Δρ Αθανάσιος Ε. Δρούγος
Διεθνολόγος-Γεωστρατηγικός Αναλυτής
Σε κυκεώνα δηλώσεων και αντιδηλώσεων κινούνται οι Ουκρανορωσικές εξελίξεις στον πολιτικό -διπλωματικό πλαίσιο 48 ώρες μετά την παρέλαση στη Μόσχα και τους εορτασμούς της 9ης Μάιου.Αν και θα μπορούσαν να εκληφθούν από κάποιους “θιασώτες” των υποχωρήσεων ως οριακά βήματα μέσα στο σκοτεινό τούνελ ,αν μελετηθούν σε βάθος,δεν διακρίνεται κάποιο οριακό φως γιατί ή είναι “παλιό κρασί σε καινούργια(;) μπουκάλια”,ή ειναι κινήσεις χωρίς αύριο,αφού όλες οι εμπλεκόμενες πλευρές εμμένουν στις γνωστές και χιλιοειπωμένες θέσεις τους.
Από την πλευρά των κορυφαίων Ευρωπαίων ηγετών που ήσαν το Σάββατο στο Κίεβο,είναι δεδομένη και ενισχυμένη η πολύπλευρη υποστήριξη στην Ουκρανία,κάτι που ήταν εμφανέστατη στην σύνοδο του συνασπισμού των προθύμων ( των ηγετών της Γαλλίας,της Γερμανίας,της Πολωνίας και του Ηνωμένου Βασιλείου ) στην Ουκρανική πρωτεύουσα αλλά και με άλλους 30 ηγέτες κρατών (διαδικτυακά) -μεταξύ των οποίων του Καναδά,της Αυστραλίας,της Νέας Ζηλανδίας,της Ελλάδος,της Ισπανίας,της Τουρκίας κα-,ως και σε επιμέρους σύνοδο των Βαλτικο-Σκανδιναβικών κρατών στο ΄Όσλο που επεσήμαναν από κοινού με τον Ζελένσκι ότι “πρώτα ανακωχή και μετά διαπραγματεύσεις’
Ο αυταρχικός ηγέτης της Ρωσίας,αργά χθες εμφανίστηκε να απορρίπτει για μία ακόμα φορά την 30ήμερη ανακωχή που επί εβδομάδες προτείνουν οι δυτικοί (συν τους Αμερικανούς), αντιπροτείνοντας την συνέχιση των απαράδεκτων, ύπουλων συνομιλιών του Μαρτίου του 2022 στην Κωνσταντινουπολη,μεταξύ αντιπροσωπειών Μόσχας και Κιέβου,που αν δεν διακόπτονταν τότε είναι μαθηματικά βέβαιο ,ότι θα εξαφάνιζαν την Ουκρανία από τον χάρτη,και θα την υποδούλωναν στα μαξιμαλιστικά σχέδια του καρδινάλιου του Κρεμλίνου.Η Δύση είναι από καχύποπτη,ως αρνητική για τέτοιας μορφής διμερείς επαφές αφού οι Ρώσοι επιδιώκουν να υιοθετηθεί το ανυπόστατο αφήγημα της εδαφικής και πολιτικής υποδούλωσης της Ουκρανίας στη Ρωσία.
Ο Πούτιν για πολλοστή φορά ζήτησε απ ευθείας επαφές με τους Ουκρανούς στις 15 Μαΐου στην Κωνσταντινουπολη , με τους δυτικούς και δια στόματος Μακρόν να επισημαίνουν ότι ‘πρώτα ανακωχή και μετά διαπραγματεύσεις”. Γιατί ξεκάθαρα ο Πούτιν ζήτησε άμεσες διαπραγματεύσεις ,ενώ θα συνεχίζονται οι μάχες,και επιπρόσθετα απαίτησε να μην μεταφερθούν νέα όπλα από τους δυτικούς στην Ουκρανία τη στιγμή μάλιστα που ο νέος Γερμανός καγκελάριος Φρίντριχ Μερτς δήλωσε ότι το Βερολίνο δεν θα ανακοινώνει πλέον τι είδους και πόσα Γερμανικά όπλα θα στέλνονται για την άμυνα της Ουκρανίας.Ο Ουκρανός πρόεδρος είπε ότι το “σήμα της Μόσχας είναι θετικό σημάδι” και το Κίεβο είναι πρόθυμο να συνομιλήσει μόνο αν υπάρξει κατάπαυση του πυρός την οποία ο Πούτιν αγνόησε στις δηλώσεις του.Στο μεταξύ, ο Γερμανός καγκελάριος Φρίντριχ Μερτς χαρακτήρισε επίσης την πρόταση του Πούτιν “ένα καλό σημάδι αλλά απέχει πολύ από το επαρκές’.Πάντως χθες συνεχίστηκαν με αμείωτη ένταση οι Ρωσικές επιθέσεις με 108 drones κατά Ουκρανικών στόχων.
Ο νέος Πάπας Λέων ΙΔ ́ έχει σχολιάσει αρνητικά την εισβολή της Ρωσίας στην Ουκρανία το 2022, θέση που επανέλαβε και τώρα ως επικεφαλής πλέον της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας.
Οι προηγούμενες συμφωνίες κατάπαυσης του πυρός με τη Μόσχα έχουν όλες καταρρεύσει , ή μάλλον, δεν καρποφόρησαν ποτέ.Μετά τις συνομιλίες της Σαουδικής Αραβίας με τη διαμεσολάβηση των ΗΠΑ τον Μάρτιο, το Κίεβο και η Μόσχα συμφώνησαν αρχικά και θεωρητικά να εφαρμόσουν , περιορισμένες εκεχειρίες στη Μαύρη Θάλασσα ως και σε πλήγματα σε ενεργειακές υποδομές. Ωστόσο, η Μόσχα εξέδωσε αργότερα πρόσθετους και μονομερείς όρους για την κατάπαυση του πυρός στη Μαύρη Θάλασσα, αφήνοντας ουσιαστικά καμία συμφωνία σε ισχύ.
Για μία ακόμα φορά η Τουρκία προσπάθησε με άμεσες τηλεφωνικές επικοινωνίες του Ερντογάν με Πούτιν και Μακρόν να εκμεταλλευτεί την όποια πιθανότητα υπάρχει πραγματοποίησης συνάντησης των αντιπροσωπειών Ουκρανίας και Ρωσίας στην Κωνσταντινούπολη, με σκοπό να αναβαθμίσει τη θέση και εμπλοκή της στο περιφερειακό και παγκόσμιο γίγνεσθαι.Είναι γνωστή η θέση της Άγκυρας να επιδιώκει διαμεσολάβηση σε γνωστές κρίσεις σε εύφλεκτες γωνιές του πλανήτη, όπως στο Κέρας της Αφρικής, στον εμφύλιο πόλεμο του Σουδάν ,στη Λιβύη,στη Συρία,ως και στην Ινδοπακιστανική αντιπαράθεση.Ο Τούρκος πρόεδρος διατηρεί ‘κανάλι επικοινωνίας’ με τον Πούτν,αλλά δεν αποδέχεται τη Ρωσική κατοχή στη Κριμαία, τη συμπεριφορά της Μόσχας απέναντι στους Μουσουλμάνους Τατάρους ενώ δια του υπεξ Χακάν Φιντάν δίνει συνέχεια το παρόν στον “συνασπισμό των προθύμων’.Πάντως αν δεν υπάρξουν δραματικές αλλαγές στα μέχρι τώρα ισχύοντα εκτιμάται ότι είναι πολύ δύσκολο και αβέβαιο να προωθηθούν τέτοιου είδους επαφές.Αναφορικά με τα επόμενα βήματα σε μεγάλο βαθμό κρίνονται από το αν ο Πούτιν θα προβεί σε αλλαγή στάσης.Πράγμα δύσκολο.Άλλωστε έχουμε περάσει από την επί δεκαετίες Κρεμλινολογία στην καθαυτό αποκλειστική Πουτινολόγια.
