.
Γράφει ο Δρ Αθανάσιος Ε. Δρούγος
Διεθνολόγος- Γεωστρατηγικός Αναλυτής
Το θέμα της επιπρόσθετης αποστολής οπλικών συστημάτων ως και πυρομαχικών από την χώρα μας στην μαχόμενη κατά της Ρωσικής βάναυσης και άθλιας εισβολής στην Ουκρανία επανήλθε εκ νέου στο προσκήνιο , ένα μήνα και κάτι μετά το πρώτο φορτίο που μεταφέρθηκε αεροπορικά με μεταγωγικά αεροσκάφη στην Πολωνία και από εκεί οδικώς προς τις παραμεθόριες πόλεις Λούμπλιν,Ρζεσζόβ και μέσω των περασμάτων προς Λούτσκ, Ρίβινε και Λβιβ προς Κίεβο και Ντονμπάς.Οι γνωστοί φοβικοί πολιτικοί /πολιτικάντηδες , ορισμένοι απόστρατοι αξιωματικοί(εκκολαπτόμενοι πιθανοί πολιτευτές 😉 ως και σε περιορισμένο αριθμό ορισμένοι ακαδημαϊκοί κύκλοι επέκριναν την πρώτη φορά αλλά και τη δεύτερη φορά την κυβερνητική απόφαση για την αποστολή όπλων , σε ενίσχυση των Ουκρανικών μονάδων που μάχονται γενναία (ειδικά στην ανατολική Ουκρανική περιφέρεια του Ντονμπάς). Παρόμοιες ‘τάσεις’ εμφανίστηκαν σε πολύ μικρό βαθμό και στην Κύπρο η οποία διαθέτει κυρίως Ρωσικό οπλισμό (άρματα μάχης, αντιαρματικά, αντιαεροπορικά βραχέος βεληνεκούς κλπ). Επίσης γνωρίζω και συγκεκριμένους αξιωματικούς εν ενεργεία που διαφωνούσαν με την αποστολή (δεν χρειάζεται να αναφερθώ σε ονόματα και θέσεις)
Πρώτο :Η απόφαση της κυβέρνησης στο συγκεκριμένο θέμα κατά την προσωπική μου άποψη ήταν και είναι σωστή. Επίσης δεν ήταν μονομερής, αφού συνδράμουν στις Ουκρανικές ένοπλες δυνάμεις δεκάδες χώρες από όλες τις ηπείρους, που στέλνουν οπλισμό από τα αποθέματά τους.Ήδη είναι μέχρι σήμερα 47 κράτη και αναμένεται μέχρι τέλη Ιουνίου να φθάσουν τις 56-58.Δεύτερο : Η Ελλάδα επί δεκαετίες συμμετέχει ενεργά σε διεθνή πολιτικο-στρατιωτικό οργανισμό (ΝΑΤΟ) στους Ευρωκεντρικούς σχηματισμούς , ως επίσης στο διακλαδικό πολυεθνικό στρατιωτικό επιτελείο της ΕΕ. Για το θέμα αυτό ειδικότερα υπάρχουν αποφάσεις του Βορειοατλαντικού Συμβουλίου, της Στρατιωτικής Επιτροπής του ΝΑΤΟ, του Συμβουλίου Συνεργασίας ΝΑΤΟ-Ουκρανίας ως επίσης και συγκεκριμένων κειμένων διμερούς στρατιωτικής /εξοπλιστικής συνεργασίας με το Κίεβο, που απλά ελλείψει χώρου δεν αναφέρω εδώ.(μην λησμονούμε ότι το ΝΑΤΟ έχει διαχρονικά εμπλουτίσει σε οπλισμό την κεντρική κυβέρνηση του Ιράκ το Αφγανιστάν για χρόνια, τον μικρό στρατό του Κοσόβου , της μετά Ντέιτον Βοσνίας Ερζεγοβίνης κα).Τρίτο : Η Ελλάδα δια του υπουργού άμυνας Νίκου Παναγιωτόπουλου συμμετείχε στην πρώτη Σύνοδο της Ομάδας του Ράμσταιν στη έδρα του στρατηγείου των Αμερικανικών και συμμαχικών αεροπορικών δυνάμεων , σε ενίσχυση , υποστήριξη και “καναλοποίηση’ των διαθέσιμων όπλων που στέλνονται στην Ουκρανία. Την υλοποίηση και εφαρμογή των σχετικών διατάξεων έχει ειδικά τοποθετημένος Αμερικανός αντιστράτηγος(με εμπειρία από την Στρατηγική Διοίκηση Μεταφορών των ΗΠΑ/TRANSCOM με τη συνδρομή Βρετανού υποστράτηγου.Η σύνοδος του Ραμσταίν ήταν ιδέα του υπουργό άμυνας των ΗΠΑ στρατηγό εα Λόινι Όστιν.Η δεύτερη συνάντηση έλαβε χώρα προ ημερών μέσω τηλεδιάσκεψης, και εντάχθηκαν σε αυτή η Αυστρία, η Ιρλανδία, η Κολομβία, η Βοσνία-Ερζεγοβίνη και το Κόσοβο(μάλιστα με αποστολή αντιαρματικών , καθώς και υλικού για αποναρκοθέτηση περιοχών ). Αν δεν συμφωνούσαμε με την Αμερικανική κίνηση σε υποστήριξη των Ουκρανικών δυνάμεων , ας μην συμμετείχαμε από την αρχή. Δεν υπάρχει κράτος-μέλος του ΝΑΤΟ που να μην ΄έδωσε το παρόν στους δωρητές.
Τέταρτο : Αυτοί που εξέφρασαν ανησυχίες ότι τάχα η διάθεση κάποιων οπλικών συστημάτων “αδυνατίζει” (!) την άμυνά μας, καλό θα ήταν να μελετήσουν τι είδους όπλα στέλνουμε, τις ποσότητες τους, ως και από που τα στέλνουμε (μονάδες)/. Επειδή δεν χρειάζεται δημόσια να κάνουμε αναφορά, οι επαΐοντες γνωρίζουν και οι φοβικοί να μην ανησυχούν. Όσο για τους παπαγάλους της εξελισσόμενης “τάσης ‘αφοπλισμού , δεν χρειάζεται να σχολιαστεί. Η πατρίδα μας είναι ενταγμένη στο διεθνές, Ευρωατλαντικό, Ευρωπαϊκό και περιφερειακό σύστημα ασφάλειας. Εδώ στέλνουν άλλοι και άλλοι, δεν θα στείλει η Ελλάδα;Σε αυτά τα ζητήματα δεν χρειάζεται πολιτικαντισμός, και ότι κάποιοι είναι πιο ευαίσθητοι από τους άλλους…Όσο για ορισμένους εν αποστρατεία από τον καναπέ του σπιτιού τους και τα πληκτρολόγια, δεν υπογράφω , ότι δεν θα έκαναν τα ίδια, αν ήσαν ακόμα στην ενέργεια. Που ήσαν όλοι αυτοί και γιατί δεν έφεραν αντιρρήσεις, όταν στείλαμε (και πολύ σωστά κάναμε) στρατιωτικές δυνάμεις σε Κόσοβο/KFOR, Αφγανιστάν/ISAF-RESOLUTE SUPPORT Βοσνία-Ερζεγοβίνη/IFOR-SFOR -ALTHEA κα).Tα πράγματα έχουν αλλάξει ως και οι καιροί και καλό θα ήταν να μην θεωρητικολογούν και να επιμορφώνονται καθημερινά και σε βάθος (σταματώ εδώ)Πέμπτο :Τα διάφορα Ρωσικής προέλευσης οπλικά συστήματα δεν αντέχουν για πολύ. Με τη Ρωσία πλέον για πολλά χρόνια θα βρισκόμαστε στην αντίθετη όχθη του ποταμού. Πολλά από αυτά είναι παλιάς τεχνολογίας, η συντήρησή τους κοστίζει, δεν υπάρχει περίπτωση να τα ανανεώσουμε σε ανταλλακτικά κλπ. Συνεπώς υπό κάποιες προϋποθέσεις προσεχώς ας τα διαθέσουμε και αντικαταστήσουμε με αντίστοιχα και σύγχρονα δυτικού τύπου. Και να λάβουμε υπόψη πάντοτε τα νεότερα LESSONS LEARNED από τον Ουκρανο-Ρωσικό πόλεμο ένα τομέα που πάντοτε το έλεγα σε δεκάδες διαλέξεις μου, ότι καθολικά υστερούμε. Κατά Στάλιν ¨η ποσότητα έχει την δική της ποιότητα”. Κατά τον κορυφαίο Σοβιετικό /Ρώσο στρατιωτικό αναλυτή , θεωρητικό, συγγραφέα, στρατηγιστή, των δεκαετιών 1920-1938 Αλεξάντερ Αντρέγιεβιτς Σβέτσιν” η ποιότητα έχει την δική της ποσότητα”.(δυστυχώς ο ίδιος υπήρξε θύμα των άθλιων συνωμοτικών εγκλημάτων-εκκαθαρίσεων ως και του Μεγάλου Τρόμου της περιόδου 1937-1938 επί Στάλιν )
