.Δρ Αθανάσιος Ε. Δρούγος
Διεθνολόγος-Γεωστρατηγικός Αναλυτής
Με εμπρηστική ρητορική και με βασικές λεκτικές αιχμές ,επικεντρωμένες στην συμπλήρωση 50 χρόνων από την εισβολή και κατοχή του Αττίλα στη Κύπρο, καθώς και στην περίπτωση των ανθρωπίνων, θρησκευτικών ,μειονοτικών και εκπαιδευτικών δικαιωμάτων των Μουσουλμάνων κατοίκων(Τούρκων κατά τον Ερντογάν) τη Δυτική Θράκη, επανήλθε τις τελευταίες ημέρες μετά από αρκετούς μίνες στο προσκήνιο ο Τούρκος πρόεδρος.Αναφορικά με τη Δυτική Θράκη -πέραν των γνωστών και κατά τακτά χρονικά διαστήματα λεχθέντων “παραπόνων” και χιλιοειπωμένων αστήρικτων κατηγοριών προς την χώρα μας-έκανε για άλλη μία φορά ειδική μνεία στον κάποτε διατελέσαντα και βουλευτή της μειονότητας γιατρό Αχμέτ Σαδίκ,που έχασε τη ζωή του σε αυτοκινητιστικό δυστύχημα προ 29 χρόνων.Ο Ερντογάν -ειδικά όταν απευθύνεται στην κυβερνητική πλειοψηφία του AKP – ενισχύει ακόμα πιο πολύ τις αναφορές του σε συγκεκριμένα μεγαλοιδεατικά και ιστορικά γεγονότα, όπως στην ιστορική μάχη του Μαντζικέρτ/Μαλατζκίρτ το 1071μχ των Σελτζούκων Τούρκων επί των Βυζαντινών,ή την κατάληψη της Κωνσταντινούπολης το 1453μχ ή των βίαιων γεγονότων των Χριστουγέννων του 1963 στην Κύπρο,ή και πιο πρόσφατα την περίπτωση της τεμενοποίησης (προ 4 χρόνων) της Αγίας Σοφίας.Στο ίδιο μήκος κύματος των προκλήσεων ο υπερεθνικιστής Μπαχτσελί και ο γραμματέας του AKP Ομέρ Τσελίκ.
Η ρευστή, χαοτική και ανεξέλεγκτη παγκόσμια και περιφερειακή κατάσταση επαναφέρει , επηρεάζει και ενδυναμώνει τις εκρηκτικές αναφορές του Ερντογάν που αναζητεί κάποιες διεξόδους για τα ζητήματα της χώρας του, και στοχεύει σε Ελλάδα, Κύπρο, Ιράκ/Κούρδοι,και ασφαλώς στα υπό έντονη δοκιμασία Παλαιστινιακά εδάφη.Επιπρόσθετα -επειδή τα σχέδια της Άγκυρας, μισό αιώνα μετά την εισβολή στην Κύπρο δεν έχουν τύχει κάποιας έστω οριακής αποδοχής και αναγνώρισης (σε συνδυασμό με τον κατοχικό ηγέτη Ερσίν Τατάρ) οξύνει τις καταστάσεις(προσπαθώντας να νομιμοποιήσει την κατεχόμενη βόρεια Κύπρο),ενώ εκμεταλλεύεται και τον σχετικά πρόσφατα συσταθέντα Οργανισμό των Τουρκογενών κρατών(Αζερμπαιτζάν Κιργιζία,Καζακστάν,Ουζμπεκιστάν και με καθεστώς παρατηρητή την Ουγγαρία του αυταρχικού Όρμπαν) .Αν χρονικά λάβουμε υπόψη,ότι -παρά την κάθετη πτώση τής διμερούς αεροναυτικής έντασης στο πεδίο- ο Ερντογάν μας υπενθυμίζει την προκλητική ατζέντα της Γαλάζιας Πατρίδας,του Τουρκολιβυκού μνημονίου,των αμφισβητήσεων των θαλασσίων πάρκων , αλλά και των πολύ πρόσφατων κινήσεων των Τουρκικών πολεμικών πλοίων στο χώρο Κάσου-Καρπάθου.Οι μέχρι τώρα διμερείς επαφές σε υπουργικό επίπεδο δεν έχουν αποδώσει πολλά . Κρίσιμη θεωρείται η συνάντηση Μητσοτάκη -Ερντογάν στα τέλη Σεπτεμβρίου (στο περιθώριο της ετήσιας 79ης Γενικής Συνέλευσης του ΟΗΕ).Ο υπογράφων δεν αποκλείει από εκεί και πέρα μια σχετική χειροτέρευση στις διμερείς σχέσεις που θα είναι συνάρτηση και επερχόμενων σοβαρών παγκόσμιων και περιφερειακών εκκρεμοτήτων.Προς το παρόν οι όποιες προκλήσεις θα παραμείνουν λεκτικές, και υπενθυμιστικές, ενώ στο Κυπριακό δεν υπάρχουν περιθώρια για επίλυσή του (με τα ισχύοντα προκλητικά δεδομένα της κατοχικής ηγεσίας )
Πάντως χρονικά ας λάβουμε υπόψη ,ότι από την 1η του 2025 η Ελλάδα θα είναι μη-μόνιμο μέλος του ΣΑ/ΟΗΕ για δυο χρόνια. Φυσικά δεν μπορεί να επιβάλει τις απόψεις της, αλλά σε συνδυασμό με τη συνεργασία Κύπρου-ΕΕ θα επιδιώκει οριακές προσπάθειες διατήρησης του θέματος στην επικαιρότητα.Το Κυπριακό δεν πρέπει να λησμονείται ως θέμα εισβολής και κατοχής.
