.ΣΥΓΓΡΑΦΕΑΣ Ο ΕΠΙ ΧΡΟΝΙΑ ΙΣΤΟΡΙΚΟΣ ΑΝΑΛΥΤΗΣ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ΣΥΜΕΩΝΙΔΗΣ
Η «Απόκρυφη Βιογραφία» του Μεγάλου Αλεξάνδρου, είναι το βιβλίο που διαφωτίζει και συμπληρώνει τα μεγάλα κενά που υπάρχουν σχετικά με τον Μέγα Αλέξανδρο. Έως τώρα οι γνώσεις για τον Αλέξανδρο που βασίζονται κυρίως στο έργο του Αρριανού, του Διοδώρου του Σικελιώτη, του Κόιντου Κούρτιου Ρούφου, του Πλουτάρχου και του Ιουστίνου. Κεντρική θέση κατέχει η «Αλεξάνδρου Ανάβασις» του Αρριανού που και μεν εκτυλίσσει τα γεγονότα της εκστρατείας με μία χρονολογική σειρά, αλλά από την άλλη αιχμαλωτίζει την προσωπικότητα του Αλεξάνδρου σε μια περιγραφή γεγονότων σε μια περιγραφή γεγονότων που έχουν να κάνουν μόνο με την εκστρατεία. Ο Αλέξανδρος όμως δεν είναι μόνο η ηγετική φυσιογνωμία της εκστρατείας, λείπει ο ίδιος ο Αλέξανδρος. Λείπει η βιογραφία του. Το μεγαλύτερο ποσοστό των μελετητών που ασχολήθηκαν με τον Αλέξανδρο, παγιδεύτηκαν στην ιστορία του Αρριανού και στην πραγματικότητα εκλαμβάνουν τον Αλέξανδρο ως συμπλήρωμα της εκστρατείας. Τα ζητήματα των ιστορικών στιγμών έχουν αναλυθεί με προσοχή και ευρύτητα, αλλά πάντα εκείνο που δέσποζε ήταν οι μάχες και τα αποτελέσματα τους. Απουσιάζει η πνευματική προσωπικότητα, η ενασχόληση του με τη φιλοσοφία και τις τέχνες, οι αθλητικές ικανότητες του, οι θρησκευτικές πεποιθήσεις του, η παιδεία και η επιρροή του Αριστοτέλη στο σχεδιασμό πολλών οραμάτων του. Απουσιάζει δηλαδή ο ίδιος ο εαυτός του. Γι’ αυτό το λόγο αυτό το βιβλίο δεν ασχολείται καθόλου με όσα έχουν να κάνουν με την εκστρατεία αλλά με τα πνευματικά και υπερβατικά θέματα σχετικά με τον Αλέξανδρο.
Αυτή η βιογραφία που καλείται «Απόκρυφη» για τον λόγο ότι όλα τα στοιχεία που συλλέχθηκαν και εδράζεται η μελέτη δεν υπάρχουν σε ένα συγκεκριμένο αρχαίο σύγγραμμα αλλά είναι διασκορπισμένα και αθέατα σε δεκάδες χιλιάδες σελίδες. Το εγχείρημα της συλλογής όλων αυτών των διασπαρθέντων στοιχείων ήταν το πρώτο βήμα και η αφετηρία μιας πολύ δύσκολης, κοπιαστικής και επίπονης προσπάθειας σ’ έναν διάπλου χωρίς πυξίδα. Μια αναζήτηση στοιχείων σέ όλη την αρχαία ελληνική γραμματεία στους Λατίνους συγγραφείς, στους εκκλησιαστικούς συγγραφείς, στους χριστιανούς Απολογητές, στους Βυζαντινούς ιστορικούς και χρονογράφους , στα κλασσικά κείμενα των παραδόσεων των λαών της Ανατολής , στους Δυτικούς και Ασιάτες περιηγητές του Μεσαίωνα, στα εκθέματα των μουσείων, στις συλλογές νομισμάτων. Η πνευματική υπόσταση του Αλεξάνδρου μοιάζει με το Ορφικό κοσμικό αυγό που διασκορπίσθηκε στον αχανή ωκεανό τους Σύμπαντος. Μοιάζει σαν πνευματική βροχή που ξεδίψασε τις χέρσες περιοχές της οικουμένης. Η κυματική ενέργεια της πνευματικότητας του διαπέρασε τους αιώνες και βρισκόταν μπροστά και άνωθεν από την εξέλιξη της πνευματικής ιστορίας. Οι Μακεδόνες βασιλείς των ελληνιστικών βασιλείων , οι Ρωμαίοι αυτοκράτορες τον μιμήθηκαν, οι Βυζαντινοί αυτοκράτορες που τον θαύμαζαν όπως και ο Μωάμεθ ο Β’ και οι υπόλοιποι Μωαμεθανοί μέχρι και τον Φρειδερίκο τον Β’ της Πρωσίας τον 18ο αι επηρεάσθηκαν και μιμήθηκαν τα πρότυπα βασιλείας του. Παράλληλα όμως υπήρξαν και αντίπαλοι του που προσπάθησαν να παραποιήσουν και να αλλοιώσουν κάθε χειρόγραφο που αναφερόταν στον Αλέξανδρο όπως και κάθε μνημείο τέχνης όπως τα αγάλματα και τους πίνακες που τον απεικόνιζαν ακόμη και τους ναούς που ήταν αφιερωμένοι στην μνήμη του.
Γι’ αυτό το λόγο υπάρχουν λιγοστές αποσπασματικές αναφορές που μαρτυρούν την βιογραφία του. Η ιστορία της εκστρατείας συντάχθηκε ψαλιδίζοντας οτιδήποτε περίσσευε από το πλαίσιο του ιμπεριαλιστικού προτύπου που εξυπηρετούσε τους σκοπούς των Ρωμαίων αυτοκρατόρων. Από τότε ξεκινά και η αποδόμηση της βιογραφίας του. Όπως κάθε ανώτερη οντότητα έτσι και γύρω από τον Αλέξανδρο υπάρχει μία αινιγματική αύρα. Στον Αλέξανδρο επικρατεί μία αινιγματική φύση. Η γέννηση του Αλεξάνδρου αλλά και τα γεγονότα που επακολούθησαν αποτελούν ένα θεμελιώδες μυστήριο που απασχόλησε έντονα εκείνη την εποχή τους διανοουμένους. Στην Περσική παράδοση θεωρείται ότι ήταν αποτέλεσμα της σύλληψης με την επιφάνεια ενός Θεού αλλά και σέ όλες τις εκδόσεις του λαϊκού μυθιστορήματος του Καλλισθένη ο Αλέξανδρος γεννήθηκε κατόπιν της συνεργίας θεϊκών και ανθρωπίνων δυνάμεων ως μία μοναδική και ανεπανάληπτη συγκέντρωση και σύγκληση πνευματικής ενέργειας σε ένα ον. ‘Όπως και τα μεταφυσικά φαινόμενα μετά τον θάνατο του που έμεινε αναλλοίωτο το σώμα του σε μία βιολογική αδράνεια για αρκετές εβδομάδες μέχρι να αποφασίσουν οι διάδοχοι στρατηγοί που θα κατέληγε έχει άρρηκτη σχέση με τα φαινόμενα της γέννησης του. Ήταν οι παραδοξότητες ενός μεταθανάτιου φαινομένου που κατατρόμαξαν τους Αιγυπτίους και Χαλδαίους ταριχευτές όταν αντίκρυσαν το αδρανές και αναλλοίωτο σώμα του. Συνεχίσθηκαν και στους Ρωμαίους αυτοκράτορες και σε μέλη της Πτολεμαικής δυναστείας που είχαν σχέση με τα προσωπικά αντικείμενα του έχοντας όλοι αφύσικη κατάληξη. Εξετάζεται επίσης η αναδρομή και η ανίχνευση ομοειδών γεγονότων αντίθετα στο χρόνο όπως αυτά που συνέβησαν μέσα στην έρημο στην πορεία προς το ιερό του Άμμωνος Διός.
Δύο αιώνες πριν, επιχειρώντας να κάνει το ίδιο ο Πέρσης Καμβύσης με ένα στρατό από πενήντα χιλιάδες στρατιώτες μέσα σε μερικές στιγμές εξαφανίστηκε μυστηριωδώς αποτελώντας ένα από τα μεγαλύτερα μυστήρια της Αρχαίας ιστορίας που επιτείνεται από το γεγονός των παραδόξων φαινομένων που συνέβησαν όταν επιχείρησε τη ίδια πορεία ο Αλέξανδρος. Σ’ ένα από τα μεγαλύτερα από τα δεκαπέντε άγνωστα κεφάλαια αυτής της βιογραφίας του, εξετάζεται η σχέση της γεωπολιτικής και μυθολογικής προϊστορίας, η σχέση της γεωπολιτικής θέσης και μυθολογίας σε συνδυασμό με την Σουμεριακή θεουργία και την ιερατική παρουσία των Χαλδαίων. Διαφωτίζεται σε αυτό το κεφάλαιο η απόφαση του Αλεξάνδρου να καταστήσει τη Βαβυλώνα πρωτεύουσα του παγκόσμιου κράτους. Επίσης αποκαλύπτεται ο ιερός αριθμός του η αινιγματική κατασκευή των Τρωικών όπλων κι η μυστηριώδης σχέση με την Ομηρική Ιλιάδα. Όπως σε κάθε προσέγγιση με το αινιγματικό και απόκρυφο έτσι και στην βιογραφία του Αλεξάνδρου ξεκλειδώνονται οι μεταφυσικοί κλειδάριθμοί του αιθερικού χάρτη όπου ο Αλέξανδρος αναδύεται φωτεινός και μεγαλοπρεπής. Αυτό το βιβλίο είναι μέρος της ολοκληρωμένης μελέτης από μια συγκεκριμένη μεθοδολογία δεικνύεται ότι αυτά που γνωρίζουμε είναι μόνο το 15 έως είκοσι τοις % αυτών που δεν γνωρίζουμε.
Αλέξανδρος Συμεωνίδης
