Δρ Αθανάσιος Ε. Δρούγος
Διεθνολόγος-Γεωστρατηγικός Αναλυτής
Ο πολέμαρχος της ανατολικής Λιβύης εφαρμόζει κατά γράμμα τα συμφωνηθέντα πολύ πρόσφατα με τον Πούτιν και τον Ρωσο υπουργό άμυνας Αντρέι Μπελούσοφ για αποσταθεροποίηση της ανατολικής Μεσογείου , οπλοποιώντας το μεταναστευτικό μέσω μεταφοράς δεκάδων χιλιάδων παράτυπων αφρικανών και ασιατών από τα τριμερή σύνορα Αιγύπτου, νοτιοανατολικής Λιβύης και Σουδάν/Νταρφούρ προς το Τομπρούκ,και από εκεί προς νότια Κρήτη.
Ο Χαφτάρ ευχαρίστησε τη Ρωσία για την υποστήριξή της στην ανατολική Λιβύη και δήλωσε: “Η ανοικοδόμηση των αμυντικών δυνατοτήτων της Λιβύης απαιτεί αξιόπιστους εταίρους και εμείς θα προσφέρουμε πολλά στη Μόσχα’ Στη πολλή πρόσφατη επίσημη επίσκεψη του τον υποδέχτηκε με πλήρεις στρατιωτικές τιμές ο υφυπουργός άμυνας, Γιουνούς-Μπεκ Γιεβκούροφ, ο οποίος επισκέπτεται πολύ συχνά-σχεδόν κάθε μήνα- τη Βεγγάζη για να συναντήσει την οικογένεια Χαφτάρ.
Ο επικεφαλής του LNA συναντήθηκε επίσης με τον γραμματέα του Συμβουλίου Ασφαλείας Σεργκέι Σόιγκου ενώ από την πτώση του καθεστώτος του Άσαντ στη Συρία , η Ρωσία μεταφέρει στρατιωτικά μέσα στην ανατολική Λιβύη, και έχει στη διάθεση της 7-8 στρατιωτικές βάσεις. Σύμφωνα με αποκλειστικές πληροφορίες του υπογράφοντα από Λιβυκές στρατιωτικές πηγές πρόκειται για τις βάσεις αλ Χαντίμ, αλ Νιγκ, αλ Τζούφρα, Μαατέν αλ Σάραα,(η μεγαλύτερη) Ταμανχάνς, και Μπρικ αλ Σάτι, με πολύπλευρη Ρωσική παρουσία σε Τομπρούκ και Βεγγάζη.Ο Ιταλός υπουργός άμυνας Γκίντο Κροσέτο προειδοποίησε προ ημερών ότι η επανατοποθέτηση της Ρωσίας στη Λιβύη σημαίνει εχθρικές ναυτικές δυνατότητες “δύο βήματα μακριά” από το ιταλικό και ελληνικό θαλάσσιο και χερσαίο έδαφος.
Όταν ξέσπασαν τελευταία ακόμα πιο έντονα οι μάχες μεταξύ του στρατού του Σουδαν τού αντιστρατήγου Μπουρχάν και των δυνάμεων ταχείας υποστήριξης RSF του Χεμέτ/Ντάγκαλο ο Χαφτάρ έστειλε στρατιωτικά εφόδια με φορτηγά και αεροπλάνα στους RSF. Πιο πρόσφατα, δυνάμεις στη νότια Λιβύη, πιστές στον Χαφτάρ, ενώθηκαν με τους RSF σε επιθέσεις σε συνοριακά σημεία που ελέγχονταν από τον σουδανικό στρατό προκαλώντας υπολογίσιμη μετακίνηση προσφύγων προς το εσωτερικό της Λιβύης (επαρχία Φεζάν) κα.
Η κατάληψη του τριγώνου των συνόρων από τους RSF ανησύχησε το Κάιρο. Τώρα, σύμφωνα με πηγή των σουδανικών μυστικών υπηρεσιών, οι RSF έχουν καταλάβει την αεροπορική βάση Mαατέν αλ Σάραα στην περιοχή Kούφρα της νότιας Λιβύης,Αυτή η βάση είναι αναπόσπαστο κομμάτι της προμήθειας όπλων στους παραστρατιωτικούς στο Σουδάν και της εξαγωγής χρυσού και πολύτιμων λίθων από τα ορυχεία του Νταρφούρ, τα οποία ανήκουν και ελέγχονται από την οικογένεια Νταγκάλο. Αιγύπτιοι αξιωματούχοι έχουν κατηγορήσει τον νεότερο γιο του Χαφτάρ, τον Σαντάμ, για την επιδρομή στην περιοχή του τριγώνου ενώ στη βάση διαμένουν αρκετοί Ρώσοι στρατιωτικοί και στελέχη της FSB. με επικεφαλής αντιστράτηγο και από εκεί προωθούνται συστηματικά και μαζικά οι παράτυποι μετανάστες στο Τομπρούκ, έναντι νοτίων ακτών της Κρήτης.
Η Αίγυπτος υποστηρίζει τον Μπουρχάν και τον στρατό του, αν και αυτή η υποστήριξη είναι, ως επί το πλείστον, απλώς υλικοτεχνική. Στην αρχή της σύγκρουσης, Αιγύπτιοι πιλότοι πέταξαν αεροπλάνα που υποστήριζαν επιχειρήσεις του σουδανικού στρατού εναντίον των RSF. Οι μακροχρόνιες σχέσεις μεταξύ των στρατών της Αιγύπτου και του Σουδάν και η υποστήριξή του προς τον Μπουρχάν στον συνεχιζόμενο πόλεμο του Σουδάν αποτελούν πρόβλημα για τις σχέσεις μεταξύ του Καΐρου και του ισχυρού συμμάχου τους στον Κόλπο, των Εμιράτων, που είναι ο κύριος οικονομικός υποστηρικτής των RSF.
Ο χρυσός συνεχίζει να ρέει από τα επικερδή χρυσωρυχεία της οικογένειας Ντάγκαλο στο Νταρφούρ, ο οποιος αποθηκεύει μεγάλο μέρος του πλούτου του στο Ντουμπάι.Μέρος του χρυσού καταλήγει επίσης στη Ρωσία, η οποία συνεχίζει να παίζει και στις δύο πλευρές στον πόλεμο του Σουδάν – η ρωσική κυβέρνηση προσφέρει υποστήριξη ανά διαστήματα στον στρατό του Μπουρχάν , ενώ το Africa Corps, ο διάδοχος της Βάγκνερ τους RSF.
Οι κινήσεις της Ρωσίας έρχονται εν μέσω μιας άνευ προηγουμένου δυτικής υποχώρησης σε όλη την Αφρική, με τις αναγκαστικές γαλλικές αποχωρήσεις από το Μάλι, την Μπουρκίνα Φάσο, τον Νίγηρα, το Τσαντ και την αποχώρηση των ΗΠΑ από τον Νίγηρα, δημιουργώντας ένα στρατηγικό κενό που η Μόσχα είναι πρόθυμη να εκμεταλλευτεί.Η Λιβύη προσφέρει στρατηγικό βάθος στην Αφρική, επιτρέποντας στη Ρωσία να προβάλει ισχύ στο Σαχέλ. Η Μόσχα επιδιώκει μια μόνιμη ναυτική παρουσία στη Μεσόγειο έναντι Κρήτης μια μακροχρόνια φιλοδοξία που απαιτεί πρόσβαση σε λιμάνια όλο το χρόνο και την ικανότητα ανάπτυξης ναυτικών μέσων. Επιδιώκει επίσης τον έλεγχο ή την επιρροή στις οδούς διέλευσης από τη Λιβύη, κάτι που θα τοποθετούσε τη Ρωσία ώστε να πιέσει την Ευρώπη , ενώ προωθεί υβριδικά μοντέλα αποσταθεροποίησης κρατών- μελών του ΝΑΤΟ και της ΕΕ.
Η Ρωσία βλέπει τη Λιβύη ως άγκυρα για περαιτέρω εδραίωση στην περιοχή του Σαχέλ, όπου η αποδέσμευση της Δύσης και οι αδύναμες κυβερνήσεις δημιουργούν ευκαιρίες. Από το πετρέλαιο στη Λιβύη μέχρι τον χρυσό στο Σουδάν και το ουράνιο στον Νίγηρα, ο έλεγχος των πόρων της Βόρειας Αφρικής θα τροφοδοτούσε τους ευρύτερους στόχους προβολής ισχύος της Ρωσίας.
