Η επιχείρηση για την απελευθέρωση της Μοσούλης, ξεκίνησε από την κυβέρνηση του Ιράκ και τον δυτικό συνασπισμό υπό την ηγεσία των ΗΠΑ, και ανεξάρτητα από την τελική στρατιωτική έκβασή της μπορεί να καταστρέψει τον συνασπισμό και να δημιουργήσει μια νέα γραμμή αντιπαράθεσης στη Μέση Ανατολή.
Αυτό οφείλεται κατά κύριο λόγο στα τεράστια συγκρουόμενα συμφέροντα των μεγάλων δυνάμεων που συμμετέχουν στην επιχείρηση, οι οποίες έχουν διαφορετικές επιδιώξεις, κατανοώντας με διαφορετικό τρόπο την έννοια του αγώνα κατά του ισλαμικού κράτους , το μέλλον της εδαφικής και της πολιτικής δομής του Ιράκ και του αντικειμενικού σκοπού σε αυτόν τον πόλεμο .
Βασικό ρόλο στην κατάρρευση του σημερινού συνασπισμού με επικεφαλής τις ΗΠΑ ηθελημένα ή αθέλητα μπορεί να παίξει η Τουρκία. Τα συμφέροντα της Άγκυρας και προσωπικά του Προέδρου Ερντογάν στο Ιράκ μπορεί να ελαχιστοποιηθούν όμως για να επιτευχθούν τέσσερις γεωπολιτικοί στόχοι .
Κατ ‘αρχάς, να μετατραπεί η Τουρκία σε βασικό παίκτη στην επίλυση του προβλήματος της Μέσης Ανατολής, κάτι που είναι απαραίτητο για την ενίσχυση της στρατιωτικής και πολιτικής παρουσίας της στην περιοχή.
Δεύτερον, για να αντιμετωπίσει η Άγκυρα την αυξανόμενη επιρροή των κουρδικών δυνάμεων, συμπεριλαμβανομένων αυτών σε Συρία και Ιράκ.
Τρίτον, για να αποφευχθεί η ενίσχυση της ιρανικής επιρροής, που είναι ο κύριος ανταγωνιστής της Τουρκίας , με στόχο την αποκατάσταση της επιρροής των μουσουλμάνων του Καυκάσου μεταξύ της Άγκυρας, της Μέση Ανατολή και της Κεντρικής Ασίας.
Τέταρτον, να διατηρηθεί ο έλεγχος των οδών μεταφοράς ενέργειας, επηρεάζοντας έτσι τις προοπτικές των ανταγωνιστικών έργων (κυρίως της ρωσικής επιρροής στο Ιράν).
Μεταξύ των τεσσάρων στόχων που προαναφέρθηκαν υπάρχει κάτι παραδοσιακά σημαντικό για τις τουρκικές αρχές. Μιλάμε για τους Κούρδους. Η Άγκυρα είναι σφόδρα δυσαρεστημένη με την συμμετοχή των Κούρδων στην επιχείρηση για την απελευθέρωση της Μοσούλης, ειδικά με την υποστήριξη των ΗΠΑ. Η ίδια καταγγελία αφορά και την συμμετοχή στην επίθεση για την Μοσούλη των σιιτικών πολιτοφυλακών .
Ο Τούρκος πρωθυπουργός Μπινάλι Γιλντιρίμ δήλωσε ότι η χώρα του θα αναγκαστεί να «λάβει μέτρα εάν είναι το κρίνει απαραίτητο».
Επίσης ο ίδιος προσέφερε στη Βαγδάτη την δυνατότητα να συμφωνήσουν με στόχο να συμμετάσχουν και τουρκικές δυνάμεις στην επιχείρηση για την απελευθέρωση της Μοσούλης , αλλά έπεσε πάνω στην αποφασιστική άρνηση του Ιρακινού συναδέλφου του Χαϊντάρ αλ-Αμπάμπι .
Τουρκικά μέσα ενημέρωσης εκφράζονται ακόμα πιο σκληρά από ό, τι Μπινάλι Γιλντιρίμ, βλέποντας την στρατιωτικό-πολιτική συνεργασία μεταξύ των ΗΠΑ και Κούρδων, ως μια άμεση πρόκληση για τα συμφέροντα της Τουρκίας.
Δημοσίευση της τουρκικής εφημερίδας Akşam θεωρεί για παράδειγμα, ότι υπάρχει επιτακτική ανάγκη των τουρκικών αρχών να αλλάξουν τον προσανατολισμό της εξωτερικής πολιτικής τους.
«Σήμερα είναι προφανές ότι ο λόγος της [της Τουρκίας] στην δύση έχει εισέλθει σε μια νέα φάση. Πρώτον, το συριακό ζήτημα, και δεύτερον τα γεγονότα στη Μοσούλη, έχουν τοποθετήσει την χώρα στην «άκρη» των γεγονότων , αναφέρει η Akşam.
Ωστόσο, η στρατιωτική επιχείρηση στη Μοσούλη ενδέχεται να στραφεί κατά της Τουρκίας προκαλώντας μεγαλύτερες γεωπολιτικές απώλειες από την ενίσχυση της επιρροής των Κούρδων, και την εμβάθυνση της σύγκρουσης με την Ουάσιγκτον.
Μιλάμε για την αρχή μιας βαθιάς αλλαγής σε όλη τη Μέση Ανατολή, με αποτέλεσμα η Άγκυρα ενδέχεται να είναι βρεθεί εντελώς ολομόναχη έναντι των θέσεων της Ρωσίας, του Ιράν και της Συρίας.
Όπως επισημαίνεται από την τουρκική ιστοσελίδα Odatv.com, «μετά την απόπειρα πραξικοπήματος της οργάνωσης του Γκιουλέν , η παγκόσμια θέση της Τουρκίας στην διεθνή διπλωματία έχει γίνει ακόμη πιο αδύναμη. Και η επιρροή της Ρωσίας και του Ιράν στην περιοχή ενισχύθηκε ακόμη περισσότερο . Για άλλη μια φορά έγινε σαφές ότι στον αγώνα κατά του ISIS και στο συριακό ζήτημα οι ΗΠΑ και η ΕΕ χρειάζονται ποιο πολύ την Ρωσία και το Ιράν, ενισχύοντας τη θέση του Άσαντ, παρά τους Τούρκους .
Η Τουρκία δεν μπορούσε να προβλέψει ότι σε μια διαμάχη με τη Ρωσία, το Ιράν, το Ιράκ, την Συρία, την Αίγυπτο, δεν θα είναι σε θέση να γίνει αυτό που ονειρεύονταν, μια περιφερειακή δύναμη, και έτσι η πολιτική ελίτ της χώρας δίνει απεγνωσμένα το κέντρο βάρους της εξωτερικής πολιτικής στην μετατροπής της χώρας σε ενεργειακό κόμβο.
«Ως εκ τούτου όμως και αυτό το σχέδιο έχει ανασταλεί και η χώρα είναι απομονωμένη», καταλήγει το Odatv.com, σημειώνοντας ότι η πολιτική της Τουρκίας στο βόρειο Ιράκ είναι πλέον σε πολύ μεγάλο ” σε αδιέξοδο “.
Η αυξανόμενη απομόνωση της Τουρκίας ήταν το άμεσο αποτέλεσμα της πολιτικής των ΗΠΑ στην περιοχή, δημιουργώντας νέες αντιφάσεις και κόμβους. Ένα στοιχείο αυτής της πολιτικής, που αποτελεί επιθυμία της κυβέρνησης Μπαράκ Ομπάμα είναι να προσεγγιστεί το Ιράν προκειμένου, πρώτον, να εξουδετερωθεί ο σχηματισμός μιας στρατιωτικο-πολιτικής συμμαχίας μεταξύ Μόσχας και Τεχεράνης, και, δεύτερον, για να λάβουν επιπλέον ώθηση οι μοναρχίες του Περσικού Κόλπου, κυρίως η Σαουδική Αραβία και το Κατάρ από την περιοχή .
