Πραγματοποιήθηκε τελικά το δημοψήφισμα των Κούρδων στο Ιράκ, και το αποτέλεσμα υπέρ του ΝΑΙ για την ανεξαρτησία, φαίνεται να κυμαίνεται σε ποσοστό πάνω από 90 %. Δηλαδή σχεδόν παμψηφεί, φέρνει τον ηγέτη των Κούρδων Μπαρζανί προ ιστορικών ευθυνών απέναντι στον λαό του.
Το ΝΑΙ που κρατάει στα χέρια του ο Κούρδος ηγέτης στο Ερμπίλ, μοιάζει με ωρολογιακή βόμβα, που αν δεν διαχειριστεί με προσοχή, μπορεί να προκαλέσει χάος στην περιοχή από το οποίο δεν θα γλυτώσουν ούτε οι Κούρδοι αλλά ούτε και ο ίδιος σε ότι αφορά το φυσικό και πολιτικό του μέλλον.
Τα λόγια που εκστομίστηκαν τις τελευταίες ώρες είναι πολύ βαριά. Ο Μασούντ Μπαρζανί, πρόεδρος της Κουρδικής Περιφερειακής Κυβέρνησης, αποκάλεσε τη «συνεργασία» με το Ιράκ που προέκυψε από την πτώση του καθεστώτος του Σαντάμ Χουσεΐν ως «αποτυχημένη» και κατηγόρησε τη χώρα ότι έχει μετατραπεί σε «θεοκρατικό και φανατικό κράτος», και όχι στην Δημοκρατία που ονειρεύονταν μετά το 2003, όταν ανατράπηκε το πρόσωπο που είχε ρίξει στους Κούρδους χημικά…
Επιδίωξη της κουρδικής ηγεσίας με τα λόγια αυτά, είναι να ερεθίσει τα αντανακλαστικά τόσο στην Ουάσιγκτον όσο και στην Ιερουσαλήμ, καθώς επί της ουσίας εμφανίζει το Ιράκ όχι απλά ως ένα «αποτυχημένο κράτος» (failed state), αλλά και ως ένα κράτος που λόγω της επικράτησης των σιιτών, βαδίζει ολοταχώς στη μετατροπή του σε καθ’ εικόνα και ομοίωση της Ισλαμικής Δημοκρατίας του Ιράν. Ουσιαστικά διαβιβάζει το μήνυμα προς τους αμερικανούς αφενός ότι ήρθε η ώρα για να αποδείξουν όσα τους έλεγαν στο παρασκήνιο, αλλά και να τους προειδοποιήσει ότι όλη η περιοχή κινδυνεύει να εξελιχθεί σύμφωνα με το σιιτικό σενάριο-εφιάλτη και για τις ΗΠΑ και για το Ισραήλ.
Ωραία βέβαια τα δυναμικά λόγια και οι τσαμπουκάδες, αλλά όταν ο Κούρδος ηγέτης έχει απέναντι του, Τουρκία, Ιράν, Ιράκ, Ρωσία και χωρίς ξεκάθαρη βοήθεια από ΗΠΑ, και ουσιαστικά μόνο με το Ισραήλ στο πλευρό του, δεν έχει και πολλές ελπίδες αν «σπάσει αυγά» με όλους αυτούς τους αδίστακτους αντίπαλους.
Θέλουμε να πιστεύουμε ότι ο Μπαρζανί τα αντιλαμβάνεται όλα αυτά και ότι προχώρησε στο δημοψήφισμα αφενός για να μην χάσει την αξιοπιστία του και το πολιτικό του μέλλον στην περιοχή του και αφετέρου για να έχει στα χέρια του ένα διαπραγματευτικό χαρτί ώστε να διεκδικήσει όσο περισσότερη αυτονομία και προνόμια μπορεί μέσα από τον διπλωματικό δρόμο.
Προς αυτή την κατεύθυνση εξάλλου φαίνεται και μια προσπάθεια του, να κατευνάσει τις ανησυχίες για την προοπτική γενικευμένης αποσταθεροποίησης, προφανώς μέσω της αύξησης των φυγόκεντρων τάσεων στη Συρία, την Τουρκία και το Ιράν, χώρες που φιλοξενούν κουρδικούς πληθυσμούς σε περιοχές που γειτνιάζουν με το Βόρειο Ιράκ.
Δηλαδή σε δήλωση του ο Μπαρζανί ανέφερε ότι θα σεβαστεί τα διεθνή σύνορα και θα επιδιώξει σχέσεις φιλίας και συνεργασίας με όλες τις χώρες με τις οποίες θα συνορεύει το κουρδικό κράτος.
Θεωρούμε ότι μετά την απόλυτη έκφραση του Κουρδικού λαού υπέρ μιας δικής του Πατρίδας, «εδώ και τώρα», βρισκόμαστε μπροστά σε μια πολύ εύθραυστη κατάσταση για την οποία κανείς δεν μπορεί να προβλέψει με ασφάλεια πως θα εξελιχθεί. Η υπόθεση ISIS αφήνει παρακαταθήκη αστάθειας και στο Κουρδικό, καθόσον οι Κούρδοι περιμένουν το αντάλλαγμα τους από τον μεγάλο αγώνα που δώσανε και δίνουνε ακόμα κατά της παγκόσμιας τρομοκρατίας.
Χρήστος Καλογερόπουλος – Βαλκάνιος
Στρατηγικός Αναλυτής
Εξειδικευμένος σε Θέματα Διεθνούς Ασφάλειας
στη ΝΑ Μεσόγειο
