Όποια εξέλιξη στην Μ. Ανατολή και κυρίως η τρέχουσα αντιπαράθεση στην Συρία, φέρνει στο προσκήνιο με τον ένα ή τον άλλο τρόπο την γνωστή Χεζμπολάχ. Αναμφίβολα ο ρόλος της είναι σημαντικός αν κρίνουμε και από τον τρόπο με τον οποίο την αντιμετωπίζει και το Ισραήλ, το οποίο φυσικά την βλέπει σαν το μακρύ χέρι του Ιράν στην γειτονιά του.
Η Χεζμπολάχ αποτελεί ίσως την πιο αινιγματική και φοβική, κυρίως από το Ισραήλ, τις ΗΠΑ και τους δυτικούς συμμάχους της, στρατιωτική και πολιτική οργάνωση σήμερα στον κόσμο. Σύμφωνα με εκτιμήσεις πολλών αναλυτών Αράβων και μη, όπως η Saad–Ghorayeb, αλλά και μεγάλης βιβλιογραφίας, η Χεζμπολάχ έχει μια ιδιαίτερη άποψη για τον κόσμο σήμερα αλλά και διαχρονικά.
Σε αντίθεση με τις αντιλήψεις των Σουνιτών περί πολέμου (Dar al–Harb) και Ισλάμ (Dar al–Islam), η Χεζμπολάχ επικεντρώνεται σε καταπιεστές (mustakbirun) και καταπιεσμένους (mustad’afun). Οι καταπιεσμένοι δεν είναι αποκλειστικά μουσουλμάνοι αλλά κυρίως είναι όλοι αυτοί που καταπιέζονται στον κόσμο είτε κοινωνικά είτε οικονομικά, πολιτικά και πολιτιστικά. Οι όροι και ορισμοί που χρησιμοποιούνται στο μανιφέστο της Χεζμπολάχ έχουν δανεισθεί τόσο από τον Μαρξισμό όσο και από το Κοράνι, στους οποίους ενσωματώνει τον διαχωρισμό των δυνάμεων σε καλές και κακές.
Η Χεζμπολάχ θεωρεί το Ισραήλ σαν ένα προϊόν τρομοκρατίας και για αυτό, όλες οι ενέργειες αντίστασης εναντίον του είναι απόλυτα νόμιμες ενώ θεωρεί ότι όλο το έδαφος δυτικά του Ιορδάνη είναι κατεχόμενο, απαιτώντας όπως χαρακτηριστικά αναφέρουν «την διάλυση της Σιωνιστικής οντότητας».
Σύμφωνα με άλλους άραβες αναλυτές είναι άποψη της Χεζμπολάχ ότι το Ισραήλ βασίζεται σε μια ρατσιστική και αποικιακή ιδεολογία, που ενσωματώνει την επιθυμία επέκτασης της Δύσης στα μουσουλμανικά εδάφη, ώστε να κυριαρχήσει από τον Νείλο μέχρι τον Ευφράτη και είναι σαφές ότι επιδιώκει να καταστρέψει την ζωή όλων των Αράβων και των μουσουλμάνων.
Η λίστα του «Δημόσιου εχθρού» κατά την Χεζμπολάχ, μπορεί να απεικονισθεί σε τρεις ομόκεντρους κύκλους. Στον εσωτερικό κύκλο περιλαμβάνεται η Αμερική και η Σιωνιστική επικράτεια, στον δεύτερο κύκλο περιλαμβάνονται οι χώρες που θεωρούνται ότι κατέχουν παράνομα εδάφη, ενώ στον τρίτο κύκλο καθεστώτα που είναι υποτακτικά στην Δύση και ιδιαιτέρως στην Αμερική. Οι καταπιεσμένοι είναι τα θύματα αυτών των τριών κατηγοριών και η Χεζμπολάχ παρακινεί αυτά τα θύματα να δημιουργήσουν ένα κοινό «Διεθνές Μέτωπο» για να καταπολεμηθεί η καταπίεση.
Αναρωτιόμαστε αν η Ελλάδα ανήκει σε κάποιον από τους ομόκεντρους κύκλους και θεωρούμε ότι είμαστε πολύ κοντά στον τρίτο κύκλο, μετά όλες αυτές τις διμερείς σχέσεις με το Ισραήλ. Το Ισραήλ είναι «φωτιά» που καίει και η Ελλάδα ανεξάρτητα της όποιας υπαρκτής ή φαινομενικής αλήθειας, όπου και να ανήκει αυτή, είναι σαν τον «κινούμενο στόχο» και δεν θα πρέπει σε καμία περίπτωση να γίνει μέρος ενός προβλήματος, υπερβαίνοντας το μέτρο στις σχέσεις της με το Ισραήλ.
Χρήστος Καλογερόπουλος – Βαλκάνιος
Στρατηγικός Αναλυτής
Εξειδικευμένος σε Θέματα Διεθνούς Ασφάλειας
στη ΝΑ Μεσόγειο
