ΤΡΙΤΟ ΑΠΟ ΣΕΙΡΑ
Γράφει ο Δρ Αθανάσιος Ε. Δρούγος
Διεθνολόγος-Γεωστρατηγικός Αναλυτής
Μέσα σε δώδεκα λεπτά που διήρκεσε η ομιλία Μπάιντεν τα χαράματα της περασμένης Πέμπτης το γεωστρατηγικό τοπίο της Αυστραλίας, καθώς και οι σχέσεις της με τις ΗΠΑ και τη Μεγάλη Βρετανία μεταμορφώθηκαν , ενώ ειδικά για την Καμπέρα ο νέος υπερσύγχρονος πυρηνοκίνητος υποβρυχιακός στόλος είναι ένα μεγάλο άλμα προς τα μπροστά.
Πρώτο : Για τις Ηνωμένες Πολιτείες η συγκεκριμένη τριμερής συμμαχική πρωτοβουλία αποδεικνύει την διάθεση της κυβέρνησης Μπάιντεν να ενισχύσει τους βασικούς συμμάχους της με προηγμένη στρατιωτική τεχνολογία που μέχρι τώρα διαδοχικές Αμερικανικές κυβερνήσεις δεν ήθελαν να μοιραστεί. Είναι ένα πρώτο σημαντικό βήμα στη σχέση ΗΠΑ-Αυστραλίας και προάγγελος αυτού που θα ακολουθήσει για την περαιτέρω ενδυνάμωση της διμερούς εταιρικής σχέσης. Ήδη το προχθεσινό κοινό ανακοινωθέν της AUSMIN σε επίπεδο υπουργών εξωτερικών και άμυνας των ΗΠΑ και Αυστραλίας Λόιντ Όστιν και Πίτερ Ντάτον ενισχύει και αναβαθμίζει πάρα πολύ την σχέση ανάμεσα σε Ουάσιγκτον και Καμπέρα.Για το Ηνωμένο Βασίλειο, αποτελεί εμπέδωση της νέας εθνικής στρατηγικής «Παγκόσμια Βρετανία» και αποτελεί αναμφίβολα προοπτική ισχυροποίησης του πυρηνικού δόγματος του Λονδίνου στο μετά-BREXIT τοπίο.
Δεύτερο: Η Αυστραλία διαθέτει μερικά από τα πιο υπολογίσιμα συμβατικά/DIESEL υποβρύχια στον κόσμο, αλλά δεν έχουν αποδώσει στρατηγικά,κάνουν αρκετό θόρυβο, και δεν είναι για μακράς εμβέλειας αποστολές. Τα μελλοντικά συμβατικά υποβρύχια , που θα κατασκευάζονταν τα επόμενα 30χρόνια από τους Γάλλους , θα ήταν τα μεγαλύτερα (συμβατικά υποβρύχια) στον κόσμο. Τα πυρηνοκίνητα υποβρύχια ως επιλογή θεωρήθηκαν ότι παρέχουν λύσεις στα επιχειρησιακά προβλήματα και συζητούνταν επί χρόνια αποκλειστικά μεταξύ στρατιωτικών ,ναυτικών αναλυτών και Σινολόγων. Οι πολιτικές και πολιτικάντικες ανησυχίες για την πυρηνική ενέργεια, η έλλειψη εγχώριας βιομηχανίας πυρηνικής ενέργειας, οι δυσκολίες κατασκευής και συντήρησή τους ,η περιβαλλοντική πολιτική , και η διάθεση των πυρηνικών αποβλήτων εγείρονταν και ενεργούσαν ανασταλτικά και αποτρεπτικά.Ας ληφθεί υπόψη ότι η Αυστραλία πρωτοστατεί επί δεκαετίες των συμφωνιών διεθνούς και περιφερειακού αφοπλισμού, της κατάργησης των πυρηνικών δοκιμών (υπόγειες και ατμοσφαιρικές ),ενώ παρ όλο που είναι διεθνώς στις τρεις πρώτες χώρες σε ποσότητες ορυκτού ουρανίου(Κουίνσλαντ -Βόρειες περιοχές κα) δεν έχει διαβεί ποτέ τον “πυρηνικό Ρουβίκωνα’ στο να κατασκευάσει πυρηνική βόμβα.
Τρίτο : Η αρκετά σύντομη ανακοίνωση του Μπαίντεν μας αφήνει με περισσότερες ερωτήσεις παρά απαντήσεις. Ποια είναι τα επόμενα βήματα της AUKUS και πώς θα εξελιχθεί αυτή η νέα τριμερής σχέση σε άλλους τομείς ; Πόσο θα κοστίσουν συνολικά αυτά τα αμερικανικής και Βρετανικής κατασκευής υποβρύχια και πόσο καιρό θα χρειαστούν για να καταστούν επιχειρησιακά ; Θα βασίζονται σε Αμερικανικά ή Βρετανικά σχέδια;(θα έχουν σημαντικό ρόλο το Πόρτσμουθ , και η Βιρτζίνια; ) Πόσα θα κατασκευαστούν ; Τι θα γίνει τελικά με την ακύρωση της συνεργασίας της Καμπέρα με το Παρίσι και αν θα εμφανιστούν”επιπλοκές” ; Ενώ αυτά τα ερωτήματα (και πολλά άλλα) θα πρέπει να απαντηθούν σε εύθετο χρόνο, η τριμερής συνεργασία αντιπροσωπεύει ένα σημαντικό βήμα προς τα εμπρός και για τις τρεις χώρες, ενώ όσον αφορά την Αυστραλία είναι ένα καθοριστικής σημασίας βήμα.επιπλέον η Αυστραλία γίνεται η έβδομη προνομιακή χώρα που θα διαθέτει πυρηνοκίνητο υποβρυχιακό στόλο.
