Δρ Αθανάσιος Ε. Δρούγος
Διεθνολόγος-Γεωστρατηγικός Αναλυτής
Μετά από 4Ο ημέρες πολέμου οι ΗΠΑ και το Ιράν συμφώνησαν σε κατάπαυση του πυρός δύο εβδομάδων. Η κατάπαυση του πυρός είναι αμφιλεγόμενη, εύθραυστη και πολλοί από τους βασικούς παράγοντες που θα καθορίσουν την αντοχή της είναι ασαφείς.Επισημαίνω 6 καυτά θέματα για τα οποία έχω μγεάλη ανησυχία…
Πρώτο .Είναι κατάπαυση του πυρός ή κάτι διαφορετικό.;
Προς το παρόν, οι Ηνωμένες Πολιτείες, το Ισραήλ και το Ιράν έχουν συμφωνήσει σε κατάπαυση του πυρός και μόνο κατάπαυση του πυρός. Πολλά επίμαχα ζητήματα παραμένουν ανεπίλυτα, που κυμαίνονται από τα προγράμματα πυρηνικών και πυραύλων του Ιράν μέχρι την υποστήριξη της Τεχεράνης για τους πληρεξούσιους και την καταστολή των διαδηλωτών στο εσωτερικό. Η Τεχεράνη, από την πλευρά της, επιδιώκει τον τερματισμό των αμερικανικών κυρώσεων, το δικαίωμα εμπλουτισμού ουρανίου, τον τερματισμό των επιθέσεων του Ισραήλ στον Λίβανο και άλλες απαιτήσεις, καθώς και εγγυήσεις ότι οι επιθέσεις στο Ιράν δεν θα επαναληφθούν.
Ο ίδιος ο πόλεμος έχει επίσης δημιουργήσει νέες απαιτήσεις: το Ιράν επιδιώκει αποζημίωση για την καταστροφή που προκλήθηκε από τους βομβαρδισμούς των ΗΠΑ και του Ισραήλ και ισχυρίζεται ότι θα απαιτήσει πληρωμή για δεξαμενόπλοια που επιδιώκουν να περάσουν τα Στενά του Ορμούζ. Οι δύο πλευρές απέχουν πολύ, και οι δύο επιδιώκουν να πείσουν το κοινό στο σπίτι ότι έχουν κερδίσει – κάτι που θα περιπλέξει περαιτέρω τις διαπραγματεύσεις.
Δεύτερο Το πυρηνικό πρόγραμμα της Τεχεράνης
Το πυρηνικό πρόγραμμα του Ιράν βρίσκεται στο επίκεντρο της σύγκρουσης ΗΠΑ-Ιράν εδώ και δεκαετίες και όλα αυτά τα χρόνια οι Ηνωμένες Πολιτείες έχουν δοκιμάσει κυρώσεις,κυβερνοεπιθέσεις, διαπραγματεύσεις και περιορισμένη στρατιωτική δύναμη Μεγάλο μέρος των εγκαταστάσεων και των αποθεμάτων του Ιράν είναι σήμερα θαμμένο κάτω από τόνους ερειπίων.
Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου, το Ιράν ισχυρίστηκε ότι δεν επιδιώκει πυρηνικό όπλο, αλλά υπερασπίστηκε θηριωδώς το δικαίωμά του να εμπλουτίζει ουράνιο
Τρίτο:Ο πόλεμος του Λιβάνου
Η κατάπαυση του πυρός καλύπτει τις επιθέσεις στο Ιράν, αλλά το Ισραήλ ισχυρίζεται ότι δεν καλύπτει τις επιχειρήσεις του εναντίον της Χεζμπολάχ στο Λίβανο – και το Ισραήλ έχει συνεχίσει τις επιθέσεις εκεί. Ο πόλεμος του Λιβάνου ήταν σχεδόν τόσο καταστροφικός όσο ο πόλεμος του Ιράν, με σχεδόν 1.500 Λιβανέζους νεκρούς και πάνω από 1 εκατομμύριο Λιβανέζους εκτοπισμένους και το Ισραήλ εγκαθιδρύει μια ουδέτερη ζώνη στη λιβανέζικη πλευρά των συνόρων Ισραήλ-Λιβανίου.
Η αποδυνάμωση του Ιράν πιθανότατα θα αποδυναμώσει τη Χεζμπολάχ, αλλά ο δρόμος είναι ακατάστατος και ριψοκίνδυνος.
Τέταρτο:Τρόμος και εκδίκηση
Τα αμερικανικά και ισραηλινά πλήγματα στο Ιράν έχουν αυξήσει τον βραχυπρόθεσμο κίνδυνο της διεθνούς τρομοκρατίας από την Τεχεράνη και τους εταίρους της, συμπεριλαμβανομένης της λιβανέζικης Χεζμπολάχ. Καθώς το Ιράν έχει ήδη επιδιώξει να διευρύνει τη σύγκρουση στοχεύοντας τους εταίρους των ΗΠΑ στον Κόλπο, η τρομοκρατία προσφέρει μια άλλη οδό για την επιβολή κόστους στην Ουάσιγκτον και τους συμμάχους της. Εάν οι εχθροπραξίες επαναληφθούν, οι Ιρανοί ηγέτες μπορεί να κρίνουν ότι τρομοκρατία είναι μία ακόμα επιλογή.
Μια επιτυχημένη επίθεση στο έδαφος των ΗΠΑ θα μπορούσε επίσης να δημιουργήσει την εγχώρια υποστήριξη για στρατιωτική δράση που μέχρι στιγμής έχει περιοριστεί. Ομοίως, οι επιθέσεις εναντίον συμμαχικών χωρών κινδυνεύουν να σκληρύνουν την κοινή γνώμη και την πολιτική βούληση κατά του Ιράν, ενισχύοντας αντί να αποδυναμώσουν τον συνασπισμό που ευθυγραμμίζεται με την Ουάσιγκτον και την Ιερουσαλήμ.
Πέμπτο: Πώς βλέπουν οι σύμμαχοι και οι εταίροι τις ΗΠΑ;
Ίσως η μεγαλύτερη μακροπρόθεσμη ζημιά στις Ηνωμένες Πολιτείες από τον πόλεμο του Ιράν θα είναι στις σχέσεις τους με τους συμμάχους σε όλο τον κόσμο. Ο πόλεμος είναι βαθιά αντιδημοφιλής στην Ευρώπη και έχει αυξήσει τον πληθωρισμό και έχει πλήξει την ανάπτυξη και στην Ασία και στον υπόλοιπο κόσμο. Προσθέτοντας προσβολή στον τραυματισμό, οι Ηνωμένες Πολιτείες δεν διαβουλεύτηκαν με τους συμμάχους του ΝΑΤΟ πριν από τον πόλεμο και στη συνέχεια οι Αμερικανοί αξιωματούχοι τους επέπληξαν επειδή δεν ανέλαβαν δύσκολες αποστολές όπως το άνοιγμα του Στενού του Ορμούζ, αφού τα πράγματα άρχισαν να γίνονται άσχημα.
Έκτο :Πόλεμος μετά τον πόλεμο. Η επόμενη ημέρα.
Ακόμη και μετά την υποχώρηση των μεγάλων μαχών, το Ισραήλ και το Ιράν είναι πιθανό να παραμείνουν κλειδωμένοι σε μια επίμονη, χαμηλότερης κλίμακας σύγκρουση και όχι στη μετάβαση σε σταθερή ειρήνη. Στρατιωτικά, το Ισραήλ δεν έχει επιτύχει αποφασιστική νίκη και μπορεί να δει τις συνεχιζόμενες επιθέσεις ως απαραίτητες για να σταματήσει το Ιράν από το να ανοικοδομήσει τα αποθέματα πυραύλων και να ασκήσει πίεση στους Ιρανούς ηγέτες. Η Τεχεράνη μπορεί να πιστεύει ότι θα στοχοποιηθεί ανεξάρτητα από την αυτοσυγκράτηση, ενισχύοντας μια λογική συνεχιζόμενης αντίστασης και αντιποίνων.
Στο τέλος, η κατάπαυση του πυρός είναι λιγότερο ένα ψήφισμα από μια παύση σε μια σύγκρουση της οποίας οι υποκείμενοι οδηγοί παραμένουν όχι μόνο ανέπαφες αλλά, σε ορισμένες περιπτώσεις, εντάθηκαν. Το πυρηνικό ζήτημα είναι ανεπίλυτο, ο Λίβανος είναι αποσταθεροποιημένος, ο κίνδυνος της τρομοκρατίας επιμένει και οι συμμαχίες των ΗΠΑ έχουν ενταθεί – ενώ το Ισραήλ και το Ιράν διατηρούν ισχυρά κίνητρα για να συνεχίσουν έναν σκιώδη πόλεμο που περιοδικά ξεσπά σε ανοιχτή βία. Ακόμη και αν οι μεγάλης κλίμακας μάχες δεν επαναληφθούν αμέσως, οι Ηνωμένες Πολιτείες αντιμετωπίζουν μια περιοχή που χαρακτηρίζεται από επίμονη αστάθεια, ενθαρρυμένους αντιπάλους, επιφυλακτικούς συμμάχους και έναν συνεχιζόμενο κύκλο κλιμάκωσης που θα είναι δύσκολο να ελεγχθεί ή να ολοκληρωθεί.
