Στις αρχές της δεκαετίας του 1970, ο Σύμβουλος Εθνικής Ασφάλειας των ΗΠΑ, Χένρι Κίσινγκερ, έκανε ένα διπλωματικό «πραξικόπημα» πραγματοποιώντας μυστική επίσκεψη στην Κίνα.
Μετά από δύο δεκαετίες παγωμένων σχέσεων, η Ουάσιγκτον έφτασε σε μια ιστορική ύφεση με το Πεκίνο, χτυπώντας δύο στόχους με ένα μόνο βέλος. Οι ΗΠΑ ήλπιζαν να χρησιμοποιήσουν την Κίνα ως αντιστάθμισμα της σοβιετικής εξουσίας και επιρροής.
Η ιδέα του Κίσινγκερ ήταν να χρησιμοποιήσει την Κίνα για να περιορίσει τη Σοβιετική Ένωση. Η κολοσσιαία επιτυχία αυτής της πολιτικής άφησε βαθύ αντίκτυπο στη σκέψη της εξωτερικής πολιτικής των ΗΠΑ.
Ωστόσο, οι ΗΠΑ πήραν επίσης ένα πικρό μάθημα. Ενώ ήταν σε θέση να περιορίσει τη Σοβιετική Ένωση, βοήθησε έμμεσα στην άνοδο της Κίνας, του «κοιμώμενου γίγαντα» της Ασίας. Μέσα σε δύο δεκαετίες από την ύφεση του Κίσινγκερ, η Σοβιετική Ένωση έπαψε να υπάρχει, αλλά το Πεκίνο αναδείχθηκε ως ο κύριος αντίπαλος των ΗΠΑ.
Σύντομα, οι ΗΠΑ αναζητούσαν εταίρους για να αντιμετωπίσουν την επιρροή του Πεκίνου.
Ερχόμαστε στη δεκαετία του 2020, πέντε δεκαετίες μετά την ιστορική ύφεση των ΗΠΑ-Κίνας, όπου η Ουάσιγκτον εξακολουθεί να ακολουθεί μια παρόμοια πολιτική, αλλά σε πολύ ευρύτερη κλίμακα, και με την προϋπόθεση διασφάλισης ότι δεν θα δημιουργήσει μια νέα Κίνα. Και όπως λέει ο Κινέζος φιλόσοφος Κομφούκιος «Το να μη διορθώνει κανείς τα λάθη του είναι μεγάλο λάθος».
Οι ΗΠΑ προσπαθούν να χρησιμοποιήσουν την Ινδία ως μέσο για να περιορίσουν την Κίνα, τον κύριο αντίπαλό της. Ωστόσο, οι ΗΠΑ δεν θέλουν να επαναλάβουν το ίδιο λάθος που έκαναν τη δεκαετία του 1970. Η Ινδία είναι ήδη η πολυπληθέστερη χώρα του κόσμου και η τέταρτη μεγαλύτερη οικονομία στον κόσμο, σε πορεία να κερδίσει τη τρίτη θέση μέχρι το 2028.
Έτσι, για να διασφαλιστεί ότι το Νέο Δελχί δεν θα αμφισβητήσει την Ουάσιγκτον στο μέλλον, οι ΗΠΑ χρησιμοποιούν επίσης το Πακιστάν για να περιορίσουν την Ινδία και το Αφγανιστάν για να περιορίσουν το Πακιστάν, ενώ ταυτόχρονα ασχολούνται με τους Ταλιμπάν για να κρατήσουν το Αφγανιστάν εκτός ισορροπίας.
Εικόνα 1 ΙΝΔΙΑ ΚΙΝΑ ΠΑΚΙΣΤΑΝ ΑΦΓΑΝΙΣΤΑΝ
Εν ολίγοις, οι ΗΠΑ διασφαλίζουν ότι ολόκληρη η περιοχή είναι στα άκρα παίζοντας τη μία πλευρά εναντίον της άλλης, διασφαλίζοντας παράλληλα ότι κάθε παίκτης εξαρτάται από τις ΗΠΑ.
Οι ΗΠΑ μετά τη πτώση της Σοβιετικής Ένωσης, απόλαυσαν μια μονοκρατορία για τουλάχιστον δυο δεκαετίες. Ωστόσο, τα πράγματα άρχισαν να αλλάζουν μετά το 2010, καθώς το ΑΕΠ της Κίνας ξεπέρασε αυτό της Ιαπωνίας και η πρωτοβουλία Belt and Road επέκτεινε την επιρροή της.
Οι ΗΠΑ αναγνώρισαν ότι ο περιορισμός της επιρροής της Κίνας στον Ειρηνικό είναι ζωτικής σημασίας για τον μετριασμό της παγκόσμιας επιρροής της και αναγκάστηκαν να απελευθερώσουν σημαντικούς πόρους προς τον Ινδό-Ειρηνικό, για να περιορίσουν την αυξανόμενη επιρροή της Κίνας.
Στο πλαίσιο αυτής της στρατηγικής, οι ΗΠΑ άλλαξαν την ορολογία Ασίας-Ειρηνικού, σε Ινδό-Ειρηνικό, για να υπογραμμίσουν ότι η Ινδία έχει ανάλογα διακυβεύματα στην περιοχή και ότι η Κίνα δεν μπορεί να αντιμετωπίσει τον Ειρηνικό ως αυλή της.
Οι ΗΠΑ άρχισαν να αντιμετωπίζουν την Ινδία ως αντίβαρο στην Κίνα. Η επιδημία του κορονοϊού το 2020 στην Κίνα και η στρατιωτική σύγκρουση των δύο στα Ιμαλάια, που είχε ως αποτέλεσμα πολλαπλούς θανάτους και από τις δύο πλευρές, έδωσε στις ΗΠΑ περαιτέρω ευκαιρία να δημιουργήσουν μια σφήνα μεταξύ των δύο ασιατικών δυνάμεων.
Η άτυπη συμμαχία των ΗΠΑ, της Ινδίας, της Ιαπωνίας και της Αυστραλίας (QUAD), που ξεκίνησε το 2017, για την προώθηση ενός «Ελεύθερου και Ανοιχτού Ινδό-Ειρηνικού» (FOIP), έφτασε σε ένα σημαντικό ορόσημο το 2021 με τη συμμετοχή των χωρών της QUAD στα γυμνάσια Malabar. Η άτυπη συμμαχία έχει επίσης χαρακτηριστεί ως ασιατικό «ΝΑΤΟ», που στρέφεται κατά της Κίνας.
Μετά την πανδημία του κορονοϊού, οι ΗΠΑ άρχισαν επίσης να εφαρμόζουν μια πολιτική «αποσύνδεσης» από την Κίνα, μετατοπίζοντας τις κρίσιμες αλυσίδες εφοδιασμού τους μακριά από την Κίνα, στην Ινδία. Η πολιτική αυτή είχε τη δυνατότητα να στηρίξει και τον μεταποιητικό τομέα της Ινδίας.
Επιπλέον, κατά την τελευταία δεκαετία, οι ΗΠΑ έχουν υπογράψει αρκετές σημαντικές αμυντικές συμφωνίες με την Ινδία, οι οποίες έχουν ενισχύσει την πρόσβαση της Ινδίας σε γεωχωρικά δεδομένα των ΗΠΑ και διευκόλυναν κοινές ασκήσεις και περιπολίες.
Ωστόσο, ενώ χρησιμοποιούν την Ινδία για να περιορίσουν την Κίνα, την ίδια στιγμή, οι ΗΠΑ χρησιμοποιούν το Πακιστάν για να περιορίσουν την Ινδία και χρησιμοποιούν το Αφγανιστάν για να περιορίσουν το Πακιστάν.
Μετά την επιστροφή του Τραμπ στον Λευκό Οίκο τον Ιανουάριο του τρέχοντος έτους, έχει παρατηρηθεί μια σαφής στροφή στην πολιτική των ΗΠΑ, έναντι του Πακιστάν. Ο αρχηγός του πακιστανικού στρατού, Ασίμ Μουνίρ, έχει επισκεφθεί τις ΗΠΑ τρεις φορές από τον Ιούνιο (Ο στρατός ελέγχει τις πακιστανικές εκάστοτε κυβερνήσεις). Ο Μουνίρ βρέθηκε και πάλι στις ΗΠΑ το περασμένο Αύγουστο, όπου έκανε πυρηνικές απειλές κατά της Ινδίας από το αμερικανικό έδαφος.
Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου, οι ΗΠΑ έχουν επίσης υπογράψει αρκετές εμπορικές συμφωνίες με το Πακιστάν και έχουν δεσμεύσει μια επένδυση 500 εκατομμυρίων δολαρίων ΗΠΑ για την εξερεύνηση κρίσιμων ορυκτών και πετρελαίου στο Πακιστάν.
Πολλοί αναλυτές θεωρούν αυτή τη στάση των ΗΠΑ, ως μια προσπάθεια να αντισταθμίσουν μια ανερχόμενη Ινδία, η οποία είναι όλο και πιο σίγουρη για τις δυνατότητές της και ακολουθεί μια έντονα ανεξάρτητη εξωτερική πολιτική. Άλλωστε, η Ινδία δεν έχει σταματήσει τις αγορές πετρελαίου, ούτε έχει υποβαθμίσει την αμυντική της συνεργασία με τη Ρωσία.
Ο Τραμπ έχει επίσης επιβάλει δασμούς 50% στην Ινδία, τον υψηλότερο δασμό που επιβάλλεται σε οποιαδήποτε χώρα. Επιπλέον, στις 25 Σεπτεμβρίου, ο Τραμπ επέβαλε δασμούς 100% στον ινδικό φαρμακευτικό τομέα. Οι δασμοί ερμηνεύονται ευρέως ως τιμωρία για την ανεξάρτητη εξωτερική πολιτική της Ινδίας.
Και ενώ οι ΗΠΑ χρησιμοποιούν το Πακιστάν για να κρατήσουν την Ινδία εκτός ισορροπίας, ταυτόχρονα, η Ουάσιγκτον χρησιμοποιεί επίσης την Καμπούλ για να κρατήσει το Ισλαμαμπάντ στα άκρα.
Ο Τραμπ εξέφρασε την επιθυμία του να ανακτήσει τον έλεγχο της αεροπορικής βάσης του Μπαγκράμ στο Αφγανιστάν. Αν και οι Ταλιμπάν είναι αρνητικοί, η πιθανότητα μιας συμφωνίας μεταξύ των Ταλιμπάν και των ΗΠΑ δεν μπορεί να απορριφθεί εντελώς.
Εάν η συμφωνία περάσει, όχι μόνο οι ΗΠΑ θα επιστρέψουν στο Αφγανιστάν, αλλά οι Ταλιμπάν θα είναι επίσης σε θέση να επιτύχουν μια σκληρή συμφωνία με τις ΗΠΑ, ενδεχομένως εξασφαλίζοντας οικονομική και στρατιωτική βοήθεια από τις ΗΠΑ.
Οι Ταλιμπάν και το Πακιστάν έχουν ήδη παγερή σχέση, με συχνές συνοριακές συγκρούσεις. Το Ισλαμαμπάντ έχει επίσης κατηγορήσει επανειλημμένα τους Ταλιμπάν ότι υποστηρίζουν και παρέχουν ασφαλή καταφύγια σε τρομοκράτες που εδρεύουν στο Πακιστάν, ιδιαίτερα στο TTP.
Εάν οι Ταλιμπάν μπορέσουν να επιτύχουν μια άμεση συμφωνία με τις ΗΠΑ και να λάβουν οικονομική και στρατιωτική βοήθεια σε αντάλλαγμα, αυτό πρόκειται να ενθαρρύνει τους Ταλιμπάν και να αυξήσει τα προβλήματα για τον Πακιστανικό Στρατό.
Σαφώς, οι ΗΠΑ ακολουθούν μια επικίνδυνη πολιτική στη Νότια Ασία, υποστηρίζοντας πολλούς παίκτες ο ένας εναντίον του άλλου για να κρατήσουν όλα τα μέρη εκτός ισορροπίας.
Μένει να δούμε πόσο καιρό οι ΗΠΑ μπορούν να παίξουν αυτό το επικίνδυνο παιχνίδι και ποιος τελικά θα είναι ο πραγματικά ωφελημένος.
(By Nitin J Ticku Eurasian Times)
Απόστολος Τσιμογιάννης
Ο Απόστολος Τσιμογιάννης είναι Υποστράτηγος (ε.α), με μεγάλη επιτελική και διοικητική εμπειρία στον τομέα των Millitary Logistics. Έχει υπηρετήσει σε ανάλογη επιτελική θέση του NATO/NSPA και εξειδικεύεται σε θέματα Ευρασίας – Ινδοειρηνικού. Είναι τακτικό μέλος της Ελληνικής Εταιρείας Logistics
