Η συνεχής απασχόληση της Ρωσίας σε ένα πολυετή πόλεμο στην Ουκρανία χωρίς τέλος, αλλά και οι συνεχόμενες παγκόσμιες κυρώσεις σε βάρος της δεν θα μπορούσε να την αφήσουν ανεπηρέαστη παρά το μεγάλο της μέγεθος τόσο σε πληθυσμό όσο και σε πόρους, αλλά και των σημαντικών της συμμαχιών και το διεθνές πετρελαϊκό λαθρεμπόριο που διεξάγει η ίδια αλλά και πλοιοκτήτες που εκμεταλλεύονται την διεθνή αστάθεια.
Δεν είναι εξάλλου τυχαίο ότι οι Times αναρωτιούνται σε δημοσιεύματα τους εάν η συμφωνία της Μόσχας με τη Συρία για αποχώρηση από τη Μέση Ανατολή αποτελεί σημείο καμπής για το τέλος της παγκόσμιας ρωσικής επιρροής, καθόσον υπάρχουν αμφιβολίες για το κατά πόσο η Ρωσία θα μπορέσει να χρησιμοποιεί στο μέλλον τις κύριες στρατιωτικές της βάσεις στη Συρία.
Οι βάσεις αυτές αποτελούσαν βασικό κόμβο για τη μεταφορά εφοδίων και μαχητών προς το «Αφρικανικό Σώμα» (Africa Corps), τη διάδοχη δομή της ομάδας Wagner, η οποία ελέγχεται από το Κρεμλίνο και δραστηριοποιείται στη Λιβύη, το Μάλι, την Κεντροαφρικανική Δημοκρατία και άλλες αφρικανικές χώρες.
Η Χάνα Νοτ, ειδικός στη ρωσική εξωτερική πολιτική, δήλωσε ότι πλέον θεωρείται λιγότερο πιθανό η Ρωσία να μπορεί να χρησιμοποιεί τις συριακές βάσεις για στρατιωτικούς σκοπούς στο μέλλον, χωρίς ωστόσο να αποκλείεται εντελώς αυτό το ενδεχόμενο.
Σύμφωνα με το δημοσίευμα, η νέα συμφωνία επιτρέπει στη Ρωσία περιορισμένα δικαιώματα ανεφοδιασμού στρατιωτικών αεροσκαφών στη βάση Χμεϊμίμ.
Όμως δεν είναι το μόνο καθόσον έχουν επέλθει και άλλα γεγονότα που επηρεάζουν το Κρεμλίνο να διατηρήσει την παγκόσμια επιρροή του, ενώ ο πόλεμος στην Ουκρανία συνεχίζεται.
Εκτός από την απώλεια του καθεστώτος του Μπασάρ αλ Άσαντ, η Ρωσία δεν κατάφερε να αποτρέψει τη σύλληψη του φιλορώσου προέδρου της Βενεζουέλας, Νικολάς Μαδούρο, από αμερικανικές ειδικές δυνάμεις.
Παράλληλα, ο Ούγγρος πρωθυπουργός Βίκτορ Όρμπαν, του οποίου η κυβέρνηση αποτελούσε συχνά τον «Δούρειο Ίππο» του Κρεμλίνου στην Ευρωπαϊκή Ένωση, υπέστη εκλογική ήττα.
Επιπλέον η ρωσική επιρροή έχει επίσης μειωθεί στον Νότιο Καύκασο, καθώς η Αρμενία και το Αζερμπαϊτζάν, δύο πρώην σοβιετικές δημοκρατίες, φαίνεται να απομακρύνονται σταδιακά από τη σφαίρα επιρροής της Μόσχας.
Παράλληλα, παραδοσιακοί σύμμαχοι της Ρωσίας εκπέμπουν ανησυχητικά μηνύματα για το Κρεμλίνο. Η Σερβία, μία από τις λίγες ευρωπαϊκές χώρες που δεν επέβαλαν κυρώσεις στη Ρωσία μετά την εισβολή στην Ουκρανία, υποδέχθηκε την περασμένη εβδομάδα τον Ουκρανό πρόεδρο Βολοντίμιρ Ζελένσκι στην πρώτη του επίσκεψη από το 2022.
Η επίσκεψη Ζελένσκι στο Βελιγράδι ακολούθησε τη δημόσια έκκληση του προέδρου του Καζακστάν, Κασίμ-Γιομάρτ Τοκάγιεφ, προς τον Πούτιν να τερματίσει τον πόλεμο στην Ουκρανία.
Κατά τη διάρκεια συνομιλιών στην πόλη Ομσκ της Σιβηρίας, ο Τοκάγιεφ δήλωσε: «Είναι λυπηρό να πεθαίνουν νέοι άνθρωποι», ενώ, ο Ρώσος πρόεδρος φάνηκε εμφανώς άβολα κατά τη διάρκεια της τοποθέτησης του Καζάκου ηγέτη.
Θεωρούμε ότι η Ρωσία του Πούτιν έχει ήδη μπει σε μια φάση μείωσης την παγκόσμιας επιρροής της και όσο επιμένει σε ένα πόλεμο που με τον ρυθμό που εξελίσσεται δεν τις προσφέρει ουσιαστικά οφέλη θα μένει πίσω στον ανταγωνισμό με τους άλλους πόλους της παγκόσμιας επιρροής.
Χρήστος Καλογερόπουλος – Βαλκάνιος
Στρατηγικός Αναλυτής
Εξειδικευμένος σε Θέματα Διεθνούς Ασφάλειας
στη ΝΑ Μεσόγειο
