Δρ Αθανάσιος Ε. Δρούγος
Διεθνολόγος-Γεωστρατηγικός Αναλυτής
Μια συμμαχία καλά εκπαιδευμένων Συριακών ανταρτικών δυνάμεων με σημαντικές εμπειρίες από τους πολέμους του Ιράκ,της Λιβύης,του Αφρικανικού Κέρατος και του Αφγανιστάν ,εξαπέλυσε μια αιφνιδιαστική και στοχευμένη επίθεση στο Χαλέπι στις 27 Νοεμβρίου, σηματοδοτώντας μια δραματική κλιμάκωση του επί τρία χρόνια ξεχασμένου και “παγωμένου” Συριακού εμφυλίου πολέμου, ο οποίος μαίνεται από το 2011, αλλά έχει περάσει από μεγάλες χρονικές στάσιμες φάσεις σε ορισμένες περιοχές της χώρας (βορειοδυτικά,βορειοανατολικά και νότια) ,ιδιαίτερα τα τελευταία χρόνια.
Η συντονισμένη ανταρτική επίθεση, υπό την ηγεσία της Hayat Tahrir al-Sham (HTS) (Οργάνωση για την Απελευθέρωση του Λεβάντε)—μια αταρτική αλλά και τρομοκρατική οργάνωση που έχει χαρακτηριστεί διαχρονικά από τις ΗΠΑ με ιστορικούς δεσμούς με την Αλ Κάιντα, από τότε που αποχωρίστηκε διευθύνεται από τον περιβόητο Abu Muhammad al-Jolani, που ήταν επίσης επικεφαλής των πρότερων οργανώσεων Μέτωπο Al-Nusra και στη συνέχεια Μέτωπο για την κατάκτηση της Συρίας/το Λεβάντε.
Η HTS λειτουργεί ως μέρος ενός ευρύτερου συνασπισμού που ονομάζεται “Διοίκηση Στρατιωτικών Επιχειρήσεων”,και αντιτίθεται στο Ιράν και στη Ρωσία που υποστηρίζουν από το 2015 το δικτατορικό καθεστώς του Άσαντ. Στοιχεία του συνασπισμού των ανταρτών υποστηρίζονται από την Τουρκία , η οποία παρέχει χρηματοδότηση και εξοπλίζει τους αντάρτες για να διατηρήσουν την πίεση στο καθεστώς Άσαντ (και με συμβούλους από τη 2η Στρατιά της Μαλάτειας) .
Η ΤΕΧΕΡΑΝΗ ΕΧΕΙ ΑΛΛΕΣ ΠΡΟΤΕΡΑΙΟΤΗΤΕΣ.
Το Ιράν, και το εκτεταμένο δίκτυο ομάδων πληρεξουσίων σε Αραβικά κράτη έχουν δει τις προτεραιότητές τους να αλλάζουν τα τελευταία δύο χρόνια. Η επίθεση της Χαμάς στο Ισραήλ στις 7 Οκτωβρίου και ο επακόλουθος πόλεμος μεταξύ του Ισραήλ και της Χεζμπολάχ έχουν εκτρέψει την προσοχή και τους πόρους του Ιράν στον Λίβανο και στο Ισραήλ.Σύμμαχοι του καθεστώτος Άσαντ, συμπεριλαμβανομένων των ιρακινών, αφγανικών και πακιστανικών Σιιτικών ομάδων που υποστηρίζονται από το Ιράν, είναι, ωστόσο, παρόντες στο έδαφος σε κάποιο βαθμό: Οι Δυνάμεις Λαϊκής Κινητοποίησης, μια Ιρακινή πολιτοφυλακή που υποστηρίζεται από το Ιράν, φέρεται να έχει αναπτυχθεί, για παράδειγμα. στους δρόμους γύρω από τη Δαμασκό.
Η απροσδόκητη επιτυχία της επιχείρησης των ανταρτών έχει αιφνιδιάσει τόσο τους δυτικούς αναλυτές όσο και τις Συριακές κυβερνητικές δυνάμεις, με αναφορές να αναφέρουν ότι τα κυβερνητικά στρατεύματα έχουν αποσυρθεί σε μεγάλο βαθμό από το Χαλέπι τις γύρω περιοχές. μέχρι τη στρατηγικής σημασίας πόλη Χάμα. Αυτή η εξέλιξη σηματοδοτεί μια σημαντική αλλαγή στη δυναμική της σύγκρουσης και εγείρει ερωτήματα σχετικά με τη σταθερότητα του εδάφους που ελέγχεται από το καθεστώς Άσαντ και τις δυνατότητες των σημαντικότερων συμμάχων του, Ρωσίας και Ιράν, με τη Μόσχα και την Τεχεράνη να εμπλέκονται σε άλλες συγκρούσεις, δηλαδή στην Ουκρανία (η πρώτη) και σε Γάζα, Λίβανο και σε ευρύτερη Μέση Ανατολή (η δεύτερη) .
ΠΟΛΛΑ ΤΑ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ ΤΟΥ ΚΑΘΕΣΤΩΤΟΣ ΤΗΣ ΔΑΜΑΣΚΟΥ.
Το καθεστώς Άσαντ αντιμετώπισε σημαντικές προκλήσεις τα τελευταία χρόνια, συμπεριλαμβανομένης της προβληματικής οικονομίας και της αυξανόμενης γεωπολιτικής απομόνωσης. Ο Άσαντ και ο στενός κύκλος του έχουν μετατρέψει τη Συρία σε ναρκο- κράτος, τροφοδοτώντας την επιδημία του Καπταγόν σε όλη την περιοχή και βασιζόμενοι στο εμπόριο ναρκωτικών ως οικονομική σανίδα σωτηρίας.
Η εστίαση της Δαμασκού σε αυτό το παράνομο εμπόριο την έχει αποσπάσει από άλλα πιεστικά ζητήματα, συμπεριλαμβανομένης της ετοιμότητας των στρατιωτικών της δυνάμεων και των υπηρεσιών ασφαλείας, που υποφέρουν από χαμηλό ηθικό και υψηλά επίπεδα διαφθοράς.Οι δυσκολίες του Άσαντ επιδεινώνουν τις σχέσεις μεταξύ Δαμασκού και Τεχεράνης, και λόγω της πρόσφατης διπλωματικής προσέγγισης του Άσαντ με ορισμένα κράτη του Κόλπου (κυρίως με τα Εμιράτα) .
Παρά τις προκλήσεις αυτές, το καθεστώς θα έπρεπε να είχε προβλέψει τέτοιες εξελίξεις. Η επίθεση στο Χαλέπι από τις δυνάμεις των ανταρτών είχε προφανώς προγραμματιστεί για τα μέσα Οκτωβρίου, αρχικά, αλλά καθυστέρησε όταν παρενέβη η Τουρκία αλλάζοντας το χρονοδιάγραμμα και τη δυναμική της σύγκρουσης. Αυτή η αλλαγή στρατηγικής υποδηλώνει ότι η επισφαλής θέση του καθεστώτος Άσαντ μπορεί να είναι ακόμη πιο εύθραυστη από ό,τι πιστεύαμε προηγουμένως. Οι συνέπειες είναι τεράστιες: οι σε μεγάλο βαθμό στάσιμες γραμμές μάχης στη Συρία έχουν μετατοπιστεί δραματικά κατά τη διάρκεια τεσσάρων ημερών. Επιπλέον, ο Συριακός εμφύλιος πόλεμος, ο οποίος έγινε η χρυσή ευκαιρία για τους σουνίτες εξτρεμιστές να καλύψουν το κενό εξουσίας, με αποκορύφωμα τη διακήρυξη του Χαλιφάτου του Ισλαμικού Κράτους τον Ιούνιο του 2014, καθιστά μια αντικειμενική αξιολόγηση των ανταρτών και των στόχων τους απίστευτα σημαντική.
Ενώ υπάρχουν ενδείξεις ότι οι μειονότητες και οι μη Σουνίτες θα γίνουν σεβαστοί ακόμη και από ακραία στοιχεία των ανταρτών όπως η HTS, η συμμετοχή ευρύτερων τρομοκρατικών οργανώσεων στην επίθεση προκαλεί ανησυχία. Το Ισλαμικό Κόμμα Τουρκεστάν υπό την ηγεσία των Ουιγούρων, για παράδειγμα, δήλωσε ότι συμμετέχει στην επίθεση των ανταρτών, μια εξέλιξη που σίγουρα θα προκαλέσει ανησυχία στο Πεκίνο.
Οι επιπτώσεις εκτείνονται πέρα από τη Συρία. Η χώρα είναι το βασικό σημείο μεταφόρτωσης για το Σώμα των Φρουρών της Ισλαμικής Επανάστασης του Ιράν – Δύναμη Qods (IRGC-QF) για την παραγωγή όπλων που διοχετεύονται στη Χεζμπολάχ στο Λίβανο. Με τη συμφωνία κατάπαυσης του πυρός μεταξύ Λιβάνου και Ισραήλ να φαίνεται και πάλι να τελεί υπό αμφισβήτηση με τις Ισραηλινές αεροπορικές επιδρομές στο νότιο Λίβανο, η Χεζμπολάχ πιθανότατα θα συνεχίσει να βασίζεται σε αυτήν την δυνητικά διακοπείσα τώρα αλυσίδα εφοδιασμού.
Η σύγκρουση στη Συρία αντιπροσωπεύει τη σημασία τόσο των κρατικών όσο και των μη κρατικών παραγόντων σε μια εποχή ανταγωνισμού μεγάλων δυνάμεων, με διάφορες υποκρατικές ένοπλες ομάδες που δραστηριοποιούνται στη χώρα και πολλές χώρες να αγωνίζονται για τη θέση τους και να επιδιώκουν να στηρίξουν τους αντίστοιχους πληρεξούσιους και πελάτες τους. Όσο περισσότερη προσοχή και πόρους χρειάζεται να αφιερώσουν η Ρωσία και το Ιράν στη Συρία, τόσο λιγότερο και οι δύο χώρες θα μπορούν να επικεντρωθούν σε άλλα πιεστικά ζητήματα που σχετίζονται πιο άμεσα με τα αντίστοιχα εθνικά τους συμφέροντα.
Ποιές είναι η Χαγιάτ Ταχρίρ αλ Σαμ και οι Συριακές ομάδες που κατέλαβαν το Χαλέπι; ΑΠΟΚΑΛΥΨΕΙΣ
Το HTS είναι η μεγαλύτερη από τις ένοπλες ομάδες της αντιπολίτευσης που κατέστρεψαν τις δυνάμεις του καθεστώτος στο Χαλέπι. Τα γρήγορα κέρδη των ανταρτών (τα πιο σημαντικά από το 2016 ) έχουν φέρει ξανά στο προσκήνιο τις διάφορες παρατάξεις της αντιπολίτευσης της Συρίας. Από τότε που η βάναυση απάντηση του προέδρου Μπασάρ αλ Άσαντ στους ειρηνικούς διαδηλωτές το 2011 οδήγησε ανθρώπους να σηκώσουν τα όπλα για να αμυνθούν, έχουν σχηματιστεί ένοπλες αντιπολιτευτικές ομάδες, συμμάχησαν με άλλους και χωρίστηκαν πολλές φορές, καθιστώντας δύσκολο τον ακριβή προσδιορισμό του μεγέθους και της σύνθεσής τους
.Εδώ είναι όλα όσα γνωρίζουμε για τις ομάδες της αντιπολίτευσης που εμπλέκονται στην Επιχείρηση Αποτροπή Επιθέσεως
Αυτή η ομάδα-ομπρέλα δημιουργήθηκε για να συντονίσει τη στρατιωτική επιχείρηση. Αναπτύχθηκε από το κέντρο επιχειρήσεων Fateh al-Mubin, το οποίο επέβλεπε τις δραστηριότητες της ένοπλης αντιπολίτευσης στη βορειοδυτική Συρία υπό τον έλεγχο της Συριακής Κυβέρνησης Σωτηρίας (SSG). Η SSG είναι η τεχνοκρατική διοίκηση των περιοχών που ελέγχονται από την αντιπολίτευση στο βορρά με έδρα την Ιντλίμπ και ιδρύθηκε το 201
Η HTS είναι η μεγαλύτερη ομάδα μάχης στην Επιχείρηση Αποτροπή Επιθέσεως. Διέκοψε τους δεσμούς της με την Αλ Κάιντα και ενώθηκε με άλλες φατρίες για να μετονομαστεί σε HTS το 2017. Η HTS ελέγχει ουσιαστικά το Idlib και εκτιμάται ότι έχει έως και 30.000 μαχητές. Έχει επίσης οικονομικό έλεγχο σε τμήματα εδάφους και τους πόρους εκεί, συμπεριλαμβανομένου του πετρελαίου, που αποτελεί σημαντική πηγή εισοδήματος για αυτήν, όπως και το συνοριακό πέρασμα Μπαμπ αλ-Χάουα με την Τουρκία.Η HTS είναι σε μεγάλο βαθμό αυτοχρηματοδοτούμενο και θεωρείται ότι ελέγχει το SSG, ανακοινώνοντας ακόμη και στους κατοίκους του Χαλεπίου ότι οι διάφοροι υπουργοί του SSG που εδρεύουν στο Iντλίμπ θα υπηρετούν στο εξής από το Χαλέπι.
Εθνικό Μέτωπο για την Απελευθέρωση (NFL)
Ορισμένες από τις μικρότερες ομάδες μάχης που αποτελούν το NFL συμμετείχαν στην Επιχείρηση Αποτροπή Επιθέσεως, συμπεριλαμβανομένων των Jaish al-Nasr, Sham Corps και Free Army Idlib. Το NFL, ιδρύθηκε στο Iντλίμπ το 2018, περιλαμβάνει αρκετές φατρίες της βόρειας Συρίας, μερικές από τις οποίες υπάγονται επίσης στην “ομπρέλα ” του Ελεύθερου Συριακού Στρατού.
Κίνημα Ahrar al-Sham
Η Ahrar al-Sham, η οποία δραστηριοποιείται κυρίως στο Χαλέπι και στην Ιντλίμπ, ιδρύθηκε το 2011 καθώς οι κυβερνητικές δυνάμεις κατέστειλαν βίαια τη Συριακή επανάσταση. Η μαχητική του δύναμη υπολογίστηκε σε περισσότερους από 15.000 σύμφωνα με εκτιμήσεις του 2015. Αυτοπροσδιορίζεται ως «ένα ολοκληρωμένο μεταρρυθμιστικό Ισλαμικό κίνημα, που περιλαμβάνεται και ενσωματώνεται στο Ισλαμικό Μέτωπο».
Το Jaish al-Izza (ο Στρατός της Υπερηφάνειας) είναι μέρος του Ελεύθερου Συριακού Στρατού, εστιασμένο στο βόρειο τμήμα της επαρχίας Χάμα και σε ορισμένα μέρη της Λαττάκειας. Από το 2019, εκτιμήθηκε ότι είχε από 2.000 έως 5.000 μαχητές και έχει λάβει υποστήριξη από τη Δύση, συμπεριλαμβανομένων όπλων υψηλής ισχύος. Οι μαχητές της έχουν ενταχθεί στην τελευταία ώθηση προς το έδαφος της Συριακής κυβέρνησης, με έναν από τους διοικητές της, τον Μουσταφά Αμπντούλ Τζαμπέρ, να λέει ότι η γρήγορη επιτυχία του οφείλεται εν μέρει στην έλλειψη Ιρανικού ανθρώπινου δυναμικού που τους αντιμετώπιζε.
Κίνημα Nur Eddin Zinki
Μια ισχυρή ομάδα που εμφανίστηκε το 2014 στο Χαλέπι, η «Zinki» προσπάθησε να ενώσει τις δυνάμεις της με το HTS το 2017, μια κίνηση που δεν ευοδώθηκε καθώς ο Zinki διαχώρισε τη θέση του.Οι δυο τους πολέμησαν το 2018 και ο Zinki εκδιώχθηκε από τις θέσεις ισχύος του στο Χαλέπι στις αρχές του 2019. Ένα χρόνο αργότερα, το Zinki διαπραγματεύτηκε με τη HTS και οι μαχητές του επέστρεψαν στην πρώτη γραμμή και έκτοτε έχει παρουσία μεταξύ των μαχητών της αντιπολίτευσης. Καθώς οι μαχητές που συμμετείχαν στην Αποτροπή Επιθέσεως κινούνταν νότια προς τη Χάμα – και πιθανώς ακόμη και τη Δαμασκό.
Προβληματική η Ρωσική συμμετοχή.Μεταφέρουν μονάδες στη Συρία από την υποσαχάριο Αφρική /ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΟ.
Η Ρωσία στέλνει διερμηνείς και μισθοφόρους από την Αφρική για να υποστηρίξουν στρατεύματα στη Συρία!!!
Αποκαρδιωμένοι από τις επιτυχίες της αντιπολίτευσης τα Ρωσικά στρατεύματα στη Συρία ενισχύονται με διερμηνείς και μισθοφόρους από το λεγόμενο «Αφρικανικό Σώμα». Το ηθικό του Ρωσικού στρατιωτικού προσωπικού στη Συρία έχει πληγεί λόγω των επιτυχών προελάσεων από δυνάμεις που αντιτίθενται στο σημερινό καθεστώς. Άραβες- Ρώσοι διερμηνείς αποστέλλονται επειγόντως στη Συριακή πόλη Χάμα, όπου η ισλαμιστική ομάδα «Χάιατ Ταχρίρ αλ-Σαμ» μάχεται εναντίον του Μπασάρ αλ Άσαντ. Προορίζονται να υποστηρίξουν Ρώσους αξιωματικούς που προσπαθούν να αποκαταστήσουν την τάξη μεταξύ των Συριακών κυβερνητικών στρατευμάτων, ανέφερε η Κύρια Διεύθυνση Πληροφοριών της Γαλλίας.
Η Μόσχα αποφάσισε επίσης να στείλει ενισχύσεις με τη μορφή μισθοφόρων από ιδιωτικές στρατιωτικές εταιρείες, μέρος του αποκαλούμενου «Αφρικανικού Σώματος» της Μόσχας, οι οποίοι αναμένεται να φτάσουν άμεσα, προσθέτοντας ότι «οι προγραμματισμένες εναλλαγές ρωσικών στρατευμάτων στη Συρία έχουν έχει ανασταλεί».
Το Κρεμλίνο έπαυσε τον αντιστράτηγο Σργκέι Kισέλιοφ , ο οποίος ήταν επικεφαλής της ομάδας στη Συρία. Στη θέση του, το Κρεμλίνο διόρισε τον στρατηγό Αλεξάντερ Τσάικο που είχε ήδη διοικήσει τις Ρωσικές δυνάμεις στη Συρία από το 2017 έως το 2019. Ρώσοι στρατιωτικοί και διπλωμάτες είχαν αρχίσει να εκκενώνουν επειγόντως την πρωτεύουσα καθώς οι δυνάμεις της αντιπολίτευσης προχωρούσαν ενεργά προς τα νότια, με συγκρούσεις να αναφέρουν στις πόλεις Χάμα, Χομς και Σουβέιντα. «Το στρατιωτικό σώμα του επιτιθέμενου κράτους διέφυγε από τη Χάμα και συμπτύχθηκε στην αεροπορική βάση Αλ Χμεϊμίμ.
Ο επικεφαλής του Ρωσικού στρατηγείου συντονισμού που βρίσκεται στη Χμέιμιμ συνταγματάρχης στρατηγός Aλεξάντερ Zουραίλοφ , αναγνώρισε ότι το καθεστώς Άσαντ έχει χάσει τον έλεγχο της κατάστασης.Την ίδια ώρα, ο συνταγματάρχης Βαντίμ Μπαικούλοφ , ο οποίος διοικούσε μονάδα ρωσικών ειδικών δυνάμεων, εκλήθη επειγόντως στη Μόσχα. Αναμενόταν να εξηγήσει γιατί η μονάδα του υπέστη απώλειες και πώς ο στρατιωτικός εξοπλισμός στο Χαλέπι κατέληξε στα χέρια του εχθρού, αποκάλυψαν χωριστά εκθέσεις πληροφοριών.
