον εκατομμυρίων ανθρώπων με πολλαπλές εθνότητες, σε περίπτωση ανατροπής της κυβέρνησης; Η ειλικρινής απάντηση είναι όχι, επειδή έχουμε δει τι συνέβη στο Ιράκ και το Αφγανιστάν.
Δεν έχουμε ιδέα πόσο δημοφιλής είναι ο Παχλεβί, και κάποιος θα πίστευε ότι ο ιρανικός λαός αξίζει πολύ καλύτερα από ένα ανακυκλωμένο παρελθόν. Ο Παχλεβί λέει όλα τα σωστά πράγματα και παρουσιάζεται ως σωτήρας, αλλά αυτό μοιάζει με τον Αχμάντ Τσαλαμπί ξανά, τον Ιρακινό πολιτικό που, από την εξορία, βοήθησε να πειστούν οι Ηνωμένες Πολιτείες να εισβάλουν στο Ιράκ το 2003 και στη συνέχεια απέτυχε να κερδίσει την εξουσία καθώς η χώρα του καταστράφηκε από θρησκευτική βία. Υπάρχει ένας λόγος για τον οποίο οι Ηνωμένες Πολιτείες δεν κατάφεραν να ανατρέψουν τον Σαντάμ Χουσεΐν μετά την Καταιγίδα της Ερήμου το 1990-91, ένα μάθημα που ο Τζορτζ Μπους αγνόησε σαφώς 22 χρόνια αργότερα. Η Ουάσιγκτον μπορεί να σκέφτεται μια παρόμοια στιγμή και απόφαση σήμερα: αν και όταν ο Τραμπ καταστρέψει το Φόρντοου, θα πρέπει να φτάσει μέχρι τέλους και να δημιουργήσει μια ευκαιρία για πολιτικό ανασχεδιασμό στο Ιράν;
Αν ο Τραμπ βομβαρδίσει το Φόρντοου αλλά δεν εξαλείψει την ηγεσία στο Ιράν, η Τεχεράνη πιθανότατα θα συνεχίσει τις πυρηνικές της δραστηριότητες και τις επεκτατικές πολιτικές της σε όλη την περιοχή.
Υψηλός κίνδυνος μπούμερανγκ Ας είμαστε ξεκάθαροι: κανείς δεν μιλάει για την αποστολή χιλιάδων στρατευμάτων από τις ΗΠΑ στο Ιράν για να ανατρέψουν την ιρανική ηγεσία και να την αντικαταστήσουν με μια πιο φιλική προς τις ΗΠΑ ηγεσία. Αυτό αποκλείεται. Αλλά η πραγματικότητα είναι ότι αν ο Τραμπ προχωρήσει στον αποκεφαλισμό, κάτι πρέπει να τον αντικαταστήσει, ανεξάρτητα από το αν οι ΗΠΑ εμπλακούν ή όχι.
Ο ιρανικός λαός βρίσκεται παγιδευμένος ανάμεσα σε πέτρα και άκμονα: αν ο Τραμπ βομβαρδίσει αλλά δεν εξαλείψει την ηγεσία στην Τεχεράνη, οι Ιρανοί μένουν πιθανώς με μια πιο καταπιεστική κυβέρνηση που θα βρει έναν τρόπο, ίσως σε χρόνια από τώρα, να επαναλάβει τις πυρηνικές της δραστηριότητες και τις επεκτατικές πολιτικές της σε όλη την περιοχή.
Έτσι, το μόνο που θα έκανε ο Τραμπ θα ήταν να κερδίσει χρόνο. Αν ο Τραμπ βομβαρδίσει, σκοτώσει την ιρανική ηγεσία, αλλά δεν εμπλακεί καθόλου την επόμενη μέρα (και δεν είμαι σίγουρος πώς, για να είμαι ειλικρινής), οι Ιρανοί θα πρέπει να ανοικοδομήσουν μια χώρα που δεν διαθέτει διακυβέρνηση και οικονομική υποδομή ανεξάρτητη από το Σώμα των Ιρανών Φρουρών της Επανάστασης. Η ανοικοδόμηση του Ιράν βάσει νέων πολιτικών αρχών θα σήμαινε την καταστροφή του Wilayat Al Faqih, του IRGC και των υποστηρικτών του, κάτι που δεν θα είναι αναίμακτο. Όπως πάντα σε καταστάσεις πολέμου, οι αθώοι άνθρωποι είναι αυτοί που υποφέρουν περισσότερο. Ο ιρανικός λαός δεν αποτελεί εξαίρεση σε αυτή την τρέχουσα δύσκολη κατάσταση. Αυτό είναι πολύ πέρα από το Fordow.
1 attachment
