Δρ Αθανάσιος Ε. Δρούγος
Διεθνολόγος-Γεωστρατηγικός Αναλυτής
H τελευταία Στρατηγική Εθνικής Ασφάλειας(ΣΕΑ/NSS) θα μπορούσε να είχε συνταχθεί και γραφεί στο Κρεμλίνο ενώ θα πρέπει να αποτελεί αφύπνιση για κάθε υποστηρικτή της δημοκρατίας και των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Η ΣΕΑ του Τραμπ θα έπρεπε να είναι ένα ξυπνητήρι για όλους τους Αμερικανούς.
Ίσως το πιο σημαντικό σημείο είναι ότι σε 33 σελίδες οι λέξεις δημοκρατία και ελευθερία μπορούν να βρεθούν μόνο παρεμπιπτόντως. Ενώ οι λέξεις αμερικανική κυριαρχία είναι διάσπαρτες σε όλη την έκταση.
Αναφέρεται επίσης στο Δόγμα Μονρόε, μια απαρχαιωμένη έννοια του 19ου αιώνα, όταν η Αμερική δεν ήταν ακόμη παράγοντας στην παγκόσμια πολιτική, αλλά άρχισε να επιδεικνύει μια προτίμηση στον ιμπεριαλισμό στη δική της σφαίρα.
Ο μεγαλύτερος ωφελούμενος από τη ΣΕΑ είναι η Ρωσία και ο πιο υποτιμημένος είναι η ΕΕ και μαζί της η ευρωπαϊκή ήπειρος, συμπεριλαμβανομένης της Ουκρανίας, η οποία αναφέρεται οριακότατα.
Δεν αποδίδεται καμία ευθύνη στη Ρωσία για την εισβολή του 2022. Το Δόγμα θρηνεί υποκριτικά ορισμένες από τις επιπτώσεις του πολέμου. «Η κυβέρνηση Τραμπ βρίσκεται σε αντίθεση με Ευρωπαίους αξιωματούχους που έχουν μη ρεαλιστικές προσδοκίες για τον πόλεμο οι οποίοι εδράζονται σε ασταθείς μειοψηφικές κυβερνήσεις, πολλές από τις οποίες καταπατούν(!) βασικές αρχές της δημοκρατίας για να καταστείλουν την αντιπολίτευση».
Ωστόσο, η Ευρώπη παραμένει στρατηγικά και πολιτισμικά ζωτικής σημασίας για τις Ηνωμένες Πολιτείες. Το διατλαντικό εμπόριο παραμένει ένας από τους πυλώνες της παγκόσμιας οικονομίας και της αμερικανικής ευημερίας αυτοκαταστροφικό για αυτό που επιδιώκει να επιτύχει αυτή η στρατηγική.
Ο Πούτιν δεν θα μπορούσε να είχε γράψει ένα καλύτερο σενάριο για την διεθνή αποκατάσταση της Ρωσίας και τα εκλήματα της σε Γεωργία, Τσετσενία και Ουκρανία.
Η Αμερική ενθαρρύνει τους πολιτικούς συμμάχους της στην Ευρώπη να προωθήσουν αυτή την αναβίωση του πνεύματος, και η αυξανόμενη επιρροή των «πατριωτικών» ευρωπαϊκών κομμάτων πράγματι δίνει λόγο για μεγάλη αισιοδοξία….
Ο στόχος της ΣΕΑ θα πρέπει να είναι να βοηθήσουμε την Ευρώπη να διορθώσει την τρέχουσα πορεία της. Θα χρειαστούμε μια ισχυρή Ευρώπη για να μας βοηθήσει να ανταγωνιστούμε με επιτυχία και να συνεργαστεί μαζί μας για να αποτρέψουμε οποιονδήποτε αντίπαλο από το να κυριαρχήσει στην Ευρώπη.
Η Αμερική, όπως είναι κατανοητό, είναι συναισθηματικά συνδεδεμένη με την ευρωπαϊκή ήπειρο , και, φυσικά, με τη Βρετανία και την Ιρλανδία. Ισχυρίζεται η ΣΕΑ ότι « θέλουμε να συνεργαστούμε με ευθυγραμμισμένες χώρες που θέλουν να αποκαταστήσουν το παλιό τους μεγαλείο.»
Μακροπρόθεσμα, είναι κάτι παραπάνω από πιθανό ότι μέσα σε λίγες δεκαετίες το αργότερο, ορισμένα μέλη του ΝΑΤΟ θα γίνουν στην πλειονότητά τους μη Ευρωπαία. Ως εκ τούτου, είναι ανοιχτό το ερώτημα αν θα δουν τη θέση τους στον κόσμο ή τη συμμαχία τους με τις ΗΠΑ με τον ίδιο τρόπο όπως εκείνα που υπέγραψαν τον χάρτη του ΝΑΤΟ το 1949..
Όσον αφορά το ζήτημα της δημοκρατίας στην Ευρώπη και την καταπάτηση των δημοκρατικών διαδικασιών, 12 από τις 27 χώρες της ΕΕ κατατάσσονται υψηλότερα από την Αμερική στον Δείκτη Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων για το 2024.
Η βαθμολογία για την Αμερική το 2025 θα είναι σημαντικά χειρότερη, καθώς κανένας παγκόσμιος ηγέτης σε μια δημοκρατία δεν έχει καταπατήσει περισσότερο τις δημοκρατικές διαδικασίες και τους θεσμούς από τον ίδιο τον Τραμπ.
Και τα δύο σώματα του Κογκρέσου απουσιάζουν εντελώς από τη δράση εκτός από τυπικές επιστολές. Η Αμερική δεν έχει καμία δουλειά να παρέχει υποστήριξη σε ακροδεξιά εξτρεμιστικά κόμματα στην Ευρώπη. Έχει τα δικά της προβλήματα με το Ρεπουμπλικανικό κόμμα, το οποίο σήμερα δεν μοιάζει καθόλου με το κόμμα των αείμνηστων προέδρων Αβραάμ Λίνκολν και Ρόναλντ Ρέιγκαν.
