Δρ Αθανάσιος Ε. Δρούγος
Διεθνολόγος- Γεωστρατηγικός Αναλυτής
Η Διάσκεψη Ασφαλείας στη Βαυαρική πρωτεύουσα αποτελεί εδώ και 7 δεκαετίες ένα φόρουμ ειδήσεων και ένας χώρος όπου ηγέτες από όλες τις ηπείρους συναντούν άλλους πολιτικούς, αναλυτές κορυφαίους , διεθνολόγους ως και ομάδες της κοινωνίας των πολιτών, για να συζητήσουν τα μεγαλύτερα ζητήματα που αντιμετωπίζει ο πλανήτης.
Τα τελευταία χρόνια, έχει αποτελέσει το σημείο σεισμικών ομιλιών που επαναπροσδιορίζουν τη μορφή της παγκόσμιας πολιτικής και της διεθνολογίας.
Από μια δημόσια διαμάχη μεταξύ συμμάχων του ΝΑΤΟ για δευτέρα πόλεμο στο Ιράκ κατά του Σαντάμ το 2003, μέχρι την ομιλία του Πούτιν το 2007 που σηματοδότησε την έναρξη ενός νέου ψυχρού πολέμου, και μέχρι την προκλητική επίθεση του εκκεντρικού αντιπροέδρου των ΗΠΑ Τζει ντι Βανς το 2025, κάθε στιγμή είχε έναν αντίκτυπο με πολυδιάστατες προεκτάσεις και επιπτώσεις.
Καθώς η σκόνη κατακάθεται μετά τη τριήμερη Διάσκεψη , υπάρχουν 4 κύρια ερωτήματα
Πρώτο : Θα δραστηριοποιηθεί η Ευρώπη σε έναν κόσμο που καθημερινά και πολύπλευρα αλλάζει;
Αφού οι Ευρωπαίοι ηγέτες έμειναν έκπληκτοι από την επίθεση του αντιπροέδρου των ΗΠΑ στις αξίες τους το 2025, πολλοί προσήλθαν στη φετινή διάσκεψη με αίσθημα έντονου προβληματισμού.. Τις ημέρες πριν από τη Διάσκεψη ο Μακρόν, δήλωσε «αυτή πρέπει να είναι η στιγμή της αφύπνισης.».
Ο Μακρόν και ο Γερμανός καγκελάριος, Φρίντριχ Μερτς, μίλησαν την πρώτη ημέρα στο συνέδριο και επεδίωξαν να χαράξουν μια νέα, ανεξάρτητη πορεία για τις ευρωπαϊκές δυνάμεις, προσπαθώντας παράλληλα να διατηρήσουν την Ευρωατλαντική συμμαχία με την Ουάσινγκτον. Και οι δύο ηγέτες ανακοίνωσαν ότι έχουν ξεκινήσει συνομιλίες μαζί με το Παρίσι για ένα ευρωπαϊκό πυρηνικό αποτρεπτικό μέσο.
Ο σερ Κιρ Στάρμερ, τάχθηκε υπέρ μιας στενότερης αμυντικής σχέσης με την Ευρώπη τονίζοντας ότι μια στενότερη αμυντική σχέση Ηνωμένου Βασιλείου-ΕΕ δεν συνεπάγεται καμία αποδυνάμωση της σχέσης Ηνωμένου Βασιλείου-ΗΠΑ ή του ΝΑΤΟ.
Δεύτερο :Μπορούν οι ΗΠΑ και η Ευρώπη να παραμείνουν ενωμένες εν μέσω των Τραμπικών εξάρσεων ;
Ο Ρούμπιο, υιοθέτησε έναν πιο συμφιλιωτικό τόνο από αυτόν του Βανς το 2025, τονίζοντας ότι “Οι ΗΠΑ είναι βαθιά συνδεδεμένες με την Ευρώπη και το μέλλον μας ήταν πάντα συνδεδεμένο και θα συνεχίσει να είναι».
Οι ΗΠΑ υπό τον Τραμπ είναι αποφασισμένες να οικοδομήσουν μια νέα παγκόσμια τάξη, επισημαίνοντας ότι «Είμαστε έτοιμοι, αν χρειαστεί, να το κάνουμε αυτό μόνοι μας, αλλά είναι η προτίμησή μας και η ελπίδα μας να το κάνουμε αυτό μαζί με εσάς, τους φίλους μας εδώ στην Ευρώπη».
«Έχει ανοίξει ένα ρήγμα μεταξύ Ευρώπης και ΗΠΑ», δήλωσε ο Μερτς στην ομιλία του .. «Δεν πιστεύουμε στους δασμούς και στον προστατευτισμό, αλλά στο ελεύθερο εμπόριο», δήλωσε ο Γερμανός καγκελάριος, προκαλώντας χειροκροτήματα.
Η επικεφαλής εξωτερικής πολιτικής της ΕΕ, Κάγια Κάλλας, καταδίκασε την «μοντέρνα επίθεση κατά του ευρώ» από τις ΗΠΑ, λέγοντας: «Όταν ταξιδεύω σε όλο τον κόσμο, βλέπω χώρες που μας θαυμάζουν επειδή εκπροσωπούμε αξίες που εξακολουθούν να χαίρουν μεγάλης εκτίμησης».
Τρίτο Αναφορικά με τη Γροiλανδία τα γίνεται;
Η πρωθυπουργός της Δανίας, Μέτε Φρέντερικσεν, και ο ομόλογός της Γροιλανδίαw, Γενς-Φρέντερικ Νίλσεν, είχαν μια 15λεπτη συνάντηση με τον Ρούμπιο στο περιθώριο του συνεδρίου , την οποία η Φρέντερικσεν χαρακτήρισε «εποικοδομητική».
Μια μέρα αργότερα, όμως, δήλωσε σε μια συζήτηση στρογγυλής τραπέζης για την ασφάλεια της Αρκτικής ότι πίστευε ότι ο Τραμπ εξακολουθεί να επιθυμεί να κατέχει τη Γροιλανδία, παρά το γεγονός ότι απέσυρε τις πρόσφατες απειλές του να την καταλάβει με τη βία.
Έχει συσταθεί ομάδα εργασίας ΗΠΑ-Δανίας-Γροιλανδίας για να συζητήσει τις ανησυχίες της Ουάσινγκτον για την ασφάλεια στην Αρκτική.
Τέταρτο : Είναι η ειρήνη στην Ουκρανία εφικτή και πιο κοντά; Ο Ρούμπιο δεν παρευρέθηκε σε μια συνάντηση με Ευρωπαίους ηγέτες την πρώτη ημέρα της Διάσκεψης (Γερμανό,Πολωνό, Ολλανδό, Νορβηγό κα) η οποία επικεντρώθηκε στην Ουκρανία, και στην ομιλία του δεν είπε πολλά για τον ήδη τετραετή πόλεμο με τη Ρωσία.
Ωστόσο συναντήθηκε με τον Ζελένσκι στο περιθώριο της διάσκεψης ο οπόιος είπε ότι η Ουκρανία κάνει «τα πάντα» για να τερματίσει τον πόλεμο, επιμένοντας ότι οι βιώσιμες εγγυήσεις ασφαλείας είναι ο μόνος τρόπος για να επιτευχθεί μια συμφωνία.