Γράφει ο Δρ Αθανάσιος Ε. Δρούγος
Διεθνολόγος-Γεωστρατηγικός Αναλυτής
Ενοχλημένος αλλά με διπλωματική γλώσσα και τακτ αναφορικά με την διάθεση του λιμανιού της Αλεξανδρούπολης εκ μέρους της χώρας μας στους Αμερικανούς και στο ΝΑΤΟ ,φέρεται ότι είναι ο υπουργός εξωτερικών της Ρωσίας Σεργκέι Λαβρόφ στην τηλεφωνική επικοινωνία που είχε πρόσφατα με τον “Ελληνα ομόλογό του Νίκο Δένδια. Όπως είναι γνωστό εδώ και μήνες η Αλεξανδρούπολη είναι από τις πόλεις -κλειδιά στην προώθηση Αμερικανικών στρατιωτικών δυνάμεων ως και οπλισμού με κατεύθυνση προς Ορμένιο-Σβίλενγκραντ /Βουλγαρία,και από εκεί προς Μπουργκας,Βάρνα, Γκναφ Ιγκνατίεβο, ως και προς τις Ρουμανικές πόλεις στην Μαύρη Θάλασσα.(Κωστάντζα, Τοπλισέα, αλλά κυρίως στην μεγάλη αεροπορική βάση Μιχαήλ Κογκαλνιτσεάνου) αλλά και στην Κράιοβα.(έδρα της πολυεθνικής ταξιαρχίας MNB -SE και του ειδικού 26ου τάγματος πεζικού του Ρουμανικού στρατού, γνωστό ως “Κόκκινοι σκορπιοί”
Η έντονη , απρόβλεπτη καθώς και οξεία κρίση στην Ρωσο-Ουκρανική μεθοριακή ζώνη έχει επηρεάσει ακόμα πιο πολύ την ρευστότητα στην περιοχή της Μαύρης Θάλασσας ,με αποτέλεσμα το τελευταίο χρονικό διάστημα να αυξάνονται οι ροές προώθησης στρατιωτικού υλικού προς Βουλγαρία-Ρουμανία, αλλά και προς Ουκρανία ως και προς Γεωργία.
Χαρακτηριστικά ο επικεφαλής της Ρωσικής διπλωματίας επεσήμανε με διπλωματικό τρόπο ότι «Κατανοώ ότι η Ελλάδα είναι μέλος του ΝΑΤΟ και της ΕΕ. Όμως, επίσης, βλέπουμε ότι η Ελλάδα δεν θέλει να ακολουθήσει την οδό της επιδείνωσης των αντιρωσικών κυρώσεων, και ότι η Ελλάδα καταρχήν δεν αισθάνεται ικανοποίηση από όσα τώρα συμβαίνουν μεταξύ Δύσης και Ρωσικής Ομοσπονδίας. Εμπιστευόμαστε τους Έλληνες φίλους μας ότι με τη σοφία τους θα κάνουν την επιλογή που ανταποκρίνεται στις πεποιθήσεις τους», σε συνέχεια των γνωστών δηλώσεων του Εκπροσώπου του Κρεμλίνου Ντμίτρι Πεσκόφ ,για τον ενισχυμένο γεωστρατηγικό και γεωπολιτικό ρόλο της ακριτικής πόλης στον Αμερικανικό σχεδιασμό για τον οποίο η Μόσχα είναι καχύποπτη.
Αναφορικά με τις συμφωνίες του Μινσκ της περιόδου 2014-2015 για την ανατολική Ουκρανία, ο Λαβρόφ υποστήριξε ότι «υπάρχει ευθεία απαγόρευση για την παραμονή ξένων στρατιωτικών δυνάμεων στο έδαφος της Ουκρανίας, ενώ δεν υπάρχει απαγόρευση για την αποστολή οπλισμού “. Ισχυρίστηκε ότι «κατά πρώτον ξένοι στρατιωτικοί σταθμεύουν εκεί και είναι πολλοί. Δεν είναι χιλιάδες, όπως κάποιες φορές από λάθος λένε μερικοί. Αλλά είναι μερικές εκατοντάδες μεταξύ των οποίων Αμερικανοί, Βρετανοί ,Πολωνοί κα “, ενώ επέκρινε το Κίεβο για “επιθετική συμπεριφορά σε βάρος των Ρωσόφωνων της ανατολικής Ουκρανίας.”…
Επανερχόμενος στα Ελληνορωσικά τόνισε ότι «Με τους Έλληνες συναδέλφους μας, τον Ελληνικό λαό, με την Ελλάδα ως χώρα έχουμε πολύ παλαιές σχέσεις, ως και ιστορικές ρίζες.” ενώ έκανε αναφορά στον Ιωάννη Καποδίστρια, που έγινε πρώτος κυβερνήτης της σύγχρονης Ελλάδας, μετά τη θητεία του στη Ρωσία, στο μέτωπο της εξωτερικής πολιτικής και διπλωματίας , και ο οποίος είχε αναφέρει ότι”εμπιστευόμαστε τους Έλληνες φίλους μας”
Και κατέληξε λέγοντας ότι “με την Ελλάδα διατηρούμε στενές εμπορικές, οικονομικές σχέσεις,ενώ και από τις δυο πλευρές προωθείται ανθρωπιστική και πολιτιστική και διπλωματική δραστηριότητα.
