Όπως αναφέρει σε άρθρο του στο «The Diplomat», o Kung Chan, ιδρυτής δεξαμενής σκέψης και ειδικός οικονομικός αναλυτής, υπάρχουν έξι διαφορετικές κρίσεις που αντιμετωπίζει ήδη ή θα αντιμετωπίσει η Κίνα στο μέλλον.
Καταρχάς, η Κίνα είναι μια από τις χώρες που αντιμετωπίζουν σοβαρό δημογραφικό πρόβλημα με τη μορφή γήρανσης του πληθυσμού. Ωστόσο, καθώς ο πληθυσμός της Κίνας μεγαλώνει και γερνάει, ακόμη και άλλες κοινές ασθένειες, όπως ο ιός της γρίπης, θα μπορούσαν να έχουν ένα εξίσου καταστροφικό αποτέλεσμα, ή ακόμα χειρότερο. Η πανδημική κρίση της Κίνας είναι επομένως στην πραγματικότητα μια εκδήλωση της κρίσης της γήρανσης, που φαίνεται στην εξάντληση των δημόσιων ιατρικών πόρων, ακόμη και των κοινωνικών πόρων, συμπεριλαμβανομένων των προετοιμασιών κηδείας.
Η δεύτερη κρίση εκτιμάται ότι θα ήταν μια επισιτιστική κρίση, η οποία έχει να κάνει κυρίως με το πώς χρησιμοποιήθηκε η γη στην Κίνα. Την περίοδο που η ακίνητη περιουσία άνθιζε στα τέλη του 20ού αιώνα, η γη έγινε πηγή κέρδους και όλο και λιγότερο χρησιμοποιήθηκε για αγροτική παραγωγή. Δεδομένου του τεράστιου πληθυσμού της χώρας, χωρίς αρκετή γη για την καλλιέργεια τροφίμων, το θέμα της σίτισης των κατοίκων της καθίσταται άλυτο για την Κίνα. Με την έκρηξη του πολέμου Ρωσίας-Ουκρανίας, η διασφάλιση του εφοδιασμού σε τρόφιμα της Κίνας έχει γίνει πλέον ένα σημαντικό ζήτημα. Εξάλλου, η Κίνα εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό σε σιτάρι, ηλιέλαια, λιπάσματα, καλαμπόκι, κριθάρι και άλλα προϊόντα διατροφής από την Ουκρανία και τη Ρωσία για εγχώρια κατανάλωση και παραγωγή τροφίμων.
Η τρίτη κρίση αφορά το χρέος η κατάσταση του οποίου φαίνεται ήδη να βρίσκεται σε κρίσιμο σημείο και εκτιμάται ότι θα επιδεινωθεί στο μέλλον. Τα προβλήματα να αναδύονται συνεχώς ενώ η περιουσία υποτιμάται διαρκώς. Επειδή η Κίνα έχει τεράστιο ποσό χρέους νοικοκυριών, η αύξηση των επιτοκίων, που θα μπορούσε να εφαρμοστεί ως λύση, θα προκαλέσει σοβαρή κοινωνική αναταραχή, όπως αποδεικνύεται από τη συλλογική άρνηση των αγοραστών κατοικιών να πληρώσουν τα στεγαστικά τους δάνεια το 2022. Μια τέτοια κατάσταση σημαίνει ότι η χρηματοπιστωτική κρίση έχει βαθύνει σε σημείο που η Λαϊκή Τράπεζα της Κίνας έχει χάσει ουσιαστικά την ικανότητα να ρυθμίζει τις νομισματικές πολιτικές αυξάνοντας τα επιτόκια.
Τέταρτον, είναι η γεωπολιτική κρίση . Για πολύ καιρό, η Κίνα φαινόταν να πιστεύει πραγματικά ότι η άνοδός της δεν είχε καμία σχέση με την παγκόσμια γεωπολιτική και ότι αυτό που πέτυχε εξαρτιόταν εξ ολοκλήρου από τους ίδιους τους εργατικούς Κινέζους. Ωστόσο, ο συνεχιζόμενος πόλεμος στην Ουκρανία άνοιξε ένα παράθυρο στην Κίνα να δει την πολυπλοκότητα της γεωπολιτικής. Ως εκ τούτου η Κίνα πρέπει να αντιμετωπίσει την επέλαση των γεωπολιτικών αλλαγών σε όλα τα μήκη και πλάτη του κόσμου.
Πέμπτη είναι η κρίση της εφοδιαστικής αλυσίδας, αποτέλεσμα της εποχής της παγκοσμιοποίησης. Η Κίνα εμπλέκεται βαθιά σ’ αυτήν και είναι ο περισσότερο ωφελημένος, αλλά το Πεκίνο δεν έχει ούτε την ικανότητα ούτε την προθυμία να κάνει περισσότερα για να διατηρήσει τη διαδικασία παγκοσμιοποίησης καθώς υφίσταται αυξανόμενη πίεση. Η διφορούμενη στάση της Κίνας απέναντι σε τέτοια σημαντικά γεγονότα όπως ο πόλεμος στην Ουκρανία, ο οποίος διέλυσε σοβαρά την παγκοσμιοποίηση, έχει φυσικά τονώσει περαιτέρω την απο-παγκοσμιοποίηση. Στον τεράστιο μετασχηματισμό που συντελείται, οι αλυσίδες εφοδιασμού όλων των τομέων στον κόσμο αναπόφευκτα θα αναδιαρθρωθούν, θα αναδιοργανωθούν και θα αναμορφωθούν. Αυτό θα συνεπάγεται πολλά κεφάλαια, καθώς και τεράστιο αριθμό χρεοκοπιών και χρεών.
Η κρίση αυτή έχει ήδη έντονες επιπτώσεις στην Κίνα. Για παράδειγμα, η χώρα αντιμετωπίζει κυρώσεις και περιορισμούς στον τομέα των ημιαγωγών που δεν οφείλονται αποκλειστικά σε γεωπολιτικούς παράγοντες. Είναι επίσης ένα αποτέλεσμα της αναδιάρθρωσης της εφοδιαστικής αλυσίδας σε διάφορες χώρες, ιδιαιτέρως στις ΗΠΑ, που επιδιώκουν να δημιουργήσουν ιδιόκτητες, αξιόπιστες και ανθεκτικές στον κίνδυνο, αλυσίδες εφοδιασμού.
Έκτη είναι η κρίση αστικοποίησης . Λαμβάνοντας υπόψη όλες τις κρίσεις που σχετίζονται με την οικονομία και την κοινωνία της Κίνας, πολλές από αυτές προκαλούνται από την ίδια την ανάπτυξη, ως παράπλευρες απώλειες, επειδή η βασική αιτία είναι η ανώμαλη ανάπτυξη της αστικοποίησης της Κίνας. Πριν από την αστικοποίηση, ο αστικός πληθυσμός ήταν λιγότερο από 100 εκατομμύρια, και τα υπόλοιπα σχεδόν 700 εκατομμύρια ζούσαν σε αγροτικές περιοχές. Σήμερα ο πληθυσμός της Κίνας έχει φτάσει τα 1,4 δισεκατομμύρια, με πάνω από 880 εκατομμύρια από αυτούς να ζουν σε πόλεις. Αυτό σημαίνει ότι εκατοντάδες εκατομμύρια άνθρωποι της υπαίθρου έχουν μετακινηθεί στις πόλεις. Λόγω της ραγδαίας αλλαγής, οι πόλεις κατά μία έννοια παρέμειναν χωριά, με τη διαχείριση τύπου χωριού να επιβάλλεται στην αστική διοίκηση.
Το πιο σοβαρό είναι ότι η αστικοποίηση απαιτεί πάντα μεγάλη έκταση γης για ακίνητα. Όταν η ακίνητη περιουσία ευδοκιμεί, θα καταστρέψει άλλους κλάδους και θα δημιουργήσει οικονομική κρίση. Επομένως, η οικονομική (χρέος) και επισιτιστική κρίση της Κίνας είναι απλώς μια επιφανειακή αντανάκλαση της πιο βαθιάς κρίσης της αστικοποίησης.
Όλα αυτά είναι αποτέλεσμα της οικονομικής ανάπτυξης, της ανόδου του μέσου βιοτικού επιπέδου και παρατηρούνται στις δυτικές κοινωνίες, όπου ο καπιταλισμός και η ελεύθερη αγορά, έχουν δημιουργήσει μια αντιστροφή ανάπτυξης και προόδου !
Στο μέλλον, αυτές οι κρίσεις εκτιμάται ότι θα οδηγήσουν σε ανάσχεση της ανάπτυξης και θα επηρεάσουν σε βαθύτερο επίπεδο τη κοινωνία, προκαλώντας όλο και πιο ρεαλιστικά προβλήματα και συγκρούσεις.
Απόστολος ΤσιμογιάννηςΟ Απόστολος Τσιμογιάννης είναι Υποστράτηγος (ε.α), με μεγάλη επιτελική και διοικητική εμπειρία στον τομέα των Millitary Logistics. Έχει υπηρετήσει σε ανάλογη επιτελική θέση του NATO/NSPA. Είναι τακτικό μέλος της Ελληνικής Εταιρείας Logistics.
