Η μοίρα είναι άραγε κάτι που μπορούμε να ρυθμίσουμε μόνοι μας ή καθορίζεται από μια ανώτερη δύναμη ; Η ιστορία της πατρίδας μας είναι πλούσια από μοιραία γεγονότα και αποδεικνύει ότι: Οι λαοί καθορίζουν τη μοίρα με τις αποφάσεις τους.
«Οι άνθρωποι δεν είναι αιχμάλωτοι της μοίρας τους , αλλά των μυαλών τους» έλεγε ο Φραγκλίνος Ρούσβελτ.
Αφορμή γι’ αυτό το άρθρο είναι ένα απαισιόδοξο κλίμα που συναντώ σε συζητήσεις με φίλους και γνωστούς, που οδηγεί υποσυνείδητα σε παραίτηση, αδιαφορία και υποταγή στο πεπρωμένο. Έχοντας χάσει την επαφή με τις διαχρονικές αξίες του Ελληνισμού και της Ορθοδοξίας, χάσαμε τα στηρίγματα που κράτησαν τους Έλληνες σε δυσκολότερες περιπτώσεις.
Ό άνθρωπος γεννήθηκε για να παλεύει και να δημιουργεί, να διεκδικεί το καλύτερο για το μέλλον του και μέσα από τις δυσκολίες να ωριμάζει.
Καλώς ή κακώς η μακροχρόνια ειρήνη, η οικονομική πρόοδος και η επίπλαστη ευημερία είχαν ως αποτέλεσμα το βόλεμα και την καλοπέραση. Περιμέναμε τα πάντα από το κράτος και τους συμμάχους. Έτσι ξεχάσαμε ότι τίποτε δεν είναι δεδομένο, ότι είναι πιο δύσκολο να διατηρήσεις ότι έχεις καταφέρει, από το να φτιάξεις κάτι καινούργιο.
Ας πάμε ξανά πίσω στην ιστορία. Η αντίσταση των 300 του Λεωνίδα στις Θερμοπύλες, η νίκη στο Μαραθώνα, το αθάνατο ’21, η επέκταση της Ελλάδας με τους Βαλκανικούς πολέμους, το έπος του ’40, είναι μερικά γεγονότα που ο Έλληνας πήρε τη μοίρα στα χέρια του.
Κάποτε κυριαρχούσε το Ελληνικό εμπόριο στη Βαλκανική και τη Μικρά Ασία, η Ορθοδοξία και ο πολιτισμός μας, ήταν φάροι για να μεγαλουργούμε και έστελναν παγκόσμια μηνύματα. Σήμερα έχουμε καταστεί απλά «ενεργούμενα» ξένων συμφερόντων.
Ο αείμνηστος Τάσος Παπαδόπουλος, ο πρόεδρος της Κυπριακής δημοκρατίας, πήρε επάνω του ως όφειλε την ευθύνη, στάθηκε ηρωικά και με τον εμπνευσμένο λόγο του μοιράστηκε το όραμα του με τους συμπατριώτες του, που είχαν αρχίσει να λυγίζουν στις πιέσεις και τις φωνές της δήθεν λογικής. «Πως γίνεται οι άλλοι να ορίζουν λίγο-λίγο τη μοίρα μας, να μας την επιβάλλουν κι’ εμείς να τη δεχόμαστε;» (Γιάννης Ρίτσος).
« …Όλες οι ανατροπές, όλες οι μεγάλες αλλαγές έγιναν από ηρωικούς ανθρώπους, κυρίως νέους. Όχι από συμβιβασμένους ούτε από αγανακτισμένους, αλλά από υγιώς επαναστατημένους. Όχι με βία, αλλά με δύναμη και αποφασιστικότητα. Όχι με μηδενιστικές επιλογές, αλλά με καθαρότητα, ηρωισμό και εξυπνάδα…» (Μητροπολίτης Μεσογαίας κ.κ. Νικόλαος ).
Τίποτα λοιπόν δεν μπορεί με βεβαιότητα να επιβληθεί, αν εμείς δεν συμφωνούμε. Αρκεί να πάρουμε ξανά τη μοίρα μας στα χέρια μας και να την διαμορφώσουμε σύμφωνα με τα δικά μας εθνικά συμφέροντα. Τα συμφέροντα του έθνους είναι ταυτισμένα με το συμφέροντα του καθενός από μας. Βέβαια ο πόλεμος κατά του έθνους καλά κρατεί ,αλλά αυτό δεν μας φοβίζει .
Ας αφήσουμε λοιπόν τη ψυχή μας να πλημμυρίσει ΕΛΛΑΔΑ, ας ξαναβρούμε την αυτοπεποίθηση μας, κι’ ένα κοινό σκοπό, ας κοιτάξουμε πρώτα «ψηλά», μετά «πίσω» για να πάρουμε ευλογία και δύναμη, κι’ ύστερα ας πάρουμε φόρα προς τα εμπρός. Να βροντοφωνάξουμε ΑΕΡΑ και τότε θα διαπιστώσουμε ότι και τα λιοντάρια θα κάτσουν κάτω απορημένα.
Και εμείς οι απλοί καθημερινοί άνθρωποι θα συνεχίσουμε ΝΑ ΑΥΤΟΠΡΟΣΔΙΟΡΙΖΟΜΑΣΤΕ ΩΣ ΕΛΛΗΝΕΣ.
Σας προτείνω να ακούσετε ολόκληρο το τραγούδι των IRON MAIDEN, ” ALEXANDER THE GREAT” και να διαβάσετε τους στίχους που μιλάνε για «…εξάπλωση του Ελληνισμού στην Ασία ….έστρωσε το δρόμο του Χριστιανισμού…». Όπως με ενημέρωσαν φίλοι, στη φετινή καλοκαιρινή συναυλία τους, ανέφεραν οι τραγουδιστές, ότι τους απαγορεύτηκε να παίξουν το επικό τραγούδι, αλλά μόνο να απαγγείλουν τους στίχους.
Του Απόστολου Τσιμογιάννη
Υποστράτηγος (ε.α), με μεγάλη επιτελική και διοικητική εμπειρία στον τομέα των Millitary Logistics. Έχει υπηρετήσει σε ανάλογη επιτελική θέση του NATO/NSPA. Είναι τακτικό μέλος της Ελληνικής Εταιρείας Logistics.
