Ο ανταγωνισμός εξοπλισμών μεταξύ των πολεμικών βιομηχανιών αποτελεί ένα διαχρονικό φαινόμενο και οι ανταγωνιστές προσπαθούν αφενός να αποκτήσουν κέρδη και αφετέρου να ικανοποιήσουν τις ανάγκες της χώρας, του συνασπισμού ή της συμμαχίας για την οποία εργάζονται ξεπερνώντας τους αντιπάλους τους. Αυτή η δεύτερη παράμετρος είναι εκείνη που δίνει και το στρατηγικό πλεονέκτημα ανάμεσα στους ανταγωνιστές.
Πολλοί είναι οι σύγχρονοι τομείς ανταγωνισμού εξοπλισμών και οι δυνάμεις που κυρίως αναμετρούνται είναι αυτές της Ρωσίας, της Κίνας , και της Ευρώπης. Ειδικότερα στην παγκόσμια εξέλιξη των Αρμάτων Μάχης φαίνεται ότι η Ρωσική βιομηχανία έχει αρχίσει να παίρνει τα σκήπτρα από τους Γερμανούς και τους Αμερικάνους και οι μεν πρώτοι τρέχουν να προλάβουν, ενώ οι αμερικανοί δεν φαίνεται να ανησυχούν και τόσο καθόσον έχουν στρέψει το ενδιαφέρον τους σε άλλους τομείς και στρατηγικές, που εκτιμούν ότι θα υπερκαλύψουν την ανοδική πορεία των ρωσικών αρματικών εκσυγχρονισμών.
Έτσι, σύμφωνα με τις τελευταίες διεθνείς εκθέσεις οπλικών συστημάτων, αλλά και πληροφοριών σε ότι αφορά τις εξελίξεις των Αρμάτων Μάχης, διαπιστώνεται ότι το Ρωσικό Άρμα «ARMATA», αποτελεί την μεγαλύτερη πρόκληση για την εξέλιξη των δυτικών αρμάτων. Και αυτό διότι η Ρωσική πρόκληση είναι τόσο εξελιγμένη που αφήνει αρκετά πίσω τις δυτικές δυνατότητες σε ένα πιθανό πεδίο μάχης.
Στην μεγάλη έκθεση οπλικών συστημάτων EUROSATORY , που πραγματοποιήθηκε από 13 – 17 Ιουν. 2016 στην Γαλλία η γερμανική RHEINMETALL παρουσίασε ένα εξελιγμένο πυροβόλο για άρματα, των 130 χιλιοστών τύπου L/51. Σύμφωνα με τους Γερμανούς αυτό το πυροβόλο θεωρείται κατάλληλο για διάτρηση σύγχρονων θωρακίσεων και κυρίως αυτών των ρωσικών αρμάτων T-14 «ARMATA», όπως αναφέρθηκε.
Το νέο πυροβόλο 130 χιλ. L/51 σημειώθηκε ότι θα είναι 30 – 50 % πιο αποτελεσματικό από αυτό των 120 χιλ. L/55 που χρησιμοποιείται στα σύγχρονα δυτικά άρματα, χωρίς να αναφερθούν άλλες λεπτομέρειες για την μέθοδο που θα γίνει η εκτίμηση της αποτελεσματικότητας.
Αυτό το νέο πυροβόλο L/51, θα μπορεί να χρησιμοποιηθεί στα σύγχρονα άρματα όπως το LEOPARD-2A7 αλλά και σε αυτά γαλλογερμανικής συνεργασίας MGCS ( Main Ground Combat System),που σχεδιάζονται για το 2030.
Όσον αφορά τα πυρομαχικά των ρωσικών αρμάτων «ARMATA» χρησιμοποιούνται αναβαθμισμένες εκδόσεις, υψηλής διατρητικής ικανότητας. Βλήματα διατρητικά σταθεροποιούμενα με πτερύγια απορριπτομένου κελύφους APFSDS (ArmorPiercing Fin Stabilised Discarding Sabot), επίσης βλήματα Υψηλής εκρηκτικότητας διαρρηγνυόμενα στον αέρα HEABM(High Explosive Air Busting Munitions ).
Όσον αφορά τα νέα δυτικά πυροβόλα των 130 χιλ. οι ειδικοί έχουν εκφράσει αμφιβολίες για την αποτελεσματικότητα του όλου προγράμματος καθόσον υπάρχει ακόμα χειροκίνητη γέμιση, και η ταχυβολία τους δεν μπορεί να είναι μεγαλύτερη από 8 βλήματα το λεπτό.
Από την άλλη τα ρωσικά πυροβόλα των αρμάτων T-14 Armata , είναι αυτόματης γέμισης και μπορούν να βάλλουν 10 -12 βλήματα το λεπτό.
Επίσης τα βλήματα DM-63 του πυροβόλου RH120 L/55 του Leopard2 μπορούν να διατρήσουν 800 χιλιοστά ομοιογενούς θωράκισης χάλυβα ενώ το νέο 130 χιλ. L/51 έχει μια βελτίωση 10 % δηλ. αύξηση της διατρητικής ικανότητας στα 880 χιλιοστά.
Συγκριτικά το ρωσικό πυροβόλο των 125 χιλ. τύπου 2 Α 82 – 1Μ έχει διατρητική ικανότητα 850 – 1000 χιλιοστά. Ενώ το πυροβόλο 152 χιλ. τύπου 2 Α83 που δοκιμάσθηκε την δεκαετία του 2000 είναι αυτό που θα φέρουν τα ρωσικά άρματα στο μέλλον με διατρητική ικανότητα 1024 χιλιοστά.
Τα νέα γερμανικά πυροβόλα από την άλλη δεν έχουν ακόμα δοκιμασθεί επί πραγματικών αρμάτων.
Σε ότι αφορά άλλα χαρακτηριστικά των αρμάτων, στο Ρωσικό άρμα Τ-14 ARMATA το πλήρωμα βρίσκεται μέσα σε ένα χώρο – κάψουλα που έχει πολυεπίπεδη θωράκιση για την προστασία του, πέραν της κύριας του άρματος. Στο μέσο και πίσω μέρος του σκάφους διαθέτει συστήματα τύπου AFGHANIT και MALACHITE που παρέχουν προστασία από όλα τα υπάρχοντα αντιαρματικά βλήματα.
Μεγάλης και μοναδικής επιχειρησιακής αξίας είναι επίσης το σύστημα συλλογής πληροφοριών του ρωσικού άρματοςACTIVE ELECTRONICALLY SCANNED ARRAY RADAR , το οποίο σε συνεργασία με κατάλληλο πολυβόλο μπορεί να το προστατεύει από αντιαρματικά βλήματα είτε εκτρέποντας την πορεία τους είτε εξουδετερώνοντας τα.
Θεωρούμε ότι μετά από όλα αυτά, φαίνεται πάρα πολύ δύσκολο να εξουδετερωθεί αυτό το ρωσικό φρούριο, από το νέο γερμανικό πυροβόλο που ακόμα δεν έχει δοκιμασθεί.
Βέβαια όλα έχουν να κάνουν και με τα συστήματα προειδοποίησης που χρησιμοποιούνται, τα πυρομαχικά, τα συστήματα εγκλωβισμού των στόχων και τα γενικότερα συστήματα ηλεκτρονικού πολέμου. Όμως η πολυπλοκότητα και ποικιλία μέσων ενός σύγχρονου πεδίου μάχης δεν αναιρεί σε καμία περίπτωση τις μοναδικές ικανότητες του ρωσικού άρματος.
Σε ότι αφορά τις ΗΠΑ , έχουν επιλέξει κυρίως, να αποτελέσουν απειλή για τα ρωσικά άρματα T-14 ARMATA, χρησιμοποιώντας σύγχρονες στρατηγικές, με μη επανδρωμένα αεροσκάφη και μεικτά συστήματα που χρησιμοποιούν το έδαφος, τον αέρα και το διάστημα. Φυσικά οι προσβολές σε αυτή την περίπτωση προέρχονται πίσω από τις γραμμές επαφής με συστήματα όπως το ελαφράς θωράκισης άρμα τύπου ΧΜ1202, εξοπλισμένο με πυροβόλο 120 χιλ. τύπου ΧΜ-360, το οποίο βάλλει βλήματα τύπου MRM–KE ( κινητικής ενεργείας) και MRM –CE (χημικής ενεργείας), σε αποστάσεις μέχρι 12 χιλιόμετρα, ενώ η σκόπευση γίνεται με την βοήθεια drones και άλλα συστήματα όπως τα T– HAWKή FIRE SCOUT.
Η μεγάλη αξία και το γενικότερο προβάδισμα των ρωσικών αρμάτων φαίνεται ακόμα περισσότερο από τις στοχευμένες εφαρμογές – project , με την ονομασία «ARMATA KILLERS», με τις οποίες προσπαθούν οι αμυντικές βιομηχανίες στην Δύση, να εξουδετερώσουν τα ρωσικά φρούρια. Και από μόνο του αυτό δείχνει το μεγάλο προβάδισμα των Ρώσων ειδικά έναντι των Ευρωπαίων στο αρματικό πεδίο εξοπλισμών.
Χρήστος Καλογερόπουλος – Βαλκάνιος
Στρατηγικός Αναλυτής
Εξειδικευμένος σε Θέματα Διεθνούς Ασφάλειας
στη ΝΑ Μεσόγειο
