Όπως ανέφερε, το «Responsible Statescraft/Quincy institute» σε αναλυτική έκθεσή του στις 15 Ιουνίου, μέσα σε 18 ώρες, το Ιράν είχε αναδιαρθρώσει την ιεραρχία του, είχε ενεργοποιήσει την αεράμυνά του και το κρισιμότερο, είχε εξαπολύσει τέσσερις αεροπορικές επιδρομές με στόχο κυρίως τα ισραηλινά συστήματα αεράμυνας. (εδώ)
Πολλοί από τους πυραύλους διαπέρασαν την πολυεπίπεδη άμυνα του Ισραήλ, φωτίζοντας τον ορίζοντα του Τελ Αβίβ καθώς έπλητταν τους στόχους τους, συμπεριλαμβανομένου ενός άμεσου χτυπήματος στο Υπουργείο Άμυνας του Ισραήλ.
Το γεγονός ότι η Τεχεράνη μπόρεσε να αντιδράσει λίγες μόνο ώρες μετά την απώλεια αρκετών κορυφαίων στρατιωτικών διοικητών ήταν το πρώτο σαφές σημάδι, ότι η αρχική επιτυχία του Ισραήλ θα ήταν βραχύβια.
Αυτό που ξεκίνησε ως «Δώστε μας το πράσινο φως και το Ισραήλ θα βομβαρδίσει το Ιράν για την Αμερική» γρήγορα μετατράπηκε σε «Βιάσου, Αμερική, και βομβαρδίστε το Ιράν για το Ισραήλ!».
Το Ισραήλ είναι πολύ αναστατωμένο από τα Ιρανικά πλήγματα, τόσο στη ήδη εύθραυστη οικονομία του, όσο και στη ηθικό των πολιτών του και ήλπιζε στη άμεση παρέμβαση των ΗΠΑ. Ο Τράμπ αναγκάστηκε να παρέμβει, κατόπιν πολλαπλών συνεννοήσεων και να κλείσει το θέμα των πυρηνικών, άρον-άρον, προσπαθώντας να πείσει ότι κατέστρεψε τις σχετικές εγκαταστάσεις…
Το Ιράν ακολουθώντας τη Κινεζική σοφία του Σούν Τσού, απέφυγε να χρησιμοποιήσει τη μέγιστη δυνατή βία , καθώς το βαλλιστικό πρόγραμμά του είναι πολύ εξελιγμένο και έδωσε μια πρόγευση του τι μπορεί να ακολουθήσει.
Το ισραηλινό αμυντικό σύστημα δεν κατάφερε να αναχαιτίσει τη πλειοψηφία των πυραύλων, αποδεικνύοντας ότι κανένα σύστημα δεν είναι πανάκεια. Οι πύραυλοι διασπειρόμενων πυρομαχικών, που απλώνονται σε τεράστια έκταση, ήταν ένα ακόμα δείγμα των Ιρανικών δυνατοτήτων.
Το Ιράν, όπως παλιότερα και η Χαμάς, αναφέρεται σε άρθρο του Bloomberg, ότι είχε «χακάρει» ιδιωτικές κάμερες ασφαλείας στο Ισραήλ προκειμένου να συλλέγει πληροφορίες σε πραγματικό χρόνο για την κατάσταση στο πεδίο.
Η έλλειψη πυραύλων από τη μεριά του Ισραήλ και οι τεράστιες καταστροφές στο πυκνοκατοικημένο αστικό ιστό, αλλά και σε καίριες εγκαταστάσεις (αεροδρόμιο Μπέν Γκουριόν, διυλιστήρια και λιμάνι Χάιφα), που βεβαίως δεν παρουσιάστηκαν στα ΜΜΕ, οδήγησαν σε «άτακτη» υποχώρηση το Νετανιάχου.
Ή Αμερικανική άρνηση για ευθεία εμπλοκή ήταν κρίσιμη. Ο Νετανιάχου έθεσε πλέον θέμα ελέγχου και ακύρωσης, όχι μόνο του πυρηνικού προγράμματος του Ιράν, αλλά και του βαλλιστικού, που αποδείχτηκε πιο επικίνδυνο και άμεσο!!!
Το Ισραήλ έφθασε στα όριά του και οι ΗΠΑ αναγκάστηκαν τελικά να παρέμβουν για να το διασώσουν. Η επιχείρηση «Midnight Hammer» σχεδιάστηκε και εκτελέστηκε με μεγάλη μαεστρία. Ο Τράμπ με επίμονες δηλώσεις που δεν άφηναν περιθώρια για αμφισβήτηση ή μάλλον σε τόνο που απαγόρευε την οποιαδήποτε αμφισβήτηση, προσπάθησε να κλείσει το θέμα και να προχωρήσει στο επόμενο βήμα.
Το Ισραήλ ξεκίνησε την επίθεση στο Ιράν, αλλά αποδέχθηκε με μεγάλη ευκολία και ανακούφιση τη προταθείσα, από το Τράμπ, εκεχειρία !!!
Το Ιράν, ως συμμετέχων μέρος του όλου σχεδιασμού, παραδέχτηκε λίγες μέρες αργότερα ότι καταστράφηκαν οι εγκαταστάσεις στο Φορντό, κάτι που κανένα καθεστώς δεν θα παραδεχόταν…
Ο πρόεδρος του Ιράν Μασούντ Πεζεσκιάν δήλωσε στις 7 Ιουλίου ότι η χώρα του «δεν έχει κανένα πρόβλημα» να ξαναρχίσει τις συνομιλίες με τις ΗΠΑ, παρά τους αμερικανικούς βομβαρδισμούς σε πολλές πυρηνικές εγκαταστάσεις. Ξέχασαν λέτε τη τεράστια(???) ζημιά που τους προκάλεσαν;
Το σχέδιο απλό, αλλά ευφυές στη σύλληψή του, μόνο που χρειαζόταν η Ιρανική συναίνεση… Ορισμένα ασιατικά μέσα και blogs είχαν αναφερθεί από καιρό στη πρόθεση του Ιράν να βρει ένα «modus vivendi» με τη δύση, ίσως και με το Ισραήλ, προς άρση των κυρώσεων.
Τόσο ο προηγούμενος πρόεδρος Ροχανί, που σκοτώθηκε από τη πτώση ελικοπτέρου ( μάλλον από ακραίους Ιρανούς), όσο και ο νέος Πεζεσκιάν (παιδίατρος με Αζέρικη καταγωγή) θεωρούνται μετριοπαθείς, σε αντίθεση με τον παλαιότερο, Αχμαντινεζάντ, τον οποίο σημειωτέον ο ανώτατος θρησκευτικός ηγέτης Χαμενεϊ, απέκλεισε από τη λίστα των υποψήφιων προέδρων.
Ήδη από πολλών ετών ο Χαμενεϊ είχε επισημάνει ότι το Ιράν δεν είχε πρόθεση κατασκευής πυρηνικών όπλων, είχε υπογράψει τη τελευταία συμφωνία, από την οποία αποσύρθηκε μεμονωμένα ο Τράμπ, στη πρώτη προεδρία του, αλλά βεβαίως η αμοιβαία έλλειψη εμπιστοσύνης οδήγησε σε υποχθόνιες ενέργειες και το Ιράν.
Η συνήθης λανθασμένη πρακτική της δημοκρατικής δύσης ??? που εμφανίζεται ως σταυροφόρος και θέλει να επιβάλλει τη δική της αντίληψη επι όλων των «βαρβάρων», δημιουργεί περιφερειακές αναταράξεις χωρίς λόγο, κάτι που ευτυχώς ο Τράμπ αποδέχτηκε και στηλίτευσε στη πρόσφατη επίσκεψή του στη Σαουδική Αραβία.
Όπως ανέφερε σε συνέντευξή του ο πρέσβης ε.τ. Γ. Αϋφαντής, διατελέσας πρέσβης στη Τεχεράνη, διαπιστώθηκε ότι οι στρατιωτικοί αξιωματούχοι και οι πυρηνικοί επιστήμονες που δολοφονήθηκαν από το Ισραήλ, ήταν αυτοί οι οποίοι συνεργάζονταν με το Διεθνή Οργανισμό Ατομικής Ενέργειας και προφανώς είχαν δώσει τους αριθμούς των κινητών τηλεφώνων τους στους αρμόδιους του οργανισμού με τους οποίους συνομιλούσαν .
Έτσι κατάφεραν οι μυστικές υπηρεσίες του Ισραήλ να τους εντοπίσουν και να τους εξουδετερώσουν. Πως είναι δυνατόν λοιπόν η Τεχεράνη να συνεχίσει να εμπιστεύεται και να συνεργάζεται μαζί τους. Γι’ αυτό αποφάσισαν με νόμο τη διακοπή οποιαδήποτε περαιτέρω συνεργασίας.
Η εμμονική στάση Νετανιάχου, εκτός των άλλων, έστρεψε τα φώτα της δημοσιότητας και στα κρυφά πυρηνικά όπλα του Ισραήλ, που ποτέ δεν αποδέχτηκε …
Επιπλέον ο κίνδυνος από τον άξονα της αντίστασης επανέρχεται καθώς οι Χούθι ξανάρχισαν τις επιθέσεις σε πλοία που σχετίζονται με το Ισραήλ, ενώ η Χετζμπολάχ παρά τα σοβαρά πλήγματα που δέχτηκε και την απώλεια του ανεφοδιασμού της μέσω Συρίας, αρνείται να συνθηκολογήσει και να αφοπλιστεί, διατηρώντας ανέπαφο σημαντικό μέρος του εξοπλισμού της.
Τελικά θεωρώ γιγάντιο άθλο, μέσα από ένα φαύλο κύκλο γεωπολιτικών αντιπαραθέσεων, συγκρούσεων και έλλειψης εμπιστοσύνης, τη προσπάθεια του Αμερικανού προέδρου να ξεπεράσει όλους τους σκοπέλους και να «επιβάλλει» μια μελλοντική ειρηνική συνύπαρξη. Εδώ ευτυχώς ταιριάζει η παροιμία «φοβάται ο Γιάννης το θεριό και το θεριό το Γιάννη», που μάλλον θα προσδιορίσει το μέλλον της περιοχής.
Του Απόστολου Τσιμογιάννη
Ο Απόστολος Τσιμογιάννης είναι Υποστράτηγος (ε.α), με μεγάλη επιτελική και διοικητική εμπειρία στον τομέα των Millitary Logistics. Έχει υπηρετήσει σε ανάλογη επιτελική θέση του NATO/NSPA. Είναι τακτικό μέλος της Ελληνικής Εταιρείας Logistics.
