.Γράφει ο Δρ Αθανάσιος Ε. ΔρούγοςΔιεθνολόγος-Γεωστρατηγικός Αναλυτής
Μπορεί η τηλεφωνική επικοινωνία μεταξύ Μπάιντεν και Μακρόν να προκάλεσε-προς το παρόν και μόνο-μία σχετική αποκλιμάκωση , στην ‘φουρτουνιασμένη διπλωματική θάλασσα ” των σχέσεων των τριών Αγγλοσαξονικών κρατών ,με το Παρίσι, αλλά τα πράγματα δεν είναι διόλου ήρεμα, και οι επόμενες κινήσεις αλλά και διαφορές θα εμφανιστούν στις φθινοπωρινές συνόδους των υπουργών εξωτερικών και άμυνας του ΝΑΤΟ και της ΕΕ. Αν και η Αμερικάνική στάση μετά τα “πρώτα ισχυρά κύματα” είναι σχετικά πιο χαλαρή (εντάσσω και τις απόψεις πάνω από 30 Αμερικανικών “δεξαμενών εγκεφάλων’ που καθημερινά παρακολουθώ ),εν τούτοις η Βρετανική θέση από τον πρωθυπουργό μέχρι γνωστά Ινστιτούτα στρατηγικών και διπλωματικών μελετών , παραμένει πιο “επιθετική”(λεκτικά).
Την ίδια στιγμή τα κορυφαία Ινστιτούτα της Αυστραλίας σε Καμπέρα, Μπρίσμπειν , Μελβούρνη κα διατηρούν χαμηλούς τόνους επί της αρθρογραφίας αλλά λόγω της επιπλέον σύσφιξης των σχέσεων με Ουάσιγκτον και Λονδίνο, ανακοίνωσαν ότι ανοίγουν γραφεία και τα στελεχώνουν με ειδικούς αναλυτές περί τα πυρηνικά ζητήματα ,τα πυραυλικά, σε θέματα κβαντικής-τεχνητής νοημοσύνης- κυβερνοασφάλειας κα. για “πιο στενή επαφή’ με τα άλλα δυο κράτη.(ο υπογράφων έχει στην διάθεσή του τις σχετικές περιπτώσεις) .Πρώτο : Πολλά θα εξαρτηθούν από το μέχρι που θα φθάσουν οι Γαλλικές παρεμβάσεις στο ΝΑΤΟ. Ασφαλώς η Γαλλία μόνη της δεν μπορεί , και θα κοιτάξει να προσελκύσει κάποια κράτη-μέλη της Συμμαχίας προς το Ευρωκεντρικό μέρος της. Όμως δεν έχει πολλές επιλογές και η θέση της στην Ατλαντική Συμμαχία διαχρονικά εκτιμάται ως προβληματική και ιδιότροπη. Η επιρροή της είναι μικρή.Τα παραδείγματα πάρα πολλά και δεν έχουν ιδέα οι απύθμενα αμπελοφιλοσοφούντες από τα πλήκτρα των υπολογιστών και τις αναπαυτικές πολυθρόνες των σπιτιών τους. Η Γαλλία δεν συμμετέχει στις προωθημένες στρατιωτικές πολυεθνικές δυνάμεις του ΝΑΤΟ σε Βαλτική και Πολωνία (τις γνωστές EFP ).Είναι η μόνη χώρα μαζί με την Ελλάδα που απέχει από την Βαλτικο-Σκανδιναβική κάλυψη , ενώ η Τουρκία συμμετέχει μόνο (το τρέχον διάστημα) αεροπορικά στις αποστολές εναέριας περιπολίας πάνω από τις Βαλτικές χώρες.
Από το Αφγανιστάν και το Κόσοβο εδώ και καιρό είχε αποσύρει δυνάμεις της. Στο Αφγανιστάν δεν είχε αναλάβει εκτενή γεωγραφικό τομέα Με εξαίρεση την Διοίκηση Μετεξέλιξης στο Νόρφολκ της Βιρτζίνια ,όπου ο επικεφαλής της είναι πάντα τετράστερος Γάλλος πτέραρχος , δεν διοικεί Νατοϊκά στρατηγεία.(πχ Νάπολι-Νόρθγουντ,Ράμσταιν , Μπρούνσουμ κα) Τα πλείστα κράτη που προήλθαν από την διάλυση της Γιουγκοσλαβίας και της πρώην Σοβιετικής Ένωσης είναι έντονα φιλοαμερικανικά. Ενώ οι κατά καιρούς θεωρίες από την αποτυχημένη EDC και το σχέδιο Πλεβέν της δεκαετίας του 50 ,μέχρι σήμερα για Ευρωδυνάμεις κλπ, δεν έχουν θετική έκβαση διαχρονικά. Η Ατλαντική συμμαχία παρά τα προβλήματα (που ασφαλώς υφίστανται) διαθέτει αναγνωρισμένα και’ καναλοποιημένα” πολυεθνικά-διακλαδικά επιτελεία, υψηλού επιπέδου Κέντρα Αριστείας, ταχυκίνητες μονάδες άμεσης αντίδρασης,μεγάλο αριθμό εξειδικευμένων εγχειριδίων δράσης, συνεχείς στρατιωτικές ασκήσεις κα. Το Παρίσι υστερεί σε όλα τα παραπάνω , ενώ εκτιμάται ότι μία φορά έκανε το λάθος επί Ντεγκώλ να αποχωρήσει από το στρατιωτικό σκέλος του ΝΑΤΟ, ενώ χρησιμοποίησε τις αποστολές στα Βαλκάνια της δεκαετίας του 90(Βοσνία-Κροατία-Κόσοβο) , για να “κολλήσει εκ νέου και επιστρέψει στη στρατιωτική πτέρυγα της συμμαχίας το 2009 επί Σαρκοζί.Συνεπώς τα περί Ευρωπαϊκής αμυντικής ταυτότητας για ανθρώπους που είναι μέσα στα πράματα και γνωρίζουν τις ενδο-Ευρωατλαντικές διακλαδώσεις από μέσα δεν πείθουν. Το ΝΑΤΟ έχει σε μόνιμη βάση 24 εταίρους που συνεργάζονται με τα 30 κράτη-μέλη της Συμμαχίας σε πάρα πολλά θέματα.(και είναι από όλες τις ηπείρους). Επίσης σε πυρηνικό επίπεδο οι δυνατότητες της είναι περιορισμένες, ενώ επί ψυχρού Πολέμου αδυνατούσε να καλύψει μέσω της πυρηνικής της ομπρέλας την τότε μεικτή Γαλλογερμανική ταξιαρχία στο Μπάντεν-Μπάντεν. Επίσης την περίοδο 1959-1966 ήταν αρνητική στη σύσταση Συμμαχικής Ναυτικής Δύναμης ως και σε σύγκλιση των πυρηνικών της δυνάμεων με τους Αμερικανούς και Βρετανούς.
Δεύτερο : Στην Ουάσιγκτον οι πλείστοι κύκλοι συναινούν ότι η Τριμερής είναι μία θετική εξέλιξη.. Δεν είναι απλώς θέμα διπλωματικής επίδειξης στον στρατηγικό ανταγωνισμό με την Κίνα, ούτε είναι απλή επιτυχία της βιομηχανικής πολιτικής, αν και μπορεί να είναι και τα δύο. Επενδύοντας στην Αμερικανική και τη Βρετανική πυρηνική τεχνολογία υποβρυχίων, οι Αυστραλοί αποκτούν πολύ μεγαλύτερη ικανότητα από ότι με τα Γαλλικά συμβατικά υποβρύχια, συμπεριλαμβανομένης της δυνατότητας εκτόξευσης πυραύλων επίθεσης μακράς ακτίνας δράσης , καθώς και όλων των πλεονεκτημάτων του απεριόριστου χρόνου πλεύσης (λόγω πυρηνικού αντιδραστήρα) ως και μιας βαθιάς πανίσχυρης βιομηχανικής βάσης στήριξης . Η αλήθεια είναι ότι η Γαλλό-Αυστραλιανή συμφωνία δεν είχε ποτέ μεγάλη τεχνική ή πολιτική ‘αίσθηση’ – συγκριτικά με τα μεγάλα συμβατικά υποβρύχια της Ιαπωνίας, είτε με τα πυρηνικά από τις Ηνωμένες Πολιτείες ή το Ηνωμένο Βασίλειο .
Η Γαλλική αντίδραση δεν θα πρέπει να είναι υπερβολική, αλλά και από την άλλη μεριά οι Αγγλοσάξονες δεν θα πρέπει να περιθωριοποιήσουν το Παρίσι Δεν θα πρέπει να οδηγηθούν οι Αμερικανούς αναλυτές συνολικά να απορρίψουν το Παρίσι και τις ανησυχίες του. Οι πλείστοι πολιτικοί και στρατιωτικοί ηγέτες της Γαλλίας σκέφτονται παγκοσμίως και είναι πρόθυμοι να χρησιμοποιήσουν τον στρατό τους όταν χρειάζεται, όπως στην εκτεταμένη και δαπανηρή Γαλλική εμπλοκή στην Αφρική. Η Γαλλία διατηρεί σημαντική στρατιωτική παρουσία στον Νότιο Ειρηνικό/Πολυνησία-Νέα Καληδονία ως και στον Κόλπο των πετρελαίων . Και τέλος πάντων αν εξαιρεθεί ο δεύτερου πόλεμος στο Ιράκ το 2003 η Γαλλοαμερικανική στρατηγική σχέση, αν και σπάνια είναι δημόσια, ήταν σε γενικές γραμμές σταθερή και παραγωγική,στο Αφγανιστάν, στην αντιπαράθεση με το Ιράν για το πυρηνικό του πρόγραμμα, ως και στον πολυμέτωπο επιχειρησιακό αγώνα απέναντι στα τζιχαντιστικά κινήματα.Είναι σημαντικό πάντως να οριοθετούνται οι δυνατότητες όλων των εμπλεκομένων.
Τρίτο: Επισημαίνεται ότι στην Αυστραλία τις τελευταίες ημέρες επικρατεί έντονα αντι-Γαλλικό κλίμα και πικρία για τα όσα είπε ο υπεξ Υβ λε Ντριάν σχετικά με την συμπεριφορά των Αυστραλών λόγω της ακύρωσης της αγοράς των υποβρυχίων από το Παρίσι.
Υπενθυμίζεται ότι δεκάδες χιλιάδες Αυστραλοί έχασαν την ζωή τους στον Α” και στο Β” παγκόσμιο πόλεμο επί Γαλλικού και Βελγικού εδάφους. Οι θυσίες των Αυστραλών σε όλους τους πολέμους υπέρ της συμμαχικής επικράτησης και νίκης ήσαν τεράστιες.Είναι πάρα πολύ μεγάλος ο αριθμός των κοιμητηρίων Αυστραλών στην δυτική Ευρώπη..Ενδεικτικά αναφέρω τα κοιμητήρια της Φρομέλ,της Ζεπέρ, της Αλμπερτ, της Ζόνεμπεκ ,της Πασχεντάλ,της Μπουλεκούρ,της Περόν , και της Βιλέρ Μπρετάν ,όπου μόνο το 1918 ετάφησαν 10729 Αυστραλοί.Στην πατρίδα μας πέραν των ευρύτερων υπαρχόντων συμμαχικών κοιμητηρίων , στην ακριτική Λήμνο για τις δυνάμεις της Κοινοπολιτείας /ANZAC έχουν ταφεί Αυστραλοί και Νεοζηλανδοί στα κοιμητήρια του Μούδρου και στο Πορτιανό.
