Όπως είναι γνωστό σε όλους, κατά την διάρκεια επιχειρήσεων υπάρχουν κάποιοι παράγοντες που βοηθάνε τα μέγιστα για την επίτευξη του επιθυμητού αποτελέσματος που δεν είναι άλλο από την νίκη σε στρατηγικό και φυσικά σε τακτικό επίπεδο. Τέτοιοι παράγοντες μπορεί να είναι ο τακτικός αιφνιδιασμός του αντιπάλου, η χρήση νέων οπλικών συστημάτων που δεν έχει υπολογίσει ο αντίπαλος και τέλος τα κατασκευασμένα μηνύματα που προσπαθεί να διαδώσει η προπαγάνδα των αντιπάλων , κοινώς οι μπλόφες …
Αλλά ποιες είναι αυτές οι μπλόφες που ο Πούτιν θέλησε να ρίξει στον Ουκρανικό πόλεμο προκειμένου να δημιουργήσει ευνοϊκές συνθήκες για τον ίδιο και την Ρωσία φυσικά.
Σύμφωνα με τον ίσως σημαντικότερο Έλληνα Στρατιωτικό Αναλυτή Δρ. Αθανάσιο Δρούγο, από τις πρώτες κιόλας ώρες της εισβολής πριν 34 μήνες ο Πούτιν χρησιμοποιεί στενά καλυμμένες απειλές για να εκφοβίσει τη Δύση και να την οδηγήσει σε αδράνεια. Αυτή η προσέγγιση έχει αποδειχθεί εξαιρετικά αποτελεσματική, με τους δυτικούς ηγέτες που απεχθάνονται τον κίνδυνο, να καθυστερούν τις παραδόσεις όπλων στην Ουκρανία και να επιβάλλουν παράλογους περιορισμούς στη χρήση δυτικών όπλων που έχουν αφήσει πολλούς στο Κίεβο εξοργισμένους. Ωστόσο, καθώς ο πόλεμος εξελίσσεται, οι κόκκινες γραμμές του Πούτιν έχουν επανειλημμένα παραβιαστεί χωρίς συνέπειες, οδηγώντας πολλούς στο συμπέρασμα ότι ο Ρώσος δικτάτορας μπλόφαρε όλο αυτό το διάστημα.
Η πρώτη μεγάλη μπλόφα του Πούτιν ήρθε κατά τη διάρκεια της επίσημης ομιλίας του ανακοινώνοντας την επίθεση στην Ουκρανία, όταν προειδοποίησε τους δυτικούς ηγέτες ότι οποιεσδήποτε απόπειρες παρέμβασης θα οδηγούσαν σε συνέπειες «όσες δεν έχετε δει ποτέ σε ολόκληρη την ιστορία σας». Τρεις μέρες αργότερα, χτύπησε θέτοντας τις πυρηνικές δυνάμεις της Ρωσίας σε κατάσταση υψηλού συναγερμού. Όταν ένας συνασπισμός δυτικών εθνών επέλεξε να αγνοήσει αυτές τις προειδοποιήσεις και άρχισε να εξοπλίζει την Ουκρανία, δεν υπήρξε πυρηνική κλιμάκωση.
Έξι μήνες αργότερα, ο Πούτιν αποκάλυψε σχέδια για την προσάρτηση τεσσάρων μερικώς κατεχόμενων ουκρανικών επαρχιών και υποσχέθηκε να χρησιμοποιήσει «όλα τα μέσα που έχουμε στη διάθεσή μας» για να υπερασπιστεί τις κατακτήσεις της Ρωσίας. «Δεν μπλοφάρω», είπε. Οι Ουκρανοί δεν επηρεάστηκαν από αυτό το πυρηνικό εκβιασμό και συνέχισαν τις επιθετικές επιχειρήσεις και στις τέσσερις επαρχίες. Μέσα σε λίγες εβδομάδες είχαν απελευθερώσει τη Χερσώνα, τη μοναδική περιφερειακή πρωτεύουσα της Ουκρανίας που κατελήφθη από τη Ρωσία κατά τη διάρκεια της εισβολής. Αυτή ήταν μια πολύ προσωπική ήττα για τον Πούτιν. Ωστόσο, δεν άπλωσε το χέρι του για το πυρηνικό κουμπί.
Η στάση του Πούτιν στην Κριμαία εν καιρώ πολέμου ήταν αναμφισβήτητα ακόμη πιο αποκαλυπτική. Από την κατάληψη της Ουκρανικής χερσονήσου την άνοιξη του 2014, το Κρεμλίνο έχει προβάλει την κατάκτηση της Κριμαίας ως την κορωνίδα του Πούτιν και τη βάση για τη διεκδίκησή του για μια θέση στη Ρωσική ιστορία μεταξύ των μεγαλύτερων ηγεμόνων της χώρας. Αυτό έκανε πολλούς να υποθέσουν ότι θα υπερασπιζόταν την Κριμαία με ιδιαίτερο σθένος. Αντίθετα, όταν η Ουκρανία βομβάρδισε το ναυτικό αρχηγείο της Κριμαίας της Ρωσίας και βύθισε ή κατέστρεψε το ένα τρίτο του συνόλου του στόλου της Μαύρης Θάλασσας του Πούτιν, διέταξε αθόρυβα τα πολεμικά του πλοία να υποχωρήσουν στην ασφάλεια των Ρωσικών λιμανιών.
Το μεγαλύτερο πλήγμα στην αξιοπιστία των απειλών του Πούτιν ήρθε τον Αύγουστο του 2024, όταν ο Ουκρανικός στρατός πέρασε την πιο κόκκινη από όλες τις κόκκινες γραμμές εισβάλλοντας στην ίδια τη Ρωσία. Αντιμέτωπος με την πρώτη ξένη κατοχή Ρωσικού εδάφους μετά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο, ο Πούτιν δεν εξέδωσε πυρηνικά τελεσίγραφα και δεν έκανε καμία προσπάθεια να συσπειρώσει τον Ρωσικό λαό ενάντια στον εισβολέα. Αντίθετα, υποβάθμισε ολόκληρη την Ουκρανική επίθεση ως απλή «πρόκληση» και διέταξε τα ρωσικά μέσα ενημέρωσης που ελέγχονται από το Κρεμλίνο να ελαχιστοποιήσουν τη σημασία της ιστορικής προέλασης της Ουκρανίας
Δυστυχώς για τον Πούτιν, φαίνεται ότι ακόμη και ο Λευκός Οίκος του Μπάιντεν έχει πλέον συμπεράνει ότι οι απειλές του είναι κενές. Αυτά είναι αναμφίβολα άσχημα νέα για τη Ρωσική πολεμική προσπάθεια. Για σχεδόν τρία χρόνια, οι δυτικοί ηγέτες επέτρεψαν να εκφοβιστούν από τον Πούτιν και άφησαν τον φόβο της κλιμάκωσης να καθορίσει την απάντησή τους στη μεγαλύτερη Ευρωπαϊκή εισβολή από τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο. Η υπερβολική επιφυλακτικότητα της Δύσης άφησε τον Ουκρανικό στρατό να έχει διαρκώς έλλειψη όπλων και έδωσε τη δυνατότητα στη Ρωσία να ενεργήσει πολύ πάνω από το ειδικό βάρος της.
Θεωρούμε ότι η απόφαση του Μπάιντεν να επιτρέψει πλήγματα μεγάλης εμβέλειας εντός της Ρωσίας δεν θα αλλάξει την πορεία του πολέμου, αλλά θα επιφέρει ισχυρό πλήγμα στις αποτυχημένες πολιτικές διαχείρισης της κλιμάκωσης που έχουν υπονομεύσει τόσο τη διεθνή υποστήριξη προς την Ουκρανία. Η ικανότητα του Πούτιν να εκφοβίζει τη Δύση ήταν η μεγαλύτερη επιτυχία του σε ολόκληρο τον πόλεμο, αλλά φαίνεται ότι η μπλόφα του που ακούγεται πολύ συχνά και οι απειλές του δεν έχουν πλέον απήχηση. Αν και άλλες χώρες ακολουθήσουν τώρα τον Μπάιντεν (ήδη το κάνουν η Γαλλία και το Ηνωμένο Βασίλειο) και εγκαταλείψουν τη σχετική δειλία των τελευταίων τριών ετών, μπορεί να διαπιστώσουν ότι ο Πούτιν γίνεται ξαφνικά πολύ πιο έντονος στην ιδέα μιας διευθέτησης μέσω διαπραγματεύσεων.
Χρήστος Καλογερόπουλος – Βαλκάνιος
Στρατηγικός Αναλυτής
Εξειδικευμένος σε Θέματα Διεθνούς Ασφάλειας
στη ΝΑ Μεσόγειο
