Γράφει ο Δρ Αθανάσιος Ε. Δρούγος
Διεθνολόγος-Γεωστρατηγικός Αναλυτής
Από το βήμα του συμποσίου του πανεπιστημίου Σμύρνης με βασικό θέμα τα Ελληνοτουρκικά (και ενώ έχουν συμπληρωθεί 99 χρόνια από τα τραγικά γεγονότα και την υποχώρηση του Ελληνικού στρατού στη Μικρά Ασία ), ο υπουργός άμυνας της Τουρκίας Χουλουσί Ακάρ προχώρησε εκ νέου σε ένα παραλήρημα ,με έντονα επιθετική λεκτική , ως και σε ένα συνολικό/συγκεντρωτικό πακέτο απειλών ,για όλα τα θέματα των Ελληνοτουρκικών και τις γνωστές μονομερείς διεκδικήσεις της Άγκυρας σε βάρος μας. Στο ακροατήριο ήσαν γνωστά στελέχη του κυβερνώντος κόμματος, ανώτατοι αξιωματικοί (εν ενεργεία ως και υψηλόβαθμοι απόστρατοι), οι κορυφαίοι επιτελείς της λεγόμενης “Στρατιάς του Αιγαίου’ ακαδημαϊκοί,αναλυτές κα.
Πρώτο : Η εμπρηστική λεκτική επίθεση του Ακάρ αυτή την φορά ήταν πάνω σε όλες τις διαχρονικές μονομερείς διεκδικήσεις της Άγκυρας σε βάρος του εθνικού μας χώρου σε ξηρά, θάλασσα και αέρα.(από τα όσα είπε δεν είδα μόνο αναφορά στην Μουσουλμανική μειονότητα της Θράκης). Ειδικότερα αναφέρθηκε σε 16 από 23 νησιά στο Αιγαίο ,τα οποία μονομερώς υποστηρίζει ότι πρέπει να αποστρατιωτικοποιηθούν, στην διαφορά που υπάρχει στο εύρος του εναερίου χώρου μας(10νμ)με το αντίστοιχο εύρος των χωρικών μας υδάτων(6νμ) ,στο εύρος του FIR Αθηνών , στην περίπτωση του Καστελόριζου (και στις γνωστές αποστασιακές/γεωγραφικές θέσεις και συγκρίσεις ), καθώς και σε ζητήματα θαλασσίων δικαιωμάτων , προβάλλοντας πρώτιστα την περίπτωση του Τουρκο-λιβυκού μνημονίου του Νοεμβρίου του 2019. Άρα ήταν μία καλά προετοιμασμένη συνολική καταγραφή των απαράλλαχτων Τουρκικών διεκδικήσεων , σχεδόν με το τέλος των σχετικά γαλήνιων καλοκαιρινών μηνών.
Δεύτερο: Επανέφερε με εντονότατα ψυχρή θέση την περίπτωση των γνωστών απειλών της Άγκυρας από το 1995, σε ότι αφορά το αναφαίρετο δικαίωμα της χώρας μας,να προχωρήσει στην επέκταση των εθνικών χωρικών υδάτων από τα 6 στα 12νμ ,κάτι που νομικά είναι κατοχυρωμένο από το Δίκαιο της Θάλασσας. Μέσα στην ομιλία του γίνεται εκτενής αναφορά ότι ‘ούτε να το σκεφθεί η Αθήνα’ γατί τέτοιους περιορισμούς η Τουρκία δεν αποδέχεται και υποστήριξε ότι “αν το Αιγαίο μετατραπεί σε Ελληνική λίμνη,τότε τα Τουρκικά πλοία θα ζητάνε άδεια διέλευσης για να εξέλθουν των Τουρκικών λιμανιών με κατεύθυνση την Μεσόγειο !!.(επιδεικτικά αγνοώντας τις σχετικές ρυθμίσεις που υπάρχουν για τέτοιες περιπτώσεις)
Τρίτο :Η στροφή της κλιμακωτής επιθετικής στάσης της Άγκυρας προς δυσμάς,έγινε σε μία χρονική στιγμή ,που η χώρα του είναι ενεργά εμπλεκόμενη προς ανατολάς (λόγω εξελίξεων στο Αφγανιστάν καθώς και στο μέτωπο της Συρίας (ενώθηκαν υπό ενιαία διοίκηση 5 μεραρχίες Ισλαμιστών) ανατολικά και δυτικά του Ευφράτη,και οι οποίες συνεργάζονται επί χρόνια στενά με την Άγκυρα ( Χαμζά ,Μουτασίμ , Σουλειμάν Σαχ , Εικοστή μεραρχία και η ταξιαρχία “Τα γεράκια του βορρά”). Παράλληλα-σύμφωνα με πληροφορίες μου- ενισχύει την παρουσία της στην δυτική Λιβύη.Συνεπώς λόγω της πολυμέτωπης και δαιδαλώδους παρουσίας της από το Χίντου Κους του Αφγανιστάν μέχρι την Τριπολιτάνα στη δυτική Λιβύη επιδιώκει να αποδείξει ότι δεν αφήνει κανένα επιμέρους μέτωπο σε χαλαρή φάση και κατάσταση.Και απέναντι στην Ελλάδα συντηρεί την ένταση περί των γνωστών διεκδικήσεων ,ενώ στο θέμα της Κύπρου η Τουρκική γλώσσα είναι προκλητική-θρασύτατη και υπέρ του διαχωρισμού σε δύο κρατικές οντότητες και προφανώς τέλος στα περί ομοσπονδίας.
Τέταρτο : Η Τουρκία (και βασικά ο Ακάρ) θέτει συνέχεια με υποτιμητικό τρόπο τους εν εξελίξει Ελληνικούς εξοπλισμούς. Αυτή είναι μία θέση που προσπαθεί,μέσω ψυχολογικών επιχειρήσεων να δείξει ότι η Ελλάδα ακόμα και αν εξοπλιστεί επαρκώς ,είναι σπατάλη χρόνου και πόρων,αφού δεν μπορεί να εισέλθει- όπως διατείνεται σε ανταγωνισμό με την χώρα του.
Επίσης αυτά συμβαίνουν σε μία χρονική περίοδο που λόγω Αφγανιστάν-Λιβύης και Συρίας οι Αμερικανοί ούτε που θέτουν διάφορα γνωστά διμερή ζητήματά τους με την Άγκυρα, ενώ οι Ευρωπαίοι ανησυχούντες για την έλευση τυχόν καραβανιών από το Αφγανιστάν ούτε που ενδιαφέρονται για τις προκλητικές θέσεις του υπουργού άμυνας.(αλλά και αντίστοιχες των Ομέρ Τσελίκ και Μεβλούτ Τσαβούσογλου)
Για τους Αμερικανούς υπουργούς εξωτερικών και άμυνας Άντονι Μπλίνκεν και Λόιντ Όστιν η Τουρκία μαζί με το Κατάρ,το Πακιστάν και την Γερμανία είναι κορυφαία σύμμαχος και επί του παρόντος δεν θίγουν τίποτα (εξαιρείται μόνο ο γερουσιαστής Μπομπ Μενέντες). Ακόμα και για τους Ρωσικούς S400 οι αναφορές είναι πάρα πολύ χαλαρές.
Συμπερασματικά με συγκεκριμένα προκλητικά βήματα η Άγκυρα θα ανεβάζει κλιμακωτά τους λεκτικούς τόνους, ενώ διάφορα λεγόμενα ως και κινήσεις της προσεχώς θα ενδυναμωθούν ενόψει πολιτικών και άλλων εξελίξεων στη Λιβύη που θα έχουν επιπτώσεις στην ανατολική Μεσόγειο.
