Με ρωσική πρωτοβουλία, έχει ήδη ξεκινήσει ο σχεδιασμός της πρώτης εξωγήινης ανθρώπινης αποικίας στην Σελήνη, ενώ ένας νέου τύπου πύραυλος, θα αναλάβει τη μεταφορά όλων των απαιτούμενων υλικών για την ανέγερση των κτιρίων που θα κάνουν πραγματικότητα, την πρώτη διαστημική πόλη μέχρι το 2030.
Έναν πύραυλο-γίγα, οι διαστάσεις και οι προδιαγραφές του οποίου θα είναι ικανές να στηρίξουν τη μεταφορά των απαιτούμενων υλικών για τη δημιουργία βάσης στην Σελήνη, κατασκευάζει η Ρωσία, με εντολή του Βλάντιμιρ Πούτιν, όπως ανακοινώθηκε πριν λίγο από το Κρεμλίνο.
Ο Ρώσος πρόεδρος έχει θέσει ως μία από τις προτεραιότητές του την κατάκτηση του διαστήματος. Η βάση στον δορυφόρο της Γης αποτελεί το πρώτο βήμα για την ολοκλήρωση ενός σχεδίου, το οποίο προβλέπει την ίδρυση ολόκληρης αποικίας εκτός πλανήτη, με μόνιμους κατοίκους.
Το σχέδιο αποκάλυψε ο αναπληρωτής πρωθυπουργός της Ρωσίας, Ντμίτρι Ρογκόζιν, ο οποίος τόνισε ότι η εντολή του Βλάντιμιρ Πούτιν είναι να προωθηθεί το συντομότερο δυνατό. Σύμφωνα με τον Ρογκόζιν, η βάση αυτή θα πρέπει να είναι προσβάσιμη και κατοικήσιμη.
«Για τις ανάγκες του σχεδίου αυτού θα χρειαστεί να κατασκευάσουμε έναν σούπερ πύραυλο, με εντελώς διαφορετικές προδιαγραφές από εκείνες που έχουν όσοι έχουμε χρησιμοποιήσει μέχρι σήμερα», τόνισε ο Ρώσος αναπληρωτής πρωθυπουργός στο πρακτορείο TASS.
Όπως αναφέρει το ρωσικό πρακτορείο, το συγκεκριμένο σχέδιο εκπονήθηκε από το 2014, αλλά για διάφορους λόγους δεν προωθήθηκε. Σύμφωνα με τους υπολογισμούς, ο πρώτος κοσμοναύτης που θα μετοικήσει μόνιμα στην Σελήνη, θα είναι το 2029-31, δηλαδή σε 15 χρόνια από σήμερα, εκτός και αν οι τεχνολογικές εξελίξεις επισπεύσουν τις διαδικασίες. Οι δε πτήσεις για τη μεταφορά των υλικών, θα ξεκινήσουν το 2026.
Η ρωσική αστροναυτική υπηρεσία έχει σχεδιάσει τη βάση για την παραμονή 12 αστροναυτών. Υπάρχει ήδη συγκεκριμένο χρονοδιάγραμμα για τις πτήσεις, ενώ οι Ρώσοι κάλεσαν τόσο την Ευρώπη, όσο και τη NASA να συμμετάσχουν σε αυτό το φιλόδοξο σχέδιο για την απαρχή της κατάκτησης του διαστήματος από τον άνθρωπο.
Μια αποικία στον φυσικό δορυφόρο μας θα αποτελείται από δύο μέρη. Το ένα είναι μια βάση υψηλής τεχνολογίας πάνω στην επιφάνεια της Σελήνης που θα διαθέτει εποικισμούς, επιστημονικά εργαστήρια, βάση προσσελήνωσης, ακόμα και παρατηρητήριο αστρονομίας. Το άλλο θα είναι ο Lunar Orbital Station (LOS), ένας υπερσύγχρονος διαστημικός σταθμός -μια αρκετά εξελιγμένη εκδοχή του Διεθνούς Διαστημικού Σταθμού (ISS)- ο οποίος όμως θα κινείται σε τροχιά γύρω από τη Σελήνη.
Για την επίτευξη, φυσικά, αυτού του φιλόδοξου σχεδίου η ρωσική διαστημική υπηρεσία (Roscosmos) έχει μπροστά της μια σειρά από ημερομηνίες-ορόσημα. Από το 2020 οι αποστολές Luna θα αναθέσουν σε ρομποτικά διαστημικά σκάφη να προσσεληνωθούν στον ανεξερεύνητο νότιο πόλο του φεγγαριού και να αναζητήσουν αποθέματα παγωμένου νερού στους κρατήρες του, που θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν από μελλοντικές αποικίες ανθρώπων.
Τα ρομποτικά οχήματα θα φέρουν οκτώ κάμερες για πλοήγηση, λήψη φωτογραφιών και παρακολούθηση των ερευνών τους στην επιφάνεια της Σελήνης. Στα σκαριά βρίσκεται και το νέο επανδρωμένο σκάφος που αναμένεται να μεταφέρει τους πρώτους Ρώσους στην επιφάνεια της Σελήνης.
Η κατασκευάστρια όλων των επανδρωμένων διαστημόπλοιων της Ρωσίας, RSC Energia, εκτιμά ότι το νέο όχημα θα πραγματοποιήσει την παρθενική του πτήση το 2021 με στόχο το 2023 να φτάσει στον ISS, πριν κάνει ένα μη επανδρωμένο ταξίδι στη Σελήνη το 2025. Και μόλις πριν από μερικές ημέρες ο πρόεδρος της RSC Energia, Βλαντιμίρ Σόλντσεφ, ανακοίνωσε ότι θα στείλει τους πρώτους ανθρώπους στη Σελήνη το 2029.
Κατά την περίοδο του Ψυχρού Πολέμου η ΕΣΣΔ έστειλε ρομποτικά οχήματα στη Σελήνη, όμως μια σειρά σφαλμάτων και αποτυχιών ανέκοψε την πρόοδο που είχε επιτύχει και έκτοτε δεν πραγματοποίησε επανδρωμένες αποστολές. Ομως τώρα η Μόσχα, θεωρώντας ότι το μεγάλο στοίχημα σε αυτήν τη φάση της εξερεύνησης του Διαστήματος είναι η Σελήνη και όχι ο Αρης, αναβιώνει τα παλιά της σχέδια.
