ΓΡΑΦΕΙ Ο ΔΡ ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ.Ε.ΔΡΟΥΓΟΣ
1)Μου φάνηκε σαν καλόπιασμα εκ μέρους του Ερντογάν, προκειμένου να χαλαρώσει ο Τσίπρας και να τον εμπιστευθεί για τα περαιτέρω που έχει στο μυαλό του ο Ερντογάν. Θα τολμούσα να το χαρακτηρίσω ένα είδος ψυχολογικής επιχείρησης, με αποδέκτες τόσο τον ίδιο τον Τσίπρα όσο και την Ελληνική κοινή γνώμη γενικότερα, στο πλαίσιο του δικού του υβριδικού πολέμου. Οι όποιες σχέσεις εμπιστοσύνης είχαν κλονιστεί από την τελευταία επίσκεψη Ερντογάν στην Αθήνα, από τους αιχμάλωτους στρατιωτικούς μας και από τη στάση μας απέναντι στους 8, από το ψυχροπολεμικό κλίμα με τα παρ’ ολίγον ατυχήματα στο Αιγαίο, καθώς και από την κατεφανέστατη δυσαρέσκεια των Τούρκων για τον Καμμένο ως υπουργό Άμυνας.
2)Τώρα που τα δεδομένα έχουν αλλάξει στην κυβέρνηση, τώρα που Ερντογάν ψάχνει να πιαστεί από κάπου και τρώει πόρτα από τους υπόλοιπους Ευρωπαίους ηγέτες, με όλη την αντζέντα των ελληνοτουρκικών ανοιχτή ,και με τον Τσίπρα να είναι έτοιμος να διαπραγματευτεί εθνικά συμφέροντα και δικαιώματα προκειμένου να διατηρήσει την εύνοια των ισχυρών και να παραμείνει στην εξουσία, είναι προφανές ότι ο Ερντογάν τον θεώρησε ως τον πιο εύκολο και ταυτόχρονα επικοινωνιακό στόχο. Κι έχω την αίσθηση ότι ο δικός μας τσίμπησε το δόλωμα. Οι δηλώσεις του για τον Ερντογάν μου φάνηκαν άστοχες, ενώ δεν έγινε καμία κουβέντα για το τι άλλο συζητήθηκε, εκτός από τις τουριστικού τύπου ξεναγήσεις και τις “υβριδικές” ελληνοτουρκικές διασκεδάσεις που του προσέφεραν
3)Όσο για τη Θεολογική Σχολή της Χάλκης, είναι ανόητο να πιστεύουμε ότι ο Τούρκος θα δώσει κάτι χωρίς ανταλλάγματα. Όσοι το λένε αυτό προφανώς δεν έχουν συναναστραφεί με Τούρκους, ούτε έχουν μελετήσει τίποτα σχετικό με αυτούς. Μην ξεχνάμε όμως ότι τα θέματα του Οικουμενικού Πατριαρχείου δεν είναι μόνο ελληνοτουρκικά, αλλά υπάρχουν πιέσεις και εκ μέρους των ΗΠΑ, για τους γνωστούς λόγους. Δεν αποκλείω λοιπόν την περίπτωση να κάνει ο Ερντογάν την ανάγκη φιλότιμο, και να επιχειρεί να το παρουσιάσει ως κάτι….ως κίνηση καλής θέλησης.
Και σ’ αυτή την περίπτωση πάντως είναι βέβαιο ότι θα επιχειρήσει να εξαργυρώσει μια τέτοια κίνηση, και ξαφνικά η πίεση θα μεταφερθεί στη δική μας πλευρά. Και τότε φοβάμαι ότι ο Τσίπρας θα διαπραγματευτεί με το γνωστό του τρόπο. Αυτόν που δεν διστάζει να παραχωρήσει ότι του ζητήσουν.
