Οι διεθνείς σχέσεις έχουν περάσει από τη σοβαρότητα στη θυμηδία, παράλληλα με χιλιάδες νεκρούς, εκτοπισμένους, και τραυματίες. Ένας κλαυσίγελος, με αθώα θύματα. Το θέατρο του παραλόγου, με κωμικούς ερμηνευτές. Ο Ολλανδός πρωθυπουργός κατέφυγε στη βοήθεια των Τούρκων, καθώς μπροστά στο φόβο των ρωσικών στρατευμάτων, πάγωσε το … γάλα στις αγελάδες ! Σφίξανε τα γάλατα που λέμε !
«Η Τουρκία συμπεριλαμβάνεται στις χώρες οι οποίες θα μπορούσαν να αποτελέσουν εγγυητή της ασφάλειάς μας στο μέλλον», δήλωσε ο Ιχόρ Ζόβκβα, αναπληρωτής επικεφαλής του γραφείου του προέδρου της Ουκρανίας Βολόντιμιρ Ζελένσκι.
Ο επιτήδειος ουδέτερος αναδεικνύεται σε αξιόπιστο εγγυητή !!!
Τον Οκτώβριο του 2021, η ιστοσελίδα Atlantic Council, φιλοξένησε άρθρο του ΥΠΕΞ της Ουκρανίας, με τίτλο «Η ισχυρή εταιρική σχέση Ουκρανίας-Τουρκίας κατέχει το κλειδί για την ασφάλεια της Μαύρης Θάλασσας», όπου αναλύονται οι κοινές ανησυχίες, σχετικά με τη Ρωσία, η κοινή αμυντική συνεργασία σε εξοπλιστικά προγράμματα, έως και η παραβίαση των ανθρώπινων δικαιωμάτων στη Κριμαία…, θέματα περιφερειακής ασφάλειας , ασφάλειας ναυσιπλοΐας κοκ.
Αναφέρεται επίσης στην εμβάθυνση των σχέσεων, λόγω του συνδετικού κρίκου των Τατάρων, που όπως αναφέραμε σε προηγούμενο άρθρο, αναγνωρίστηκαν με νόμο του 2021, ως αυτόχθονες Ουκρανοί, εν αντιθέσει με Έλληνες, Πολωνούς , Ρώσους.
Κλείνοντας, επισημαίνει ότι οι δύο χώρες αναπτύσσουν ένα σαφές όραμα για τη μελλοντική ασφάλεια της περιοχής της Μαύρης Θάλασσας, και το ΝΑΤΟ πρέπει να δει αυτή την ουκρανοτουρκική συνεργασία ως μια πολύτιμη συμπληρωματική δύναμη, που θα συμβάλλει στη αποτροπή πτώσης της Μαύρης Θάλασσας υπό ρωσική κυριαρχία.
Στο μεταξύ όπως δήλωσε ο Μακρόν, τη Παρασκευή 25 Μαρτίου 2022, ημέρα της εθνικής μας εορτής, συζητά με την Ελληνική και Τουρκική κυβέρνηση την διεξαγωγή ανθρωπιστικής εκστρατείας, για την απομάκρυνση όσων κατοίκων θέλουν να φύγουν από τη Μαριούπολη.
Αλίμονο, οι Τούρκοι να μη βοηθήσουν πάλι στο ξεριζωμό των Ελλήνων. Άλλωστε δεν είναι αυτόχθονες κάτοικοι .
Τέσσερις μήνες μετά, οι φόβοι έγιναν πραγματικότητα και τώρα συζητάμε πλέον για τη ουδετερότητα της Ουκρανίας και βλέπουμε κατόπιν την καταφανή αναξιοπιστία της Τουρκίας.
ΕΙΚΟΝΑ 1
Ποιο μοντέλο ουδετερότητας θα μπορούσε να υιοθετήσει η Ουκρανία; Μεταξύ αυτών που συζητήθηκαν ευρέως ως επιτυχημένα, είναι της Φινλανδίας, της Αυστρία και του Βελγίου.
Το άρθρο 8 της Συνθήκης Ειρήνης του 1947 με τη Φινλανδία και η Φινοσοβιετική Συμφωνία Φιλίας, Συνεργασίας και Αμοιβαίας Βοήθειας του 1948 απαιτούσε από τη Φινλανδία να απαγορεύσει οποιεσδήποτε «οργανώσεις που διεξάγουν προπαγάνδα εχθρική προς τη Σοβιετική Ένωση», αλλά δεν διευκρινίζει την αποστρατιωτικοποίηση, βασικό ζήτημα για την επίλυση της σύγκρουσης στην Ουκρανία.
Αντίθετα, η Συνθήκη του Αυστριακού Κράτους του 1955 απαιτούσε να αποσυρθούν όλες οι συμμαχικές δυνάμεις κατοχής και η Αυστρία να κατοχυρώσει τη διαρκή ουδετερότητα στο σύνταγμά της. Μια πράξη του κοινοβουλίου αναγνώρισε ότι «σε κάθε μελλοντικό χρόνο η Αυστρία δεν θα ενταχθεί σε καμία στρατιωτική συμμαχία και δεν θα επιτρέψει την εγκατάσταση ξένων στρατιωτικών βάσεων στο έδαφός της».
Ομοίως, σύμφωνα με τους όρους της Διάσκεψης του Λονδίνου του 1830, το Βέλγιο έγινε ένα «διαρκώς ουδέτερο κράτος». Οι πέντε μεγάλες δυνάμεις της εποχής, Γαλλία, Βρετανία, Πρωσία, Αυστρία και Ρωσία, ανέλαβαν να «του εγγυηθούν τη διαρκή ουδετερότητα, καθώς επίσης ακεραιότητα και απαραβίαστο της επικράτειάς της». Παρόλα αυτά, η ουδετερότητα του Βελγίου παραβιάστηκε από τη Γερμανία δύο φορές, στην αρχή κάθε Παγκοσμίου Πολέμου.
Κατόπιν των παραπάνω, κανένα από αυτά τα μοντέλα δεν φαίνεται να ταιριάζει απόλυτα στις πραγματικότητες της τρέχουσας σύγκρουσης, επομένως αναμένεται να παρουσιαστεί ένα νέο «μοντέλο».
Όσον αφορά στην εδαφική ακεραιότητα της Ουκρανίας, είναι αβέβαιο αν θα υπάρξει συμφωνία, καθώς η Ρωσία επιμένει στην αναγνώριση, ως Ρωσικών, των εδαφών του Ντόνετσκ, του Λουχάνσκ και της προσαρτημένης χερσονήσου της Κριμαίας.
Τέλος, μια συνθήκη ειρήνης μπορεί να περιλαμβάνει έμμεσα τις σχέσεις μεταξύ Ρωσίας και Δύσης, οι οποίες θα χαρακτηρίζουν τη μελλοντική έννομη παγκόσμια τάξη πραγμάτων. Ο Ρώσος υπουργός Εξωτερικών Σεργκέι Λαβρόφ, σε συνέντευξή του αυτή την εβδομάδα, έβαλε στο στόχαστρο τις ΗΠΑ και είπε ότι η σύγκρουση στην Ουκρανία «δεν αφορά τόσο την Ουκρανία όσο αφορά τη νομική παγκόσμια τάξη (μετασοβιετικός χώρος)». Δηλαδή ανοίξαμε τη συζήτηση… Υπόψη για ανάλογα λάθη στα Ελληνοτουρκικά, γιατι κι’ εκεί απλώνεται ο τραχανάς…
Απόστολος Τσιμογιάννης
Ο Απόστολος Τσιμογιάννης είναι Υποστράτηγος (ε.α), με μεγάλη επιτελική και διοικητική εμπειρία στον τομέα των Millitary Logistics. Έχει υπηρετήσει σε ανάλογη επιτελική θέση του NATO/NSPA και εξειδικεύεται σε θέματα Ευρασίας – Ινδοειρηνικού. Είναι τακτικό μέλος της Ελληνικής Εταιρείας Logistics.
