.Δρ Αθανάσιος Ε. Δρούγος
Διεθνολόγος- Γεωστρατηγικός Αναλυτής
O δεύτερος γύρος των συνομιλιών στην Κωνσταντινούπολη μεταξύ των Ουκρανών και Ρώσων δεν απέδωσε τίποτα αναφορικά με την συμφωνία κάποιας εκεχειρίας,πέραν των ανθρωπιστικών ζητημάτων,όπως η περίπτωση της νέας ανταλλαγής ομήρων , ως και σορών φονευθέντων Ουκρανών και Ρώσων στον τριετή και πλέον πόλεμο. Προφανώς η κατάσταση παραμένει στάσιμη με τον πόλεμο να συνεχίζεται σε όλα τα μέτωπα,με απρόβλεπτες προεκτάσεις και επιπτώσεις.Πολλοί αναμένουν τις περαιτέρω κυρώσεις των δυτικών, ενώ στο εσωτερικό των ΗΠΑ γιγαντώνεται η αντίδραση κατά της συνεχιζόμενης σιωπής και απραξίας Τραμπ.Όμως ο Πουτιν -σύμφωνα με πληροφορίες του υπογράφοντα από διάφορες δυτικές πηγές- είναι έντονα προβληματισμένος και εμμονικός , όχι με το που βαίνουν τα πράγματα αλλά με στην πρωτοφανή και καλά σχεδιασμένη επίθεση των Ουκρανικών drones στα τέσσερα Ρωσικά στρατηγικής αξίας αεροδρόμια.
Η επίθεση έχει κάνει πολύ περισσότερα από το να προσφέρει εκδίκηση για τη βάναυση χρήση της πολεμικής αεροπορίας της Ρωσίας στη Μαριούπολη και όλων αυτών των Ουκρανικών πόλεων και χιλιάδων αμάχων τα τελευταία τρία χρόνια. Τα αποτελέσματά της εξακολουθούν να αξιολογούνται, αλλά περιλαμβάνουν απτά θέματα για την αξιοπιστία του αερομεταφερόμενου πυρηνικού αποτρεπτικού μέσου της Ρωσίας , ενώ κυριαρχεί ο φόβος μεταξύ των ανώτατων αξιωματικών της Μόσχας σχετικά με την ευπάθεια των στρατηγικών περιουσιακών τους στοιχείων. Οι επιπτώσεις είναι σοβαρές και θα είναι μακροχρόνιες και μπορεί να θεωρηθούν ιστορικές για την επίδρασή τους,ενώ το χαστούκι στον Πούτιν ακούστηκε πολύ δυνατό.
Η επιχείρηση απέδειξε για άλλη μια φορά ότι η Ουκρανία μπορεί να φέρει τον πόλεμο βαθιά στο Ρωσικό έδαφος. Ο πιο μακρινός στόχος ήταν σχεδόν 4500 χλμ από τα σύνορα της Ουκρανίας. Υπογράμμισε για άλλη μια φορά ότι ενώ η Ρωσία στοχεύει τακτικά αμάχους , οι Ουκρανικές ένοπλες δυνάμεις στοχεύουν τη στρατιωτική μηχανή της Ρωσίας.Η Ουκρανία, μια χώρα χωρίς ναυτικό, έχει βυθίσει μεγάλο μέρος του στόλου της Μαύρης Θάλασσας της Ρωσίας και ανάγκασε τα υπόλοιπα πλοία να κρυφτούν σε μακρινά λιμάνια στη κατεχόμενη Αμπχαζία και στο Νοβοροσίσκ. Η Ουκρανία, μια χώρα χωρίς δική της στρατηγική αεροπορία, εξάντλησε σοβαρά τον στρατηγικό στόλο της Ρωσίας.Η επιχείρηση υπογραμμίζει επίσης την Ουκρανική εφευρετικότητα και την ικανότητα της χώρας να παράγει ευφάνταστες λύσεις στον αγώνα ενάντια σε έναν αριθμητικά ανώτερο εχθρό. Μια τέτοια εξελιγμένη επιχείρηση, που εποπτεύονταν από τον πρόεδρο Ζελένσκι, χρειαζόταν τον συντονισμό και τη συμμετοχή διαφόρων θεσμών, συμπεριλαμβανομένων των ενόπλων δυνάμεων, των μυστικών υπηρεσιών, της κυβέρνησης και των μυστικών συνεργατών του Κιέβου στο εσωτερικό της Ρωσίας. Χρειαζόταν υψηλό βαθμό επιχειρησιακής ασφάλειας και μυστικότητας – για παρατεταμένο χρονικό διάστημα – για να είναι επιτυχής. Η Ουκρανία έχει αποδείξει ότι είναι θεσμικά ισχυρή και ικανή για εξαιρετικά πράγματα.
Ούτε η Αμερικανική κυβέρνηση ούτε οι Ευρωπαϊκές κυβερνήσεις γνώριζαν ότι οι Ουκρανοί σχεδίαζαν επιθέσεις με μη επανδρωμένα αεροσκάφη εναντίον Ρωσικών αεροσκαφών σε τόσο μεγάλη κλίμακα. Μετά από χρόνια εξάρτησης από τα δυτικά όπλα μεγάλου βεληνεκούς που ήρθαν με δεσμεύσεις, όπως οι περιορισμοί στη χρήση τους στο εσωτερικό της Ρωσίας, η απασχόληση των Ουκρανικών μη επανδρωμένων αεροσκαφών σήμαινε ότι τα χέρια του Κιέβου ήταν αδέσμευτα και δεν χρειαζόταν να ζητήσει άδεια για να χτυπήσει.
Μπορεί επίσης να υποστηριχθεί ότι η Ουκρανία ωθήθηκε σε τολμηρή δράση από την απροθυμία του προέδρου Τραμπ να επεκτείνει τη στρατιωτική βοήθεια. Ενώ η Ουκρανία εξακολουθεί να ελπίζει να εξασφαλίσει την υποστήριξη της Αμερικής, γνωρίζει ότι μπορεί να χρειαστεί να βασιστεί στους δικούς της πόρους ,και αποδεικνύεται ότι το Κίεβο έχει κάποιες κάρτες στο μανίκι του. Για αυτό και ο Πούτιν ασχολείται (κρυπτόμενος) ,όχι με τις επιχειρήσεις στο Ντονμπάς,αλλά με το στρατηγικό πλήγμα της 1ης Ιουνίου ενώ είναι καθ οδόν νέες και τολμηρές “εκπλήξεις’…
