Η μεγάλη προέλαση της Ρωσίας στην Μέση Ανατολή συνεχίζεται όλο και με πιο γρήγορους ρυθμούς. Παραδοσιακοί σύμμαχοι των ΗΠΑ βλέπουμε να προστρέχουν πλέον στον ρωσικό άξονα. Αυτό βέβαια δεν είναι τυχαίο καθόσον η Ρωσία αποτελεί ολοφάνερα την δύναμη που καθορίζει το μέλλον της περιοχής, ενώ οι ΗΠΑ χωρίς στρατηγική κατεύθυνση φαίνεται να μένουν χωρίς ισχύ και συμμάχους.
Δηλαδή δεν προλάβαμε να τελειώσουμε με τις συμφωνίες της Ρωσίας με την Αίγυπτο και παρακολουθούμε κυριολεκτικά με έκπληξη τον Σαουδάραβα Μονάρχη να πραγματοποιεί την πρώτη του επίσκεψη στην Ρωσία και να συνάπτει μεγάλες στρατηγικές συμφωνίες για πυρηνικά και ενεργειακά και αυτό όταν μετά τις πρόσφατες συμφωνίες με τις ΗΠΑ, κανένας δε αμφισβητούσε ότι αποτελεί έναν πιστό σύμμαχο τους.
Έτσι, σύμφωνα με διεθνείς πηγές, στις 4 Οκτ. ο Ρώσος Πρόεδρος Πούτιν συναντήθηκε με τον Βασιλιά της Σαουδικής Αραβίας Salman bin Abdulaziz Al Saud. Ήταν η πρώτη επίσκεψη του Σαουδάραβα μονάρχη στην Μόσχα και αυτό από μόνο του, σηματοδοτεί ένα νέο επίπεδο σχέσεων μεταξύ των δύο χωρών.
Οι δύο χώρες συμφώνησαν στην σύναψη μιας κοινής επένδυσης ύψους ενός δις. δολαρίων στον τομέα της ενέργειας, που μπορεί να περιλαμβάνει επενδύσεις σε φυσικό αέριο ή πετροχημικά προϊόντα.
Παράλληλα η Σαουδική Αραβία έχοντας ως στόχο να γίνει το δεύτερο κράτος στην Μέση Ανατολή μετά το Ιράν στην κατασκευή σταθμών παραγωγής πυρηνικής ενέργειας, προχώρησε σε υπογραφή ανάλογης συμφωνίας συνεργασίας με την Ρωσία. Η Ρωσία μάλιστα πρόσφατα βοήθησε την Τεχεράνη να ολοκληρώσει τον σταθμό ενέργειας στο Bushehr.
Οι σχέσεις των δύο χωρών μπορούσαν γενικά να περιγραφούν ως προβληματικές. Κατά την διάρκεια του ψυχρού πολέμου οι Σαουδάραβες εξοπλίζανε τους Αφγανούς αντάρτες που πολεμάγανε εναντίον των ρωσικών στρατιωτικών δυνάμεων. Η πιο πρόσφατη βέβαια αντίθεση τους είναι στον πόλεμο στην Συρία στον οποίο η μεν Ρωσία στηρίζει τον Άσαντ, ενώ η Σαουδική Αραβία έχει ταχθεί στο πλευρό των αντιπάλων του.
Παρά ταύτα βλέπουμε οι σχέσεις τους να αλλάζουν πλέον και κυρίως λόγω των επιτυχιών των Συριακών στρατευμάτων που στηρίζονται από την Ρωσία, σε αντίθεση με τις αποτυχίες του αμερικανικού άξονα τον οποίο στήριζε μέχρι τώρα το Ριάντ.
Έχουμε δηλαδή μια αλλαγή στάσης και πλέον οι Σαουδάραβες δεν θέτουν την απαίτηση της άμεσης απομάκρυνσης του Άσαντ και δεν αντιτίθενται πλέον στις ρωσικές στρατιωτικές επιχειρήσεις στην Συρία, που εισέρχονται στον τρίτο τους χρόνο.
Μάλιστα ακόμα περισσότερο έχει προγραμματισθεί στο Ριάντ μια νέα συνάντηση στα μέσα Οκτωβρίου μεταξύ των συριακών αντικαθεστωτικών δυνάμεων, προκειμένου να επαναπροσδιορίσουν την στάση τους και τις πολιτικές απαιτήσεις τους !!!!
Θεωρούμε απότι φαίνεται ότι οι ΗΠΑ έχουν αρχίσει να χάνουν την επιρροή τους σε παραδοσιακούς συμμάχους τους στην Μέση Ανατολή κυρίως για τρείς λόγους.
Πρώτον διότι δεν εμπιστεύονται την αλλοπρόσαλλη πολιτική Τράμπ και ταυτόχρονα όλοι βλέπουν ότι και μέσα στο εσωτερικό του έχει τεράστια προβλήματα στην λήψη αποφάσεων.
Δεύτερον διότι οι ΗΠΑ έχουν αρχίσει να χάνουν την ισχύ τους στην περιοχή, έχοντας δώσει το μεγαλύτερο βάρος τους στον Ειρηνικό και την Κορέα αποκαλύπτοντας πρακτικά ότι πλέον δεν μπορούν να βρίσκονται παντού όπως παλαιότερα, ειδικά κάτω από την ασφυκτική πίεση της Ρωσίας.
Τρίτον διότι η Ρωσία εκμεταλλεύεται αυτό το κενό με πολύ μαεστρία θα λέγαμε, και συνάπτει συμφωνίες κλειδιά, που εντάσσουν στον ίδιο άξονα εταίρους που έχουν διαφορετικά συμφέροντα και που θεωρητικά θα στοιχηματίζαμε ότι δεν μπορούν να συνυπάρξουν.
Είναι δηλαδή εντυπωσιακό ότι βλέπουμε στο ίδιο φιλορωσικό πλαίσιο Τουρκία , Ιράν, Συρία, Ιορδανία και τώρα Σαουδική Αραβία, κάτι που βέβαια εξηγείται πολύ απλά, ότι όλοι θέλουν να είναι με τον δυνατό, ώστε να επηρεάζουν όσο μπορούν τις αποφάσεις σύμφωνα με τα συμφέροντα τους.
Ειδικά η Σαουδική Αραβία που φοβάται από την ανεξέλεγκτη παραμονή δυνάμεων του Ιράν στην Συρία θα επιδιώξει να αναβαθμίσει ακόμα περισσότερο τις σχέσεις της με την Ρωσία σε μια προσπάθεια να αποτρέψει το Κρεμλίνο από μια μεγαλύτερη προσέγγιση με τον κυριότερο εχθρό της.
Χρήστος Καλογερόπουλος – Βαλκάνιος
Στρατηγικός Αναλυτής
Εξειδικευμένος σε Θέματα Διεθνούς Ασφάλειας
στη ΝΑ Μεσόγειο
