Η πρόσφατη υπογραφή συμφωνίας με τη γειτονική χώρα αποτελεί σύμφωνα με τους περισσότερους αναλυτές, αδικαιολόγητη παραχώρηση εθνικών δικαιωμάτων, ιστορικής μνήμης και καθίσταται προάγγελος νέων προβλημάτων στην περιοχή. Ακόμα και οι υπέρμαχοι της λύσης στέκονται διστακτικά απέναντι σ’ αυτή τη λύση. Τα ιδεολογήματα και οι αλυτρωτισμοί δεν λύνονται με συμφωνίες και η συμφιλίωση των λαών δεν επιβάλλεται.
Τα στελέχη και τα στρατευμένα παιδιά των ΕΔ πενθούν, ο πόνος βουβός. Αναλογίζονται τις θυσίες, τους αγώνες, τις κακουχίες και το θάνατο χιλιάδων ανδρών, του Ελληνικού στρατού, που πότισαν με το αίμα τους τα χώματα της Μακεδονίας, της Ηπείρου και της Θεσσαλίας για να απελευθερώσουν τους σκλαβωμένους συμπατριώτες μας. Η οργή διαδέχεται τη θλίψη και η ντροπή την ελπίδα.
Οι νικηφόρες μάχες του Μακεδονικού αγώνα και των Βαλκανικών πολέμων, προσέφεραν στιγμές εθνικής υπερηφάνειας και απάλυναν τον πόνο των μανάδων που έχασαν τα παιδιά τους, για να μπορούμε εμείς σήμερα να ζούμε ευτυχισμένοι και ελεύθεροι.
Δυστυχώς λανθασμένοι πολιτικοί χειρισμοί και καιροσκοπισμοί είχαν ως αποτέλεσμα να χαθεί μέρος των απελευθερωμένων εδαφών προς χάριν συσχετισμών ή άλλων συμφερόντων, ενίοτε δε και υπέρ όσων ήταν στο στρατόπεδο των ηττημένων. Σήμερα ζούμε μια ανάλογη κατάσταση που δημιουργεί συνθήκες αβεβαιότητας σε μια ήδη τραυματισμένη ελληνική κοινωνία. Οι δικαιωματιστές οδηγούν την Ελλάδα σε μια εθνική ήττα.
Πιστεύω ότι εκφράζω το σύνολο των στελεχών των ΕΔ που σήμερα αισθάνονται προδομένοι και ηττημένοι χωρίς να δώσουν καμία μάχη, χωρίς να χάσουν κανένα πόλεμο. Ανάλογα συναισθήματα θυμάμαι να έχω νοιώσει από την εξέλιξη της κρίσης των Ιμίων.
Η διαχρονική συμβολή των ΕΔ υπήρξε πάντα και παραμένει η πιο γνήσια έκφραση εθνικής κοινωνικής συνοχής. Η υποχρέωση στράτευσης αποτελεί την ελάχιστη υποχρέωση όλων των Ελλήνων, ανεξάρτητα κοινωνικής τάξης, μόρφωσης ή οικονομικής κατάστασης. Όλοι ίσοι μπροστά στη πατρίδα. Οι Έλληνες πολίτες θα πρέπει να ξαναμάθουν την εθελοντική προσφορά στην πατρίδα. Μόνο έτσι θα εμπεδώσουν την έννοια του συνεπούς πολίτη.
Όσον αφορά στις φωνές για πραξικοπήματα, δεν τις ακούμε και δεν μας αφορούν. Συνήθως θέλουν να υποκρύψουν την ανεπάρκεια και τους λανθασμένους χειρισμούς των πολιτικών. Όπως είχε πει ο αείμνηστος Κ. Μητσοτάκης : «Η ανεπάρκεια του πολιτικού συστήματος και η αδυναμία συνεννόησης έφερε τη δικτατορία του Μεταξά και του Παπαδόπουλου».
Κι’ αν χρειαστεί οι ΕΔ, θα είναι έτοιμες να στείλουν νέους «Π. Μελάδες» για να βγάλουν τα κάστανα απ’ τη φωτιά. Ίσως αυτή τη φορά προερχόμενους όχι από την αστική τάξη των Αθηνών, αλλά από κάποια επαρχιακή οικογένεια της Μακεδονίας. Ίσως ο Άγγελος να μπορούσε να είναι ένας απ’ αυτούς. Η καριέρα του ξεκίνησε πολύ δύσκολα και η ζωή τον δοκιμάζει (για λόγους συμβολισμού και μόνο δεν αναφέρομαι στον υπαξιωματικό που είναι μαζί του). Ίσως η μοίρα του επιφυλάσσει μια ηρωική σταδιοδρομία. Κάπως έτσι ξεκινάνε οι ήρωες.
Τιμή και δόξα
Στους ηρωικούς προγόνους μας που θυσιάστηκαν για την πατρίδα. Οι ήττες δεν μας πτοούν, μας δίνουν δύναμη να σκεφτούμε τα λάθη μας, να διορθωθούμε και να κερδίσουμε πάλι. Υποκλινόμαστε με σεβασμό στις πολεμικές σημαίες και παρακαλούμε την ΠΑΝΑΓΙΑ να δώσει δύναμη και κουράγιο στους φυλακισμένους συναδέλφους μας και σε όλους μας και να μας προστατεύσει από τα χειρότερα.
Απόστολος Τσιμογιάννης
* Ο Απόστολος Τσιμογιάννης είναι Υποστράτηγος (ε.α), με μεγάλη επιτελική και διοικητική εμπειρία στον τομέα των Millitary Logistics. Έχει υπηρετήσει σε ανάλογη επιτελική θέση του NATO/NSPA. Είναι τακτικό μέλος της Ελληνικής Εταιρείας Logistics.
