EΠΙΚΙΝΔΥΝΗ Η ΑΠΟΧΩΡΗΣΗ ΤΩΝ ΗΠΑ ΑΠΟ ΤΟ ΑΦΓΑΝΙΣΤΑΝ/ΚΑΙ ΜΕ ΒΑΡΙΕΣ ΣΥΝΕΠΕΙΕΣ……
Γράφει Ο Δρ Αθανάσιος Ε Δρούγος
Διεθνολόγος- Γεωστρατηγικός Αναλυτής
“Πολύ χειρότερο από την επιλογή του να μην επεμβαίνουμε είναι να επεμβαίνουμε χωρίς ουσία και αντικειμενικό σκοπό”
Η αποχώρηση των συμμαχικών δυνάμεων από το Αφγανιστάν που ανακοίνωσε ο Τζο Μπάιντεν είναι ολέθρια. Οι κυριότεροι σύμμαχοι των ΗΠΑ που οι ίδιοι από το 2001 έχουν επενδύσει τεράστιους στρατιωτικούς και οικονομικούς πόρους για την ανοικοδόμηση του Αφγανιστάν , ανησυχούν έντονα και δικαιολογημένα ότι οι Ταλιμπάν θα επιστρέψουν στην εξουσία στην Καμπούλ και είναι πολύ πιθανόν η επιστροφή να τη συνοδεύσει λουτρό αίματος.(όπως το 1996). Τις ανησυχίες τους συμμερίζεται ο πεζοναύτης στρατηγός Kenneth McKenzie, Αρχηγός της CENTCOM (Κεντρικής Διοίκησης) των ΗΠΑ στην Τάμπα-Φλόριντα και μεταξύ άλλων υπεύθυνος και για το Αφγανιστάν, που δήλωσε στην Επιτροπή Ένοπλων Δυνάμεων της Γερουσίας την περασμένη εβδομάδα ότι οι κυβερνητικές δυνάμεις του Αφγανιστάν ενδέχεται μέσα σε μερικούς μήνες να καταρρεύσουν μετά την απόσυρση των Αμερικανικών και Νατοϊκών δυνάμεων.
Οι Ισλαμιστές έχουν ήδη ενθαρρυνθεί και ενδυναμώθηκαν από την στάση ΗΠΑ έναντι των Ταλιμπάν, λίγες μόνο ημέρες μετά την ανακοίνωση του Μπάιντεν.
Ο Μπάιντεν δικαιολόγησε την αποχώρησή των ΗΠΑ από το λεγόμενο”κοιμητήριο αυτοκρατοριών” για να αντιμετωπίσει τις πολυδιάστατες προκλήσεις και απειλές που προέρχονται από την Κίνα και τη Ρωσία ως και να ενισχύσει τους δημοκρατικούς συμμάχους και τους εταίρους των Αμερικανών ενάντια στον αυταρχισμό. Οι κινήσεις του είναι πολύ πιθανό να προκαλέσουν τα αντίστροφα αποτελέσματα.
Η αποχώρηση από το Χίντου Κους του Αφγανιστάν θα θέτει διλήμματα στις διάφορες χώρες καθώς αυτές θα σταθμίζουν τις επιλογές τους μεταξύ των ΗΠΑ και των αυταρχικών καθεστώτων. Ήδη η προβληματική Σαουδική Αραβία του οίκου των Σαουντ έχει αναγνωρίσει ότι ο Μπάιντεν δεν θα τους προστατεύσει από το Ιράν και κάνει λόγο για επαφές επίλυσης εντάσεων με τη Τεχεράνη, ενώ ο αυταρχικός Κινέζος Πρόεδρος Xi Jinping προκλητικά υποστηρίζει ότι η Ταϊβάν πρέπει και θα “ενοποιηθεί” με την Κίνα, ακόμα με τη βία, εάν είναι απαραίτητο .!!!Ο Xi μετράει το πιθανό κόστος μίας κίνησης ενάντια στη χώρα που την εκλαμβάνει ως δικό της τμήμα ,ενώ ασύστολα προκαλεί έξι κράτη στις θαλάσσιες ζώνες της νότιας Σινικής Θάλασσας.
Προ ημερών οι επίλεκτες Ρωσικές δυνάμεις συγκεντρώθηκαν κατά μήκος των εκτεταμένων γεωγραφικών συνόρων με την Ουκρανία (ενίσχυση κατεχόμενης Κριμαίας και υποστήριξη των αποσχιστών ανταρτών του Ντονμπάς) και σίγουρα ο Χι θα παρατήρησε ότι ο Μπάιντεν ακύρωσε-ενώ η Τουρκία είχε δώσει το πράσινο φως για την προγραμματισμένη διέλευση από τα Στενά προς της Μαύρη Θάλασσα δύο πολεμικών πλοίων των ΗΠΑ-επειδή το αυταρχικό και προσωποπαγές καθεστώς της Μόσχας είπε ‘στην Ουάσινγκτον να μείνει μακριά από την περιοχή ‘. Περιφερειακές δυνάμεις όπως το Πακιστάν, το Ιράν, η Κίνα και η Ρωσία θα παρεμβαίνουν στο Αφγανιστάν συνεχώς μετά την αποχώρηση των ΗΠΑ. Το Ιράν από καιρό παρέχει όπλα, χρηματοδότηση και ασφαλή καταφύγια στους Ταλιμπάν (στις ανατολικές επαρχίες του), ενώ έχει αναπτύξει την επιρροή της στους ανταρτικούς κύκλους τους τελευταίους μήνες
Η Ρωσική ‘αρκούδα ” έχει χρηματοδοτήσει και εξοπλίσει τους Ταλιμπάν – μερικές φορές σε συνεργασία με το Ιράν – για να σκοτώσουν στρατιώτες και αξιωματικούς των ΗΠΑ και του ΝΑΤΟ/ISAF/RΕSOLUTE SUPPORT προκειμένου να προκαλέσουν φθορά και σύγχυση στις ΗΠΑ και να αναβαθμίσουν τη δική τους επιρροή στη χώρα. Η Κίνα συνεργάζεται επίσης με τους Ταλιμπάν στις περιοχές του Φαιζαμπάντ Εκλαμβάνει επίσης την ενίσχυση της επιρροής του Πεκίνου στο Αφγανιστάν ως μέσο αντιμετώπισης και υποβάθμισης του Νέου Δελχί. Το Πεκίνο γνωρίζει ότι η Ινδία,είναι σύμμαχος των ΗΠΑ, της Ιαπωνίας και της Αυστραλίας στην τετραμερή, ως και δημοκρατική χώρα , ενώ είναι η μόνη περιφερειακή δύναμη στην Ινδική υποήπειρο που θα μπορούσε να διαδραματίσει πραγματικά εποικοδομητικό ρόλο σε ένα μελλοντικό και οριακά σταθεροποιημένο Αφγανιστάν. Ο Xi είναι αυταρχικό άτομο και δεν θα ήθελε ποτέ να δει αυτό να συμβεί.
Το Πακιστάν, μαζί με την Κίνα (που έχουν συνεργαστεί και στον πυρηνικό-πυραυλικό τομέα) είναι επίσης αποφασισμένο να απομονώσει την Ινδία από το Αφγανιστάν. Η γνωστή και εκ των κορυφαίων στον κόσμο Πακιστανική Υπηρεσία Πληροφοριών ISI συνέδραμε εδώ και δεκαετίες στην εκπαίδευση και ριζοσπαστικοποίηση των Ταλιμπάν και σήμερα είναι μακράν ο μεγαλύτερος εξωτερικός υποστηρικτής της εκστρατείας τους κατά των κυβερνητικών Αφγανικών μονάδων ως και των διεθνών δυνάμεων(40 και πλέον κρατών) . Το Ισλαμαμπάντ θεωρεί το Αφγανιστάν διαχρονικά ως ζωτικό στρατηγικό βάθος σε μια μελλοντική σύγκρουσή του με την Ινδία και σκοπεύει να επανέλθει και κυριαρχήσει σε ένα μελλοντικό Ισλαμικό καθεστώς των Ταλιμπάν στην Καμπούλ , στο Τζαλαλαμπάντ, στη Χεράτ , στη Μαζάρ ε Σαρίφ και στο Κανταχάρ.
Επίσης δεν μπορούμε να προδικάσουμε την τελική στάση της Τουρκίας την οποία ο Μπάιντεν αναβάθμισε σε ρόλο στο Αφγανιστάν. Και δεν μπορούμε να γνωρίζουμε τις κινήσεις της σε τριμερείς συνόδους με την Καμπούλ και το Ισλαμαμπάντ.(επειδή έχω δώσει διαλέξεις επί χρόνια σε αυτές τις χώρες στα κορυφαία διπλωματικό-στρατιωτικά ινστιτούτα, έχω τις εύλογες ανησυχίες μου ως και δεύτερες σκέψεις…)
Η αλήθεια είναι ότι δεν χρησιμοποίησαν οι Αμερικανοί πιο σκληρές μεθόδους κατά των Ταλιμπάν στην διασυνοριακή Γραμμή Ντουράντ , ενώ αρκετές Πακιστανικές ηγεσίες δεν συνείσφεραν ανάλογα σε υποστήριξη αντιτρομοκρατικών σχεδίων . Το κύριο στρατηγικό αποτέλεσμα της άνευ όρων απόσυρσης των συμμαχικών δυνάμεων(από τον Μπάιντεν) διαμορφώνεται αντίθετα από αυτό που επιδιώκει να επιτύχει η ήδη παρουσιασθείσα ενδιάμεση εθνική του στρατηγική ασφάλειας. Ωθεί προς την μειωμένη εμπιστοσύνη μεταξύ των συμμάχων, ενισχύει αυξημένη θρασύτητα μεταξύ των αντιπάλων και εχθρών των ΗΠΑ ,ενώ μία ζωτικής αξίας στρατηγική για την εδαφική επικράτεια του Αφγανιστάν, παραχωρείται σε αντιδημοκρατικές αυτοκρατορίες και άθλια , καθεστώτα ενώ το παρόν δίνουν εκεί δυο εχθρικές πυρηνικές δυνάμεις (Ρωσία και Κίνα)ως κα ιμία διφορούμενη (Πακιστάν) με συναφείς κινδύνους περαιτέρω διάδοση του παγκόσμιου τζιχαντισμού, της διεθνούς τρομοκρατίας ως και της ενίσχυσης της οριζόντιας πυρηνικής διασποράς.
